Cıva zehirlenmesi
Diğer adlarCıva zehirlenmesi, cıva aşırı dozu, cıva intoksikasyonu, hidrargiri, cıva hastalığı
Cıva cam termometresi ampulü
UzmanlıkToksikoloji
BelirtilerKas güçsüzlüğü, koordinasyon bozukluğu, el ve ayaklarda uyuşma
KomplikasyonBöbrek sorunları, zeka gerilemesi
NedenleriCıvaya maruz kalma
TanıZor
KorunmaCıva kullanımının azaltılması, düşük cıva içeren beslenme
İlaç'‘'Akut zehirlenme’: dimerkapto-süksinik asit (DMSA), dimerkaptopropan sülfonat (DMPS)

Cıva zehirlenmesi, cıvaya maruz kalma sonucu oluşan bir tür metal zehirlenmesi. Belirtiler, maruziyetin türüne, dozuna, yöntemine ve süresine bağlı olarak değişkenlik gösterir. Bunlar arasında kas güçsüzlüğü, koordinasyon bozukluğu, ellerde ve ayaklarda uyuşma, ciltte kızarıklık, anksiyete, hafıza sorunları, konuşma güçlüğü, işitme güçlüğü veya görme güçlüğü yer alabilir. Metilcivaya yüksek düzeyde maruz kalma Minamata hastalığı olarak adlandırılır. Çocuklarda metilciva maruziyeti, cildin pembeye dönüştüğü ve soyulduğu akrodini (pembe hastalık) ile sonuçlanabilir. Uzun vadeli komplikasyonlar arasında böbrek sorunları ve zeka geriliği yer alabilir. Metilcivaya uzun süreli düşük dozda maruz kalmanın etkileri ise bilinmemektedir.

Cıva maruziyetinin biçimleri arasında metal, buhar, tuz ve organik bileşik bulunur. En çok maruz kalma balık yemekten, amalgam bazlı diş dolgularından veya işte cıvaya maruz kalmaktan kaynaklanır. Balıklarda, besin zincirinin daha üst sıralarında yer alan balıklarda genellikle daha yüksek civa seviyeleri bulunur. Daha az yaygın olarak, zehirlenme intihar girişiminin bir yöntemi olarak da ortaya çıkabilir. Çevreye cıva salan insan faaliyetleri arasında kömür yakma ve altın madenciliği yer alır. Kan, idrar ve saçta cıva testleri mevcuttur ancak vücuttaki miktarı tam oalrka belirlemede yetersizdir.

Önleme, cıva oranı düşük bir diyet, tıbbi ve diğer cihazlardan cıvayı çıkarmayı, cıvanın uygun şekilde atılmasını ve daha fazla cıva çıkarmamayı yoluyla gerçekleştirilebilir. İnorganik cıva tuzlarından kaynaklanan akut zehirlenmelerde, dimerkaptosüksinik asit (DMSA) veya dimerkaptopropan sülfonat (DMPS) ile şelasyon, maruziyetten sonraki birkaç saat içinde verildiğinde yararlı olabildiği gözlemlenmiştir. Uzun süreli maruziyet yaşayanlar için şelasyonun faydası bilinmemektedir. Balıkçılıkla geçinen bazı topluluklarda, çocuklarda cıva zehirlenmesi oranı 100 kişide 1,7'ye kadar yükselmiştir.

Kaynakça

  1. ^ a b c "Mercury". NIEHS. 19 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2016. 
  2. ^ a b c d e Bose-O'Reilly, S; McCarty, KM; Steckling, N; Lettmeier, B (September 2010). "Mercury exposure and children's health". Current Problems in Pediatric and Adolescent Health Care. 40 (8): 186-215. doi:10.1016/j.cppeds.2010.07.002. PMC 3096006 Özgürce erişilebilir. PMID 20816346. 
  3. ^ a b c d e f g h Bernhoft, RA (2012). "Mercury toxicity and treatment: a review of the literature". Journal of Environmental and Public Health. 2012: 460508. doi:10.1155/2012/460508. PMC 3253456 Özgürce erişilebilir. PMID 22235210. 
  4. ^ a b c d "Mercury and health". WHO. January 2016. 20 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2016. 
  5. ^ a b c Kosnett, MJ (December 2013). "The role of chelation in the treatment of arsenic and mercury poisoning". Journal of Medical Toxicology. 9 (4): 347-54. doi:10.1007/s13181-013-0344-5. PMC 3846971 Özgürce erişilebilir. PMID 24178900. 
  6. ^ Hong, YS; Kim, YM; Lee, KE (November 2012). "Methylmercury exposure and health effects". Journal of Preventive Medicine and Public Health = Yebang Uihakhoe Chi. 45 (6): 353-63. doi:10.3961/jpmph.2012.45.6.353. PMC 3514465 Özgürce erişilebilir. PMID 23230465.