İssos Muharebesi (194)

İssos Muharebesi (194)
	Beş İmparator Yılı'nın parçası
Tarih	MS 194
Bölge	İssos, Anadolu; (günümüzde Yeşilköy, Dörtyol, Hatay, Türkiye)
Sonuç	Severus zaferi
Taraflar
Septimius Severus	Pescennius Niger
Komutanlar ve liderler
Publius Cornelius Anullinus	Pescennius Niger

İssos Muharebesi, MS 194 yılında İmparator Septimius Severus ile rakibi Pescennius Niger'in kuvvetleri arasında gerçekleşen ve Beş İmparator Yılı'nın üçüncü büyük muharebesi olan çatışmadır. Muharebeyi, Publius Cornelius Anullinus komutasındaki Severus yanlısı kuvvetler kazandı. Pescennius Niger ise kısa süre sonra yakalanarak öldürüldü. Zaferi anmak amacıyla muharebe alanına bir zafer takı dikildi.

Arka plan

Pescennius Niger, Pertinax'ın ölümünün ardından askerleri tarafından imparator ilan edilen Suriye valisiydi. Aynı şekilde Septimius Severus da ordusu tarafından imparator ilan edilmişti.

MS 193 yılında Cyzicus ve Nikaia muharebelerinde art arda yenilgiye uğrayan Niger, ordusuyla Toros Dağları'na çekilerek Gülek Boğazı'nı savunmaya başladı. Bu sırada Severus'un kuvvetlerinin komutanı Tiberius Claudius Candidus'un yerine, rakip ordunun geri çekilmesini engelleyemediği düşünüldüğünden, Publius Cornelius Anullinus getirildi.

Muharebe

Anullinus'un Suriye'ye girmesiyle iki tarafın son karşılaşması, MS 194 yılının Mayıs ayında, Büyük İskender'in MÖ 332 yılında III. Darius'u mağlup ettiği İssos yakınlarında gerçekleşti. Severus, Roma'da bulunan eyalet valilerinin çocuklarını elinde bulundurmasını ve bölgedeki şehirler arasındaki rekabeti kullanarak bazı valilerin taraf değiştirmesini, bir lejyonun kendi safına katılmasını ve bazı kentlerin ayaklanmasını sağladı.

Muharebede ilk saldıran taraf Severus'un kuvvetleri oldu. Niger'in askerleri onları yoğun bir mermi yağmuruyla karşıladı. Cassius Dio'ya göre Severus'un lejyonerleri, testudo düzenine girerek kalkanlarıyla hem kendilerini hem de mızrakçılarını korudular. Ancak kullanılan düzenin, kuşatmalarda uygulanan klasik testudo olmadığı düşünülmektedir. Aynı anda Severus'un süvarileri düşmana arkadan saldırdı. Şiddetli çarpışmaların ardından Severus kesin bir zafer kazandı, Niger ise Antakya'ya kaçtı. Muharebe sırasında çıkan ani bir gök gürültülü fırtınanın, bunu ilahi bir işaret olarak gören Niger'in askerlerinin moralini bozduğu aktarılmaktadır.

Zaferin ardından muharebe alanına Severus'un başarısını anmak amacıyla bir zafer takı dikildi.

Kaynakça

^ ^a ^b ^c ^d Potter, David S. (2004). The Roman Empire at Bay AD 180-395 (İngilizce). Routledge. s. 104. ISBN 0-415-10058-5.
^ ^a ^b "Rome from the Late Republic to the Late Empire". The Cambridge History of Greek and Roman Warfare (İngilizce). Cambridge University Press. 2007. ss. 130-131. ISBN 0-521-78274-0.
^ ^a ^b Erdcamp, Paul (2010). A Companion to the Roman Army (İngilizce). John Wiley and Sons. s. 263. ISBN 1-444-33921-4.
^ Campbell, J. B. (2002). War and Society in Imperial Rome, 31 BC-AD 284. Routledge. s. 60. ISBN 0-415-27881-3.

[:0-1] Potter, David S. (2004). The Roman Empire at Bay AD 180-395 (İngilizce). Routledge. s. 104. ISBN 0-415-10058-5.

[:1-2] "Rome from the Late Republic to the Late Empire". The Cambridge History of Greek and Roman Warfare (İngilizce). Cambridge University Press. 2007. ss. 130-131. ISBN 0-521-78274-0.

[:2-3] Erdcamp, Paul (2010). A Companion to the Roman Army (İngilizce). John Wiley and Sons. s. 263. ISBN 1-444-33921-4.

[4] Campbell, J. B. (2002). War and Society in Imperial Rome, 31 BC-AD 284. Routledge. s. 60. ISBN 0-415-27881-3.