| cinsiyeti | erkek  |
|---|---|
| vatandaşlığı | Rus İmparatorluğu, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği |
| ana dilindeki ismi | Ալեքսանդր Թամանյան |
| ön adı | Александр |
| soyadı | Tamanian |
| doğum tarihi | 4 Mart 1878 |
| doğum yeri | Krasnodar |
| ölüm tarihi | 20 Şubat 1936 |
| ölüm yeri | Erivan |
| defin yeri | Grave of Alexander Tamanian |
| çocuğu | Kevork Tamamyan, Yuri Tamanyan |
| konuştuğu, yazdığı diller | Ermenice, Rusça |
| mesleği | mimar, restorer, Şehir plancısı |
| çalışma alanı | mimarlık |
| öğrenim gördüğü okul | Higher Art School at the Imperial Academy of Arts |
| profesörlüğü | akademisyen |
| iş yeri | Sankt-Peterburg, Erivan, Moskova |
| etnik grubu | Ermeniler |
| önemli eser | Erivan Operası |
| akımı | Russian Neoclassical Revival |
| üyeliği | İmparatorluk Güzel Sanatlar Akademisi, Union of Architects of the USSR |
| ödülleri | Stalin Prize, 2nd degree, Armenian SSR State Prize, Q141049819 |
| eserlerin telif hakkı durumu | telif hakkı sona ermiş eser |
Aleksandr Tamanyan (4 Mayıs 1878, Yekaterinodar, Rus İmparatorluğu - 20 Şubat 1936, Erivan, Ermenistan SSC; Ermenice: Ալեքսանդր Թամանյան), Ermeni neoklasik mimar ve kentbilimci.
Biyografi
Tamanyan, 1878'de Yekaterinodar (Krasnodar'ın eski ismi) şehrinde doğdu, babası bir bankacıydı. 1904 yılında Tamanyan, Sankt-Peterburg'daki Sanat Akademisi'nden mezun oldu. Tamanyan, 19. yüzyılda Avrupa'da ve 20. yüzyılın ortalarına kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygınlık gösteren neoklasik üslupta eserler üretti.
İlk eserlerini birkaç sene sonra vermeye başladı, St. Petersburg'daki Tsarskoye Selo'nun Koşubey Konağı'nı tasarladı. Bu konak 1911 ve 1913 yılları arasında prens Şerbatov'a ve 1913-1923 yılları arasında Moskova'daki demiryolu çalışanlarına aitti. [kaynak belirtilmeli]
1914'te Sanat akademisyeni unvanını kazandı ve 1917'de, 13 yıl önce mezun olduğu Sanat Akademisi'ne yardımcı müdür olarak atandı. 1923'te yeni kurulan Ermenistan SSC'nde yapılan büyük gelişim projelerini düzenlemek için Erivan'a gitti. Oradayken evlendi, daha sonra mimar olan "Jeorji" adlı bir çocuğu oldu. Tamanyan 20 Şubat 1936'da vefat etti.
Erivan ve Ermenistan SSC
1925'ten itibaren Tamanyan, Leninakan (günümüzde Gümrü), Nor Bayazet (günümüzde Gavar) ve 1927'de Eçmiadzin gibi birçok Ermeni şehrin planlarını tasarladı ancak en çok ülkenin başkenti Erivan'da gerçekleştirdiği projeleriyle tanınmaktadır. 1924 yılında onaylanan ilk planlar doğrultusunda şehir; ağaçlandırılmış caddeleri, günümüzde de kentin merkezi konumundaki Cumhuriyet Meydanı ve geniş meydanlarıyla modern bir altyapıya kavuşmuştur..
1926 yılında açılan Erivan Opera Binası başta olmak üzere kentteki pek çok anıtı tasarlamıştır.
Neoklasik stili ve Sovyet etkilerine karşın Tamanyan, kendisini ülkenin mimarisi ve malzemeleri ile uyabiliyordu. Yapılarının çoğunda, tarihi Ermeni mimarisinden unsurlar ve pembe tüf gibi ülkede bulunan taş türleri kullanılıyordu. Bu yanardağ taşının mimarideki yoğun kullanımı, günümüzde de Erivan'ın "pembe şehir" olarak anılmasının temel nedenidir. Ayrıca Ermenistan'ın mimarî mirasını korumak için çalıştı ve Ermenistan'daki tarihî abidelerin korunması komitesi'ni kurdu.
Günümüzde ise, heykeli Erivan'ın merkezinde bulunmaktadır.
Ayrıca bakınız
Kaynakça
- Ermenistan Sovyet Ansiklopedisi. Erivan. 1974.