Sigmund Spitzer (İspiçel Bey; 1813-1895), Osmanlı hizmetine girmiş olan Yahudi asıllı Avusturyalı bir doktordu. Sultan Abdülmecid'in özel doktoru olarak görev yapmıştır.

Biyografi
İlk yılları
Spitzer, 1813'te Musevi kökenli bir tüccarın oğlu olarak Avusturya İmparatorluğu'nda, Nikolsburg, Moravia'da doğmuştur. Viyana Üniversitesi’nden tıp doktoru derecesi almıştır.
Mekteb-i Tıbbiye
Spitzer, 1839'da Osmanlı hizmetine girmiş ve Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane'nin başmuallimi Charles Ambroise Bernard'ın (1808-1844) yardımcılığını üstlenmişti. Görevinin ilk yıllarında, Müslüman halkın kadavra üzerinde yapılan incelemelere yönelik tepkisini azaltmaya çalışmış; ayrıca gerekli tıbbi araç ve gereçlerin temininde çeşitli güçlüklerle karşılaşmıştır.
Dr. Bernard'ın ölümünden sonra onun yerine derslere giren Sigmund Spitzer 1845'te başmuallim ve 1847 yılında Mekteb-i Tıbbiye Müdürü olmuştur. 1844 yılında klinik (seririyat) kısmını da üstlenmiş ve birçok preparatı bizzat hazırladığı bir anatomi müzesi kurmuştur. Aynı dönemde Sultan Abdülmecid’i geçirdiği tehlikeli bir hastalıktan kurtarmayı başarmıştır. Bu hizmeti karşılığında padişahın özel hekimi olarak görevlendirilmiştir. İki yıl sonra Mekteb-i Tıbbiye müdürlüğüne getirilmiştir. Bu süreçte Sultan Abdülmecid’in güven ve takdirini kazanan Spitzer, kamuoyunun da dikkatini çekmiştir. 1845–1850 yılları arasında padişahın özel hekimi olarak görev yapmış; saraya çeşitli nedenlerle girip çıkmış, padişahla birlikte gezilere katılmış ve uzun sohbetlerde bulunmuştur. Bu sayede dönemin devlet adamlarını ve bürokratik yapısını yakından gözlemleme imkânı elde etmiştir.
İstanbul'dan ayrılması ve sonrası
1850'de görevlerini bırakarak İstanbul'dan ayrılmak zorunda kalmıştır. Spitzer'in ayrılığının nedeni Sultan'a yapılması düşünülen bir suikastı ihbar ederek engelledikten sonra kendi hayatından endişe etmesiydi. Fakat Abdülmecit, devlet hizmetinden ayrılmasını istemediği doktorunu Viyana Sefareti Müsteşarlığı'na tayin eder. 1857'de Sultan Abdülmecit'in tekrar rahatsızlanması üzerine yeniden İstanbul'a gelir ve tedavisini üstlenir. Gerekli tedavileri yapıp Sultan'ı iyileştirince Abdülmecit tekrar yanında kalmasını istemiş fakat Doktor Spitzer kabul etmeyince Napoli Maslahatgüzarlığı'na tayin etmiştir. Bu maslahatgüzarlığın açılması siyasi nedenlerden daha çok adama görev bulma derdiyle olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim 13 Eylül 1860'da Hariciye Nazırı Safvet Paşa, Sigmund Spitzer'e ülkenin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntıyı gidermek için alınan önlemlerden birinin de Napoli Maslahatgüzarlığı'nın geçici bir süre için kapatılmasının olduğunu bildirilmişti. Bir an önce Viyana'ya dönmesi istenen Spitzer'e 3000 kuruş emekli aylığı bağlandı. 1861'de hamisi Abdülmecit'in ölümünden sonra Osmanlı hizmetinden çıkan Sigmund Spitzer ömrünün son yıllarını Paris ve Londra'da geçirmiş ve 1895'te hayatını kaybetmiştir.
Kaynakça
- ^ Ennas, Giorgio (2025). Italo-Ottoman Relations in the Age of the Congress of Paris: Mirroring the ‘Other’, 1856-1871 (İngilizce). Bloomsbury Publishing. s. 65. ISBN 978-1-350-37827-8.
- ^ Altınay, Ahmet Refik (Ocak 2003). "Sultan Abdülmecit Han'ın Sarayı'nda (Doktor Spitzer'in Hâtırâtı)". Müteferrika : Kitabiyat Dergisi (23): 151-166.
- ^ Berkes, s. 187.
- ^ Dokumentation, Österreichisches Biographisches Lexikon und biographische (2003). "Spitzer, Sigmund (Ispiçel Bey)". ISBN 978-3-7001-3213-4 (Almanca). 16 Nisan 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Nisan 2026.
- ^ a b Singer, Isidore; Haneman, Frederick T. "SPITZER, SIGMUND". www.jewishencyclopedia.com. The Jewish Encyclopedia. s. 525. 10 Nisan 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Nisan 2026.
- ^ Arslan Terzioğlu – Erwin Lucius (yay.), Mekteb-i Tıbbiye-i Adliye-i Şahane ve Bizde Modern Tıp Eğitiminin Gelişmesine Katkıları, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul 1993, s. 48.
- ^ Elhaç Rıza Tahsin, Tıp Fakültesi Tarihçesi (Mir'at-ı Mekteb-i Tıbbiye), Eklerle yayınlayan Prof. Dr. Aykut Kazancıgil, İstanbul 1991, s. 18 n19.
- ^ a b Ahmet Refik, s. 153.
- ^ “Der” Orient: Jahrbuch d. Deutsch-Österreichischen Orient-Klub (Almanca). Dt.-Österr. Orient-Club. 1899.
- ^ Kılıç, Musa (2009). Osmanlı Hariciyesinde Gayrimüslimler (1836-1876) (Doktora). Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih (Yakınçağ Tarihi) Anabilim Dalı. ss. 168-169. 24 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2023.
