| |
| Tarihçe | |
|---|---|
 Osmanlı İmparatorluğu
| |
| Adı | Feyza-i Bahri |
| Sipariş | Mayıs 1889 |
| İnşa eden | Tersane-i Amire, İstanbul |
| Kızağa konuluşu | Mayıs 1891 |
| Hizmetten çıkışı | 1897'de çalışmalar durdu |
| Akıbet | 1906-1909'da kızaktayken söküldü |
| Genel karakteristik | |
| Deplasman | 1.612 t (1.587 emperyal ton) |
| Uzunluk | 68,5 m (225 ft) |
| Genişlik | 10,6 m (35 ft) |
| Su çekimi | 4,2 m (14 ft) |
| İtme gücü |
2 x şaft 2 x 3 silindir dikey üçlü genleşme buhar motoru 4 x kazan 3.500 ihp (2.600 kW) (tasarım) |
| Hız | 17 knot (31 km/h; 20 mph) (tasarım) |
| Silah donanımı |
Tasarım:
|
Feyza-i Bahri, Osmanlı İmparatorluğu için inşa edilen ama tamamlanmadan sökülen kruvazör. Mayıs 1889'de sipariş edilen geminin yapımına İstanbul Tersane-i Amire'de Mayıs 1891'de başlandı. 1897'de çalışmalar durdurulduğunda iskeleti inşa edilmiş ve bordaları kısmen kaplanmıştı. 1906-1909 yılları arasında kızaktayken söküldü.
Tasarım
Feyza-i Bahri tamamlandığında 68,5 m uzunluğunda, 10,6 m genişliğinde ve 4,2 m su çekiminde olacaktı. Deplasmanı 1.612 ton (1.587 emperyal ton; 1.777 kısa ton) olarak planlanmıştı. Gemi demir ve tahtadan kompozit olarak inşa edilmişti ve tahta kaplıydı.
Gemi, gücünü iki vida pervaneyi çeviren üç silindirli iki adet dikey üçlü genleşme buhar motorundan alıyordu. Tersane-i Amire tarafından üretilmesi planlanan motor, buharını Tersane-i Amire imalatı olacak olan, kömürle çalışan dört kazandan alıyordu. Motorun 3.500 nominal beygirgücü (2.600 kW) üretmesi planlanıyordu. Geminin tasarlanan azami hızı 17 knot (31 km/h; 20 mph) idi.
Geminin orijinal tasarımında silahları altı adet 150 mm L/45 seri ateşli top Krupp top, dört adet 47 mm seri ateşli Hotchkiss top ve beş adet 450 mm torpido tüpü olarak planlanmıştı. Daha sonraki planlarda 6 adet 120 mm seri ateşli top, 4 adet 47 mm top, 4 adet 37 mm top ve biri burunda sabit, dördü bordaya konumlu beş adet 450 mm torpido tüpü ile donatılması düşünüldü.
Hizmet geçmişi
Mayıs 1889'da sipariş edilen geminin Tersane-i Amire'de yapımına Mayıs 1891'de başlandı. 1897'de gemi üzerindeki çalışmalar durduğunda iskeleti ve bazı kaplamaları tamamlanmıştı. 1904'te iskelet haldeydi fakat tamamen çürümüştü. 1906-1909 yıları arasında tamamlanan kısım sökülerek kızak temizlendi.
Kaynakça
- Özel
- Genel
- Gardiner, Robert (1979). Conways's All The Worlds Fighting Ships 1860-1905. Londra: Conway Maritime Press. ISBN 0851771335.
- Langensiepen, Bernd; Güleryüz, Ahmet (1995). The Ottoman Steam Navy 1828–1923. Londra: Conway Maritime Press. ISBN 978-0-85177-610-1.