Amalthea
Pürüzlü, uzunlamasına uydu
Galileo tarafından 1999'da elde edilen gri tonlamalı Amalthea görüntüleri
Keşif
KeşfedenE. E. Barnard
Keşif tarihi9 Eylül 1892
Belirtmeler
Adın kaynağı
Amaltheia
SıfatlarAmalthean
Yörünge özellikleri
Enberi181.150 km
Enöte182.840 km
Ortalama yörünge yarıçapı
181.365,84 ± 0,02 km (2,54 RJ)
Dış merkezlik0,00319±0,00004
0,49817943±0,00000007 g (11 sa, 57 dk, 23 s)
26,57 km/s
Yörünge eğikliği0,374°±0,002° (Jüpiter'in ekvatoruna)
Doğal uydusuJüpiter'in
Fiziksel özellikler
Boyutlar252 × 146 × 126 km
Ortalama yarıçap
83,5±2,0 km
973.000 km2
Hacim(2,43±0,22)×106 km3
Kütle(2,08±0,15)×1018 kg
Ortalama yoğunluk
0,857±0,099 g/cm3
0,020 m/s2 (≈ 0,002 g)
0,058 km/s
eş zamanlı
≈ 0°
Albedo0,090±0,005
Yüzey sıcaklığı min. ort. maks.
120 K (−153 °C) 165 K (−111 °C)
14,1
7,2
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Amalthea, Jüpiter'in bilinen uyduları arasında gezegenine en yakın üçüncü ve keşif sırasına göre beşinci uydusudur. Bu nedenle Jupiter V olarak da bilinir. Dört Galilei uydusunun ardından Jüpiter'in en büyük beşinci uydusudur. Uydu, 9 Eylül 1892'de Edward Emerson Barnard tarafından keşfedilmiş ve adını Yunan mitolojisindeki Amalthea'dan almıştır. Amalthea, doğrudan görsel gözlem yoluyla keşfedilen son doğal uydudur. Sonraki tüm uydular fotoğrafik veya dijital görüntüleme yöntemleriyle bulunmuştur.

Jüpiter'e oldukça yakın bir yörüngede dolanan Amalthea, yüzeyinden kopan tozlardan meydana gelen Amalthea Gossamer halkasının dış sınırında yer alır. Uydunun yüzeyinden bakıldığında Jüpiter, gökyüzünde 46,5 derecelik devasa bir çapla görünür. Jüpiter'in iç uydularının en büyüğü olan Amalthea, düzensiz bir şekle ve belirgin kırmızımsı bir renge sahiptir. Temel olarak gözenekli su buzundan ve bilinmeyen miktarda diğer maddelerden oluştuğu düşünülmektedir. Yüzeyi büyük kraterler ve sırtlarla kaplıdır.

Amalthea'nın ilk yakın plan görüntüleri 1979 yılında Voyager 1 ve 2 uzay araçları tarafından elde edilmiş, 1990'larda ise Galileo yörünge aracı tarafından çok daha ayrıntılı şekilde fotoğraflanmıştır.

Notlar

  1. ^ a b c d e Diğer parametreler temel alınarak hesaplanmıştır.
  2. ^ Dünya'dan görüldüğü şekliyle bilinen mesafeler, boyutlar, yörünge süreleri ve görünür kadirler temel alınarak hesaplanmıştır. Jüpiter'den görülen görünür kadirler mj, ters kare kanununa göre ölçeklenen ilgili parlaklıklar (Ij ve Iv) kullanılarak mj=mv−log2.512(Ij/Iv) formülüyle Dünya'daki görünür kadirden (mv) hesaplanır (bkz. Görünür kadir). Görünür kadirler için bkz. http://www.oarval.org/ClasSaten.htm ve Jüpiter.

Kaynakça

  1. ^ Basil Montagu (1848) The works of Francis Bacon, vol. 1, p. 303
  2. ^ Isaac Asimov (1969) "Dance of the Satellites", The Magazine of Fantasy and Science Fiction, vol. 36, p. 105–115
  3. ^ a b c d Cooper, N. J.; Murray, C. D.; Porco, C. C.; Spitale, J. N. (Mart 2006). "Cassini ISS astrometric observations of the inner jovian satellites, Amalthea and Thebe". Icarus. 181 (1): 223-234. Bibcode:2006Icar..181..223C. doi:10.1016/j.icarus.2005.11.007. 
  4. ^ a b c d Denk, Tilmann; Williams, David A.; Tosi, Federico; Bell III, James F.; Mottola, Stefano; de Pater, Imke; ve diğerleri. (5 Mart 2026). "Io and the Minor Jovian Moons – Prospects for JUICE". Space Science Reviews. 222 (2): 27. Bibcode:2026SSRv..222...27T. doi:10.1007/s11214-025-01263-6 Özgürce erişilebilir. 
  5. ^ a b c d e Thomas, P. C.; Burns, J. A.; Rossier, L.; Simonelli, D.; Veverka, J.; Chapman, C. R.; Klaasen, K.; Johnson, T. V.; Belton, M. J. S.; Galileo Solid State Imaging Team (Eylül 1998). "The Small Inner Satellites of Jupiter". Icarus. 135 (1): 360-371. Bibcode:1998Icar..135..360T. doi:10.1006/icar.1998.5976 Özgürce erişilebilir. 
  6. ^ a b c Anderson, J. D.; Johnson, T. V.; Schubert, G.; Asmar, S.; Jacobson, R. A.; Johnston, D.; Lau, E. L.; Lewis, G.; Moore, W. B.; Taylor, A.; Thomas, P. C.; Weinwurm, G. (27 Mayıs 2005). "Amalthea's Density is Less Than That of Water". Science. 308 (5726): 1291-1293. Bibcode:2005Sci...308.1291A. doi:10.1126/science.1110422. PMID 15919987. 
  7. ^ Simonelli, D. P.; Rossier, L.; Thomas, P. C.; Veverka, J.; Burns, J. A.; Belton, M. J. S. (Ekim 2000). "Leading/Trailing Albedo Asymmetries of Thebe, Amalthea, and Metis". Icarus. 147 (2): 353-365. Bibcode:2000Icar..147..353S. doi:10.1006/icar.2000.6474 Özgürce erişilebilir. 
  8. ^ Simonelli, D. P. (Haziran 1983). "Amalthea: Implications of the temperature observed by Voyager". Icarus. 54 (3): 524-538. Bibcode:1983Icar...54..524S. doi:10.1016/0019-1035(83)90244-0. ISSN 0019-1035. 
  9. ^ Observatorio ARVAL (15 Nisan 2007). "Classic Satellites of the Solar System". Observatorio ARVAL. 9 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2011. 
  10. ^ Barnard, E. E. (12 Ekim 1892). "Discovery and observations of a fifth satellite to Jupiter". The Astronomical Journal. 12 (11): 81-85. Bibcode:1892AJ.....12...81B. doi:10.1086/101715. 
  11. ^ a b Burns, Joseph A.; Simonelli, Damon P.; Showalter, Mark R.; Hamilton, Douglas P.; Porco, Carolyn C.; Throop, Henry; Esposito, Larry W. (2004). "Jupiter's Ring-Moon System" (PDF). Bagenal, Fran; Dowling, Timothy E.; McKinnon, William B. (Ed.). Jupiter: The Planet, Satellites and Magnetosphere. Cambridge University Press. ss. 241-262. Bibcode:2004jpsm.book..241B. ISBN 978-0-521-81808-7. 12 Mayıs 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 10 Eylül 2026. 

Dış bağlantılar