Friis denklemi, telekomünikasyonda alıcı anten çıkışındaki gücün verici anten girişindeki güce olan oranını veren denklemdir. Denklem adını Danimarka asıllı Amerikalı radyo mühendisi Harald T. Friis'ten (1893-1976) almıştır.
- p a p v = k a ⋅ k v ⋅ λ 2 ( 4 ⋅ π ⋅ d ) 2 {\displaystyle {\frac {p_{a}}{p_{v}}}=k_{a}\cdot k_{v}\cdot {\frac {\lambda ^{2}}{(4\cdot \pi \cdot d)^{2}}}}
Burada;
- p a {\displaystyle {p_{a}}} alıcı anten çıkışındaki güç
- p v {\displaystyle {p_{v}}} verici anten girişindeki güç
- k a {\displaystyle {k_{a}}} alıcı anten kazancı (çarpan olarak)
- k v {\displaystyle {k_{v}}} verici anten kazancı (çarpan olarak)
- λ {\displaystyle \lambda } radyo frekans sinyali dalga boyu
- d {\displaystyle d} iki anten arasındaki uzaklık (Denklem d {\displaystyle d} >> λ {\displaystyle \lambda } koşullarında geçerlidir.)
Anten kazançlarında ısı kayıpları da dikkate alınmalıdır.
Kaynakça
- ^ ["Antenna theory sayfası (İngilizce)". 22 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2019. Antenna theory sayfası (İngilizce) ]
