Diodorus Cronus
Tam adıΔιόδωρος Κρόνος
DoğumuMÖ. 4. yy.
İasos
Ölümüy. MÖ. 284
MilliyetiAntik Yunan
ÇocuklarıMenexene, Argia, Theognis, Artemesia ve Pantaclea
OkuluMegara okulu
Etkiledikleri
  • Diyalektikçi Philo, Kıbrıslı Zenon

Diodorus Cronus (Yunanca: Διόδωρος Κρόνος; ö. y. MÖ. 284), Megara okuluna bağlı bir Yunan filozof ve diyalektikçiydi. Özellikle Aristoteles'in gelecekteki olasılıklar hakkındaki tartışmasına yanıt olarak formüle ettiği temel argümanı da içeren mantık yenilikleriyle tanınır.

Yaşamı

Diodorus, Karya'daki İasoslu Ameinias'ın oğluydu. I. Ptolemy Soter'in hükümdarlığı döneminde İskenderiye sarayında yaşadı. Kralın, Stilpo ile yemek yerken ortaya attığı bir diyalektik problemi hemen çözememesi nedeniyle ona Cronus ("yaşlı bunak") lakabını verdiği söylenir. Diodorus'un bu utancı o kadar çok kalbine aldığı ve yemekten döndükten sonra problem üzerine bir inceleme yazdıktan sonra umutsuzluğa kapılarak öldüğü söylenir. Ancak Strabo'ya göre Diodorus, Cronus lakabını öğretmeni Apollonius Cronus'tan almıştır. Diodorus'un MÖ. 284 civarında öldüğü düşünülmektedir; doğum tarihi bilinmemektedir. Bir zamanlar Aristoteles'i (MÖ. 384-322) etkileyecek kadar yaşlı olduğu düşünülüyordu, ancak bunun için güçlü bir kanıt yoktur.

Diodorus, özellikle büyük diyalektik becerisiyle ünlüydü ve bu nedenle Diyalektikçi olarak anılırdı. Bu, fiilen soyadı haline geldi ve hatta diyalektikçi olarak öne çıkan beş kızı Menexene, Argia, Theognis, Artemesia ve Pantaclea'ya da miras kaldı. Öğrencileri arasında Diyalektikçi Philo ve Stoacı okulun kurucusu Citiumlu Zeno da vardı. Megara okulundan etkilenmiş olsa da, Diodorus ve diğer diyalektikçilerin bu felsefe okuluna ne kadar yakın bağlantılı oldukları net değildir.

Felsefesi

En çok, Aristoteles'in gelecekteki olasılıklar hakkındaki tartışmasına yanıt olarak formüle ettiği ana argümanı da içeren mantık yenilikleriyle tanınır. Diogenes Laërtius, Diodorus'un Sorites paradoksunu da kullandığını ve aynı türden iki başka paradoksu daha icat ettiğini söyler; bunlar Maskeli Adam ("The Masked Man") ve Boynuzlar ("The Horns") paradoksu olup, bunlar da Eubulides'e atfedilir. Aulus Gellius, kelimelerin belirsiz olduğu görüşünü de reddettiğini, anlamadaki herhangi bir belirsizliğin her zaman konuşmacıların kendilerini belirsiz bir şekilde ifade etmelerinden kaynaklandığını iddia eder. Sextus Empiricus'a göre, uzayın bölünemez olduğunu ve dolayısıyla hareketin imkansız olduğunu da savundu. Ayrıca, hem zamanda hem de uzayda varoluşu ve tüm çokluğu reddetti; ancak uzayı dolduran şeyleri, sonsuz sayıda bölünemez parçacıktan oluşan bir bütün olarak kabul etti.[daha iyi kaynak gerekli]

Temel argüman

Ayrıca bakınız: Gelecekteki olasılıklar problemi

Aristoteles, Yorum Üzerine ("On Interpretation") adlı eserinde, gelecekteki olasılıklar problemiyle boğuşmuştur. Özellikle, gelecek açık ise, gelecekteki olasılıkları şimdi anlamlı bir şekilde doğru veya yanlış olarak değerlendirebilir miyiz; ve eğer öyleyse: nasıl?

Buna karşılık Diodorus, mümkün olanın zorunlu (yani, olası olmayan) ile özdeş olduğunu savunmuştur; böylece gelecek, geçmiş kadar kesin ve tanımlanmış olur. Afrodisiaslı Alexander, Diodorus'un yalnızca şu anda olan veya gelecekte bir zamanda olacak olanın mümkün olduğuna inandığını söyler. Kaydedilmemiş bir geçmişin olgularından bahsederken, belirli bir olgunun ya gerçekleştiğini ya da gerçekleşmediğini biliyoruz - hangisinin doğru olduğunu bilmeden; bu nedenle, yalnızca olgunun gerçekleşmiş olabileceğini iddia ediyoruz. Gelecek için de durum böyledir: belirli bir olgunun -bir zaman- gerçekleşeceği iddiası veya asla gerçekleşmeyeceği iddiası kesin olarak doğrudur; Bir şeyin bir zaman ya da başka bir zamanda gerçekleşip gerçekleşmeyeceğine dair iddia, ikisinden hangisinin doğru olduğu konusundaki bilgisizliğimizi temsil eder. Hiçbir zaman gerçekleşmeyecek olan şey, kısacası imkansızdır.

Diodorus, ana argüman veya hüküm veren argüman (Yunanca: ὁ κυριεύων λόγος / ho kurieuôn logos) olarak bilinen bir argümanı formüle etmeye devam etti. Bunun en özlü açıklaması Epiktetos tarafından verilmiştir:

Ana argüman olarak adlandırılan argüman, şu gibi ilkelerden yola çıkılarak ortaya atılmış gibi görünüyor: Aslında bu üç önerme arasında ortak bir çelişki vardır; her ikisi üçüncüsüyle çelişmektedir. Önermeler şunlardır: (1) geçmişteki her gerçek zorunlu olmalıdır; (2) bir imkansızlık bir olasılığı takip etmez; (3) ne doğru olan ne de doğru olacak bir şey mümkündür. Diodorus bu çelişkiyi gözlemleyerek, bu önermeyi kanıtlamak için ilk iki önermenin ispat gücünü kullandı: Doğru olmayan ve asla doğru olmayacak hiçbir şey mümkün değildir.

Epiktetos'un ana argümanı açıklaması, Diodorus'un sunmuş olabileceği biçimde değildir; bu da argümanının kesin doğasını bilmeyi zorlaştırır. Modern mantıkçılar için, bu üç öncülün neden tutarsız olduğu veya ilk ikisinin neden üçüncüsünün reddedilmesine yol açması gerektiği açık değildir. Bu nedenle modern yorumlar, Diodorus ve çağdaşları tarafından örtük olarak kabul edilen argümanda ek öncüllerin olması gerektiğini varsaymaktadır.

Olası bir yeniden yapılandırma şu şekildedir: Diodorus'a göre, eğer gelecekte bir olay gerçekleşmeyecekse, geçmişte de gerçekleşmeyeceği doğruydu. Her geçmiş gerçek zorunlu olduğundan (önerme 1), geçmişte gerçekleşmemesi zorunluydu. İmkansız, mümkün olandan çıkarılamayacağından (önerme 2), olayın gerçekleşmesi her zaman imkansız olmalıydı. Bu nedenle, bir şey doğru olmayacaksa, asla doğru olması mümkün olmayacaktır ve böylece önerme 3'ün yanlış olduğu gösterilmiştir.

Epiktetos, Panthoides, Cleanthes ve Tarsuslu Antipater'in birinci önermenin yanlış olduğunu göstermek için ikinci ve üçüncü önermeyi kullandıklarını belirtmeye devam eder. Öte yandan, Chrysippus, geçmişte bir olay olarak doğru olan her şeyin zorunlu olduğu konusunda Diodorus ile hemfikirdi, ancak Diodorus'un mümkün olanın ya doğru olan ya da doğru olacak olan şey olması gerektiği görüşüne karşı çıktı. Böylece, ikinci önermenin yanlış olduğunu göstermek için birinci ve üçüncü önermeyi kullandı.

Nom de plume

1960'lar ve 1970'ler boyunca filozof Richard Clyde Taylor, Diodorus Cronus takma adıyla da çeşitli makalelere ortak yazarlık yapmıştır. Bunlar arasında "Time, Truth and Ability" –"Zaman, Hakikat ve Yetenek– (Analysis, 1965) ve "The Necessity of Everything That One Does" –"Yapılan Her Şeyin Gerekliliği–" (The Southern Journal of Philosophy, 1971) yer almaktadır.

Notlar

  1. ^ Dorandi 1999, s. 52.
  2. ^ a b c d Sedley, David. "Diodorus Cronus". Zalta, Edward N. (Ed.). Stanford Encyclopedia of Philosophy. 
  3. ^ a b  Laërtius, Diogenes (1925). "Socrates, with predecessors and followers: Euclides". Lives of the Eminent Philosophers. 1:2. Hicks, Robert Drew tarafından çevrildi (Two volume bas.). Loeb Classical Library. § 111. 
  4. ^ Strabo, xiv., xvii.
  5. ^ Strabo, xiv., xvii.; Sextus Empiricus, adv. Gram. i.; Pliny, Hist. Nat. vii. 54.
  6. ^ Clement of Alexandria, Stromata, iv. 19
  7. ^ Bobzien, Susanne. "Dialectical School". Zalta, Edward N. (Ed.). Stanford Encyclopedia of Philosophy. 
  8. ^ Aulus Gellius, xi. 12
  9. ^ Sextus Empiricus, Adv. Math., x. 85–118
  10. ^ a b Øhrstrøm, Peter; Hasle, Per. "Future Contingents". Zalta, Edward N. (Ed.). Stanford Encyclopedia of Philosophy. 
  11. ^ a b c George Grote, (1888), Plato, and the other companions of Sokrates, Volume 3, page 501
  12. ^ Alexander of Aphrodisias, In An. Pr. 183-4
  13. ^ George Berkeley'in ana argümanı ile karıştırılmamalıdır.
  14. ^ Epictetus, Discourses, ii.19.1-4
  15. ^ William Kneale, Martha Kneale, (1962), The Development of Logic (Mantığın Gelişimi), s. 119, Clarendon Press
  16. ^ Richard Gaskin, (1995), The sea battle and the master argument: Aristotle and Diodorus on the metaphysics of the future, page 219. Walter de Gruyter
  17. ^ Robert Dobbin, (2008), Discourses and Selected Writings (Söylemler ve Seçilmiş Yazılar), s. 263. Penguin Classics
  18. ^ Cicero, de Fato, 6, 7, 9, ad Fam. ix. 4; Epictetus, Discourses (Söylemler), ii. 19.2-5
  19. ^ Josiah B. Gould, Krizipus Felsefesi, sayfalar 77-8. SUNY Press.
  20. ^ Epictetus, Discourses (Söylemler), ii.19.2-5
  21. ^ Dougherty, M.V. (2018). "Correcting the Scholarly Record for Research Integrity". Springer International Publishing. ss. 32-33. ISBN 9783319994352. 12 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Haziran 2026. Richard Taylor and Diodous Cronus on Google Books 
  22. ^ Cronus, Diodorus (1965). "Time, Truth and Ability". Analysis. 25 (4). ss. 137-141. doi:10.2307/3326340. JSTOR 3326340. 
  23. ^ Taylor, Richard (1978). Introductory Readings in Metaphysics. Prentice-Hall. s. 147-153. ISBN 0135023025. Erişim tarihi: Jun 7, 2025. 

Kaynakça

Konuyla ilgili okumalar

  • Gaskin, Richard, The Sea-Battle and the Master Argument. Aristotle and Diodorus Cronus on the Metaphysics of the Future. Berlin, Walter de Gruyter, 1995.
  • Sedley, David. Diodorus Cronus and Hellenistic Philosophy. Proceedings of the Cambridge Philological Society 203, N.S. 23 (1977), P. 74-120.
  • Vuillemin, Jules. Nécessité ou contingence. L'aporie de Diodore et les systèmes philosophiques. Paris 1984. (English translation: Necessity or Contingency. The Master Argument, Stanford: CSLI Publications, 1996. 1-881526-86-0, paperback 1-881526-85-2).

Dış bağlantılar

Kavramlar