 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
14–15 Haziran 1987
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
630 sandalyeli Temsilciler Meclisi (C) ve 315 sandalyeli Cumhuriyet Senatosu (S) için | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kayıtlı | 45.692.417 (C) 38.951.485 (S) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Katılım | 40.586.573 (C) %88,8 ( %0,8) 34.421.230 (S) %88,4 (  %0,4) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Temsilciler Meclisi ve Senato'daki seçim sonuçları. 
Temsilciler Meclisi (sol) ve Senato (sağ) için koltuk dağılımı. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
1987 İtalya genel seçimleri, 14-15 Haziran 1987 tarihlerinde yapıldı. Bu seçim, Hristiyan Demokratlar ile Komünistler arasındaki farkın azalmak yerine belirgin şekilde açıldığı ilk İtalya seçimiydi. Bu seçimde daha önce parlamentoda yer almayan iki parti temsil hakkı kazandı: 13 sandalye ile Yeşiller ve 2 sandalye ile Kuzey Ligi.
Seçim sistemi
Parti listeli nispi temsil sistemi, geleneksel olarak Temsilciler Meclisi için kullanılan seçim sistemi haline gelmişti. İtalyan illeri, her biri bir grup adayı seçen 32 seçim çevresinde birleştirilmişti. Seçim çevresi düzeyinde sandalyeler, en büyük artık yöntemi kullanılarak açık listeler arasında paylaştırılıyordu. Artık oy ve sandalyeler ulusal düzeye devrediliyor, burada Hare kotası kullanılarak bölüştürülüyor ve yerel listelerdeki en başarılı kaybedenlere otomatik olarak dağıtılıyordu.
Senato için ise meclis üye sayısı 315'e yükselmiş olsa da, 237 tek sandalyeli seçim çevresi kurulmuştu. Adayların seçilebilmesi için oyların üçte ikisini alarak ezici bir zafer kazanması gerekiyordu; bu da yalnızca Güney Tirol'deki Alman azınlıkların ulaşabildiği bir hedefti. Kalan tüm oylar ve sandalyeler parti listelerinde ve D'Hondt yönteminin uygulandığı bölgesel seçim çevrelerinde toplanıyordu. Listelerin kendi içinde, en yüksek oy yüzdesine ulaşan adaylar seçiliyordu.
Tarihsel arka plan
1980'lerde, 1945'ten bu yana ilk kez iki hükümet Hristiyan Demokrat olmayan başbakanlar tarafından yönetildi: Cumhuriyetçi Giovanni Spadolini ve Sosyalist Bettino Craxi. Birinci parti olan Hristiyan Demokrasi, hükümeti destekleyen ana güç olmayı sürdürdü.
Sağ-sol çatışmalarının yaşandığı "Kurşun Yılları"nın sona ermesiyle birlikte İtalyan Komünist Partisi, Enrico Berlinguer'in liderliğinde oylarını kademeli olarak artırdı. Craxi liderliğindeki İtalyan Sosyalist Partisi (PSI), komünistlere ve Sovyetler Birliği'ne giderek daha eleştirel yaklaşmaya başladı; hatta Craxi, ABD Başkanı Ronald Reagan'ın İtalya'ya Pershing II füzeleri yerleştirme kararını bizzat destekledi. Bu hamle, komünistler tarafından şiddetle karşı protesto edildi.
Haziran 1984'te karizmatik Komünist lider Berlinguer, Padova'daki bir halk mitinginde yaptığı konuşma sırasında aniden sahneden ayrıldı: Beyin kanaması geçirmişti ve üç gün sonra hayatını kaybetti. İtalya tarihinin en büyük cenaze törenlerinden birine dönüşen merasime bir milyondan fazla yurttaş katıldı. Partinin yeni genel sekterliğine Alessandro Natta atandı.
Berlinguer'in ölümünün halkta yarattığı güçlü duygusal etki, İtalyan Komünist Partisi'nin 1984 Avrupa seçimlerinde olağanüstü bir başarı elde etmesini sağladı: 1956 Fransa seçimlerinden bu yana Batı Avrupa'da ve İtalya tarihinde ilk kez bir Komünist parti, demokratik bir oylamada en çok oyu alan parti oldu.
1984'te Craxi hükûmeti, Vatikan ile imzalanmış olan 1927 Laterano Antlaşması'nı yeniden düzenleyerek Katolikliğin İtalya'nın resmi devlet dini olma statüsünü sona erdirdi.
Bu dönemde İtalya, dünyanın en büyük beşinci sanayi ülkesi konumuna geldi ve G7'ye dahil oldu.
Sonuçlar
 | |||||
| Parti | Oy Sayısı | % | Koltuk | +/− | |
|---|---|---|---|---|---|
| Hristiyan Demokrasi (DC) | 13.233.620 | 34,31 | 34 | +9 | |
| İtalyan Komünist Partisi (PCI) | 10.250.644 | 26,58 | 177 | -21 | |
| İtalyan Sosyalist Partisi (PSI) | 5.501.696 | 14,26 | 94 | +21 | |
| İtalyan Sosyal Hareketi (MSI) | 2.281.126 | 5,91 | 35 | −7 | |
| İtalyan Cumhuriyetçi Partisi (PRI) | 1.428.663 | 3,070 | 21 | −8 | |
| İtalyan Sosyalist Demokrat Parti (PSDI) | 1.140.209 | 2,96 | 17 | −6 | |
| Radikal Parti (PR) | 987.720 | 2,56 | 13 | +2 | |
| Yeşil Listeler Federasyonu | 969.218 | 2,51 | 13 | Yeni | |
| İtalyan Liberal Partisi (PLI) | 809.946 | 2,10 | 11 | −5 | |
| Proleter Demokrasi (DP) | 641.901 | 1,66 | 8 | +1 | |
| Liga Veneta– Birleşik Emekliler | 298.402 | 0,77 | 0 | 0 | |
| Güney Tirol Halk Partisi (SVP) | 202.022 | 0,52 | 3 | ±0 | |
| Lega Lombarda | 186.255 | 0,48 | 1 | Yeni | |
| Sardinya Eylem Partisi | 169.978 | 0,44 | 2 | +1 | |
| Piemonte Özerklik Hareketi | 72.064 | 0,19 | 0 | Yeni | |
| Piemonte Birliği | 61.701 | 0,16 | 0 | Yeni | |
| Aosta Vadisi | 41.707 | 0,11 | 1 | ±0 | |
| DC–PCI–PSI–PSDI | 29.937 | 0,08 | 0 | Yeni | |
| Diğer | 87.014 | 0,24 | 0 | ±0 | |
| Geçerli oy | 38.571.508 | 95,04 | – | – | |
| Geçersiz/boş oy | 2.015.065 | 4,96 | – | – | |
| Toplam oy | 40.586.573 | 100 | 630 | ±0 | |
| Kayıtlı seçmen/katılım | 45.692.417 | 88,83 | – | – | |
| Kaynak: İtalya İçişleri Bakanlığı |
Kaynakça
- ^ "Camera 14/06/1987 - Area Italia" (İtalyanca). İtalyan İçişleri Bakanlığı. 1 Ekim 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2026.