Hans-Ulrich Rudel
Hans-Ulrich Rudel müttefiklere teslim olduktan sonra (Arka planda Adolf Galland), 1945
LakabıDoğu Cephesi'nin Kartalı
Doğum2 Temmuz 1916(1916-07-02)
Landeshut, Niederschlesien (bugünkü Polonya'nın Kamienna Góra kasabası)
Ölüm18 Aralık 1982 (66 yaşında)
Rosenheim, Bavyera
BağlılığıNazi Almanyası Nazi Almanyası
Branşı Luftwaffe
Hizmet yılları1936-1945
RütbesiAlbay
BirimiStG 3, StG 2
KomutasıIII./StG 2, SG 2
Çatışma/savaşlarıII. Dünya Savaşı
ÖdülleriAltın Meşe Yaprağı, Kılıç ve Pırlanta ilaveli Şövalye Demir Haçı Demir Haç (1. Sınıf) Demir Haç (2. Sınıf) Altın Yaralı Rozeti Altın Alman Haçı
Sonraki işiİş insanı, Deutsche Reichspartei üyesi.

Hans-Ulrich Rudel (2 Temmuz 1916; Landeshut, Niederschlesien, bugünkü Polonya'nın Kamienna Góra kasabası – 18 Aralık 1982; Rosenheim, Bavyera), II. Dünya Savaşı'nın Alman bombardıman uçak pilotu.

2 Haziran 1916'da Konradswaldau'da doğdu 4 Aralık 1936'da Alman Hava Kuvvetlerine girdi. Haziran 1938'de subay ve kıdemli bir askeri öğrenci olarak Graz ben./Sturzkampfgeschwader 168'e katıldı. Rudel, zorlu yeni teknikler öğrendi ve bu yüzden 1 Ocak 1939 tarihinde, muharebe uçuşuna uygun kabul edilerek, operasyonel keşif eğitimi için Hildesheim Keşif Uçuş Okulu'na nakledildi. O tarihte Teğmen rütbesine atandı. Eğitimini tamamladıktan sonra Prenzlau de Fernaufklärungsgruppe 121'e (Uzun Menzilli Keşif Grubu) tayin edildi.

II. Dünya Savaşı'nın başında Polonya Seferi sırasında, Breslau'dan Polonya üzerinde uzun menzilli keşif görevleri için (gözlemci olarak) uçtu. Rudel 11 Ekim 1939 tarihinde 2. Sınıf Demir Haç madalyası kazandı. Oberleutnant (üsteğmen) olarak Britanya Savaşını geçirdi.

Rudel, Sovyetler Birliği'nin Alman işgali sırasında, 23 Haziran 1941'de yaptığı ilk dört savaş misyonlarında uçtu. Gösterdiği pilot becerileri ile 18 Temmuz 1941 tarihinde 1. Sınıf Demir Haç madalyası kazandı. 23 Eylül 1941 tarihinde, Stuka pilotu olarak Leningrad bölgesinde Kronstadt Limanı'ndaki bir hava saldırısı sırasında, Sovyet savaş gemisi Marat'ı batırdı. Savaş gemisini 1,000 kg bomba kullanarak vurmuştur.

Aralık sonunda, onun misyonunu 400 uçakla ve Ocak 1942'de Şövalye Haçı aldı. 10 Şubat 1943 tarihi itibarıyla 1000 sorti yapan tarihte ilk pilot oldu. Kursk Savaşı'nda 1943 sonbaharı boyunca 100 tankı tahrip ettiği iddia edilmiştir.

Kasım 1944 yılında, kalçasından yaralandı ve alçılı haldeki bacağı ile sonraki misyonlarında uçmaya devam etti.

8 Şubat 1945 günü, 40 mm'lik kabuk parçası uçağına çarptı. Sağ ayağından kötü şekilde yaralandı ve Alman hatlarına iniş yaptı. Hayatını kurtarmak için birlikte uçtuğu Dr. Ernst Gadermann, tarafından kanamasını durdurarak, Rudel'in bacağını diz altından ampute etmiştir.

25 Mart 1945'te uçmak için geri döndü savaşın sonuna kadar 26 tank daha imha ettiği iddia etti.

II. Dünya Savaşı'nın nerede ise tüm cephelerinde görev almış ve 7 savaş uçağı düşürmüştür fakat asıl ününü kullandığı ju 87 tipi savaş uçağı ile Doğu cephesinde yer hedeflerine yaptığı saldırılarda edinmiştir.

Çıktığı toplam 2530 görev uçuşu sonucu 519 Rus tankını, 1 savaş gemisini, 1 destroyeri, 70 botu, 800'den fazla motorlu aracı, 150'den fazla topu imha ettiğini iddia etmiştir. İddialarını doğrulayan birincil bir kaynak bulunmamaktadır.

19 Nisan 1945'te Rudel, Hitler'in son doğum gününden bir gün önce, Berlin'deki Reich Şansölyeliği'ndeki Führerbunker de Hitler ile görüştü. 8 Mayıs 1945'te Rudel, Prag yakınlarındaki bir havaalanından batıya doğru kaçarak ABD kontrolündeki bölgeye indi ve teslim oldu. Amerikalılar onu Sovyetler Birliği'ne teslim etmeyi reddetti. Stalin tarafından kellesine 100.000 Ruble ödül konulmuştu.

Nasyonal Sosyalist faaliyetlerin devamı

Rudel tutukluyken, ailesi ilerleyen Kızıl Ordu'dan kaçarak Wuppertal'da Gadermann'ın ailesinin yanında sığınak buldu. Rudel Nisan 1946'da serbest bırakıldı ve özel iş hayatına atıldı. 1948'de, Avusturya'daki Zillertal vadisi üzerinden İtalya'ya giderek, Nazi kaçış rotaları yoluyla Arjantin'e göç etti. Roma'da, Güney Tirol'lü kaçakçıların yardımıyla ve Avusturyalı piskopos Alois Hudal'ın desteğiyle, "Emilio Meier" takma adıyla sahte bir Kızıl Haç pasaportu satın aldı ve Roma'dan Buenos Aires'e giden bir uçağa bindi; 8 Haziran 1948'de Buenos Aires'e vardı. Rudel, savaşla ilgili kitaplar yazarak Nazi rejimini destekledi ve “Hitler'i yüzüstü bıraktığı” gerekçesiyle Wehrmacht Yüksek Komutanlığı'nı eleştirdi.

Güney Amerika'da

Savaştan sonra, bir süre için Arjantin Cumhurbaşkanı Juan Peron ve Üçüncü Reich hayranı Paraguay diktatörü Alfredo Stroessner ile yakın arkadaşı ve sırdaşı haline gelerek Güney Amerika'ya taşındı. Bir bacağı eksik olsa da, tenis ve kayak yaparak aktif bir sporcu oldu ve hatta Amerika'daki en yüksek tepe olan Aconcagua'ya (6.962 metre veya 22.841 feet) tırmandı. Ziyareti sırasında azılı Nazi toplama kampı doktoru ve savaş suçlusu Josef Mengele ile tanıştı.

1953 yılında döndüğü Batı Almanya’da neonazi faaliyetlere katılarak ve milliyetçi siyasi parti, Alman Reich Partisi'nin (Deutsche Reichspartei) önde gelen bir üyesi oldu. Almanya'ya dönmeden önce, Kasım 1949 yılında Buenos Aires'te Dürer-Verlag tarafından yayımlanan ("Bununla birlikte" ya da "her şeye rağmen") Trotzdem başlıklı bir savaş günlüğü yayınladı. Rudel, bilinen bir Nazi olduğundan kitabının yayınlaması için izin verilmesi Almanya'da tartışmaya yol açtı. Kitapta, Ulusal Sosyalist politikayı destekledi. Bu kitap daha sonra yeniden düzenlenerek, Sovyetler Birliği'nin Alman işgalini destekleyen Stuka Pilot denilen anılarının bir kitap şeklinde yoğun olarak ABD'de yayınlandı.

Hans-Ulrich Rudel savaş sonrası Almanya'da başarılı bir iş insanı oldu. 1976 yılında, Rudel Skandalına dahil olan İki yüksek rütbeli Bundeswehr generali, Karl Heinz Franke ve Walter Krupinski, erken emekliliğe zorlandı.

Özel hayatı, ölümü ve cenazesi

Rudel üç kez evlendi. 1942’de “Hanne” lakaplı Ursula Bergmann ile yaptığı evlilikten iki oğlu oldu. Çift, 1950’de boşandı. Der Spiegel dergisine göre, boşanmanın nedenlerinden biri, eşinin Rudel’in madalyalarından bazılarını (aralarında Elmaslı Meşe Yapraklı madalyası da vardı) Amerikalı bir koleksiyoncuya satmış olmasıydı; ancak eşinin Arjantin’e taşınmayı reddetmesi de boşanmaya neden oldu. 27 Mart 1951'de Der Spiegel, Ursula Rudel'in nişanlarını sattığı iddialarını yalanladığını yayınladı ve ayrıca bunu yapmaya niyetinin olmadığını belirtti. Rudel, 1965 yılında ikinci eşi Ursula (kızlık soyadı Daemisch) ile evlendi. Bu evlilikten 1969 yılında üçüncü oğlu dünyaya geldi. Rudel, 26 Nisan 1970'te geçirdiği felçten kurtuldu. 1977'deki boşanmasının ardından Ursula (kızlık soyadı Bassfeld) ile evlendi.

Hatıralarını 1958 yılında Stuka Pilotu adı ile yayınlayan Rudel, 18 Aralık 1982’de Rosenheim’da geçirdiği bir başka felç sonucu hayatını kaybetti ve 22 Aralık 1982’de Dornhausen’da toprağa verildi. Rudel’in cenaze töreni sırasında, Bundeswehr'e ait iki adet F-4 Phantom uçağı mezarının üzerinde alçak irtifada uçuş yaptığı görüldü. Dornhausen kasabası, askeri uçakların düzenli olarak kullandığı bir uçuş rotasının ortasında yer alıyordu ve Bundeswehr subayları, cenaze töreninin üzerinden kasıtlı olarak uçak geçirdiklerini reddettiler. Cenazede Nazi selamı veren dört kişi fotoğraflandı ve Nazi sembollerinin sergilenmesini yasaklayan bir yasa kapsamında soruşturmaya tabi tutuldu. Federal Savunma Bakanı Manfred Wörner, uçakların uçuşunun normal bir eğitim tatbikatı olduğunu açıkladı.

II. Dünya Savaşı'nda Alman Ordusunda alınabilecek en yüksek madalyası olan Altın Meşe Yaprağı, Kılıç ve Elmas ilaveli Şövalye Demir Haçı (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit goldenem Eichenlaub, Schwertern und Brillanten) savaş boyunca sadece bir tane Hans-Ulrich Rudel'e verilmiştir.

Hans-Ulrich Rudel ile ilgili resim galerisi

Kaynakça

  1. ^ Hamilton 1996, s. 425.
  2. ^ Clark 2012, s. 375.
  3. ^ Fraschka 1994, s. 132.
  4. ^ Just 1986, s. 35, 43.
  5. ^ Scutts 1999, s. 90.
  6. ^ a b Zabecki 2014, s. 1115.
  7. ^ Stockert 1997, s. 110.
  8. ^ Goñi 2003, s. 287.
  9. ^ Steinacher 2011, chpt. 1.6 "Fake Papers".
  10. ^ Der Spiegel Volume 48/1950.
  11. ^ Der Spiegel Volume 13/1951.
  12. ^ a b Neitzel 2005, s. 160.
  13. ^ Just 1986, s. 37.
  14. ^ Der Spiegel Volume 52/1982.
  15. ^ Der Spiegel Volume 1/1983.
  • Hans Ulrich Rudel, Trotzdem, Verlag Schütz, 1950.
  • Hans Ulrich Rudel, Mein Kriegstagebuch. Aufzeichnungen eines Stukafliegers, Winkelried-Verlag, 2006.
Yardakçı
AvcılarŞüpheli  / İhtilaflı