Steve Witkoff

Steve Witkoff ABD Ortadoğu Özel Temsilcisi - Büyükelçi
Görevde
Makama geliş 6 Mayıs 2025
Kişisel bilgiler
Doğum	Steven Charles Witkoff 15 Mart 1957 (69 yaşında) New York, ABD
Evlilik(ler)	Lauren Rappoport (e. 1987, sep)

Steven Charles Witkoff (d. 15 Mart 1957), Amerikalı bir gayrimenkul yatırımcısı, eski avukat ve Witkoff Grubu'nun kurucusudur. 2025 yılından bu yana Amerika Birleşik Devletleri'nin Orta Doğu özel temsilcisi ve barış misyonları özel temsilcisi olarak görev yapmaktadır. Ayrıca, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'e yönelik fiilî bir temsilci olarak da faaliyet göstermiştir.

Bronx'ta doğan ve Long Island'da büyüyen Witkoff, Hofstra Üniversitesi'nde siyaset bilimi alanında lisans ve hukuk doktoru (JD) derecelerini aldı. Kariyerine gayrimenkul avukatı olarak başladıktan sonra New York ve Miami'de gayrimenkul geliştirme sektörüne yöneldi. Manhattan'da Daily News Binası ve Woolworth Binası dâhil olmak üzere çeşitli binaları satın aldı. Donald Trump'ın ilk başkanlık döneminde, Amerika Birleşik Devletleri'nde COVID-19 salgınının ekonomik etkileriyle mücadele amacıyla kurulan Büyük Amerikan Ekonomik Canlanma Sanayi Grupları'nın üyeleri arasında yer aldı.

Donald Trump'ın ikinci başkanlık döneminde Witkoff, Rusya-Ukrayna Savaşı'na ilişkin müzakerelerde öne çıkan isimlerden biri oldu. Witkoff ayrıca Orta Doğu'daki müzakerelerde de etkin rol oynadı. Trump'ın ikinci başkanlık dönemindeki görevi sırasında kendisi ve ailesi, oğulları ile Trump ailesi üyeleri tarafından kurulan kripto para şirketi Dünya Özgürlük Finansı aracılığıyla da dâhil olmak üzere Orta Doğu hükûmetleriyle kapsamlı ticari ilişkilerini sürdürdü. Bu durum çıkar çatışması endişelerine yol açtı. Forbes, Nisan 2026 itibarıyla Witkoff'un net servetini 2,3 milyar ABD doları olarak tahmin etti. Trump'ın ikinci başkanlık dönemindeki görevinin ilk yılı sonunda Witkoff'un serveti, ağırlıklı olarak Dünya Özgürlük Finansı yatırımları sayesinde %15 arttı.

Steven Charles Witkoff, New York kentinin Bronx semtinde doğdu ve Long Island'daki Baldwin Harbor ile Old Westbury'de büyüdü. Martin Witkoff ile evlilik öncesi soyadı Birnbaum olan Lois'in oğludur. Witkoff Yahudi kökenlidir. Babası George Simonton Inc. adlı kadın giyim üreticisi şirketinin başkanı, annesi ise bir iç mimardı.

Witkoff, yükseköğrenimine New York eyaletinin Schenectady kentindeki Union College'da başladı, ancak daha sonra Hofstra Üniversitesi'ne geçiş yaptı ve 1980 yılında siyaset bilimi alanında lisans derecesini aldı. 1983 yılında Hofstra Hukuk Fakültesi'nden hukuk doktoru (JD) derecesiyle mezun oldu.

Witkoff'un avukat olarak ilk işi, New York kentindeki Dreyer & Traub hukuk bürosunda oldu. Donald Trump bu büronun müvekkillerinden biriydi ve ikili 1986 yılında işleri dolayısıyla tanıştı. Daha sonra iş ilişkileri zamanla kişisel bir dostluğa dönüştü.

Witkoff, kariy erine gayrimenkul avukatı olarak başladı. The Wall Street Journal, Kasım 2024'te yayımladığı bir haberde, "gayrimenkul sektöründeki meslektaşlarının Witkoff'u zeki, cana yakın ve halkla kolay iletişim kurabilen yetenekli bir müzakereci olarak tanımladığını" yazdı.

1985 yılında, Dreyer & Traub hukuk bürosundaki meslektaşı ve gayrimenkul avukatı Larry Gluck ile birlikte Stellar Management şirketini kurdu. Şirketin adı, "Steve" ve "Larry" isimlerinden türetildi. İkili zamanla hukuk mesleğinden ayrılarak gayrimenkul sahipliği ve yönetimine yöneldi. Manhattan'daki Washington Heights ile Kuzeybatı Bronx'ta düşük maliyetli apartman binaları satın aldılar. Bir dönem 3.000'den fazla daireyi kapsayan 85 binaya sahip oldular. 1995 yılında faaliyetlerini Aşağı Manhattan'a genişleterek düşük maliyetli çeşitli ofis binaları satın aldı. 1996 yılında, Philip Johnson ve John Burgee tarafından tasarlanan 27 katlı 33 Maiden Lane binasının satın alınması için Credit Suisse First Boston'dan finansman sağladı. Ertesi yıl binanın en üstteki 13 katını New York Federal Rezerv Bankası'na 25 yıllığına kiraladı.

1997 yılında Stellar Management'tan ayrılan Witkoff, merkezi New York kentinde bulunan özel sermayeli Witkoff Grubu'nu kurarak yönetim kurulu başkanı ve icra kurulu başkanı oldu; faaliyetlerini konut inşaatı ve arazi geliştirme alanlarına genişletti. 1996 yılında iş ortağı Rubin Schron ile birlikte Daily News Binası'nı 138 milyon ABD dolarına satın aldı ve portföyünü Chicago, Dallas ve Philadelphia'daki gayrimenkullerle genişletti. Ekim 1998 itibarıyla Witkoff Grubu, 11 milyon fit karelik ticari ve perakende gayrimenkulü işletiyor, ayrıca 7.500 daire ile çeşitli arazi ve otel projelerinde mülkiyet payına sahip bulunuyordu. Aynı yıl şirketin planlanan 2 milyar ABD doları tutarındaki halka arzı (IPO), gayrimenkul piyasasındaki çöküş nedeniyle iptal edildi. Bunun ardından Witkoff ile Gluck ortaklıklarını sona erdirdi; Gluck konut portföyünü, Witkoff ise ofis binalarını devraldı.

2013 yılında Witkoff ile Harry Macklowe, Manhattan'daki Central Park South üzerinde bulunan Park Lane Oteli'ni 660 milyon ABD dolarına satın aldı. Aynı yıl Witkoff ile Fisher Brothers, Manhattan'ın Tribeca semtinde 223 milyon ABD doları karşılığında bir arsa satın aldı ve burada 792 fit yüksekliğindeki 111 Murray Street adlı konut gökdelenini inşa etti. Zamanla Witkoff, Tribeca'daki Woolworth Binası gibi Manhattan'ın simge yapıları da dâhil olmak üzere daha prestijli gayrimenkullere yatırım yaptı.

2019 yılı itibarıyla Witkoff Grubu, Amerika Birleşik Devletleri'nde ve yurt dışında yaklaşık 50 gayrimenkule sahipti.

Witkoff Grubu, Fontainebleau Las Vegas tatil köyü ve kumarhanesi projesini 600 milyon ABD doları karşılığında satın aldı. Tesisin, Witkoff'un hayatını kaybeden oğlu Andrew'un anısına The Drew adıyla 2020 yılında açılması planlanıyordu. Ancak Nevada'da COVID-19 salgını nedeniyle inşaat Mart 2020'de durduruldu. Şubat 2021'de Koch Gayrimenkul Yatırımları tesisi satın aldı. Daha sonra tesisin özgün adı yeniden kullanılmaya başlandı ve otel Aralık 2023'te hizmete açıldı.

Yine 2023 yılında Bloomberg, Witkoff'un Manhattan'daki sorunlu One High Line kat mülkiyeti projesinin yeni sahiplik ve geliştirme sürecini tamamlayarak yeniden canlandırılmasına yardımcı olduğunu bildirdi. Aynı yıl Witkoff Grubu ile Monroe Capital, Miami Beach'teki Shore Club Private Collection projesinin yeniden geliştirilmesi için kredi anlaşmasını tamamladı.

Temmuz 2025'te Bloomberg, Witkoff'un Miami Beach sahilindeki bir mülkü satın alma bedelinin iki katından daha yüksek bir fiyata sattığını bildirdi. Aynı yıl Witkoff, Len Blavatnik ve Barry Sternlicht ile birlikte durmuş durumdaki bir Miami Beach projesinde ortaklık kurdu.

Donald Trump'ın ilk başkanlık döneminde Katar hükûmeti, Witkoff Grubu'nun başlıca finansman kaynaklarından biri oldu. The New York Times'a göre Katar hükûmeti, Trump yönetimiyle yakın ilişkiler kurmak amacıyla Witkoff da dâhil olmak üzere Trump'a yakın isimlerle ilişkilerini güçlendirmeye çalıştı. Bu dönemde Witkoff Grubu mali sıkıntılar yaşadığından, Katar'dan sağlanan finansman şirket açısından önemliydi.

Trump'ın ikinci başkanlık döneminde Orta Doğu özel temsilcisi olarak atanmasının ardından Witkoff, Orta Doğu'daki kapsamlı ticari ilişkilerini sürdürdü. 2025 yılının başlarında Witkoff, İsrail-Filistin çatışmasına ilişkin ateşkes müzakerelerinde Orta Doğu hükûmetleriyle kritik görüşmeler yürütürken, oğlu Alexander Witkoff, aynı hükûmetlerden kripto para şirketi Dünya Özgürlük Finansı (WLF) dâhil girişimleri için milyarlarca dolarlık yatırım talep ediyordu. Eylül 2025'te olası çıkar çatışmaları sorulduğunda (Witkoff, Witkoff Grubu'ndaki mülkiyetini koruyordu), Beyaz Saray sözcüsü, Witkoff'un şirketteki hisselerini devretme sürecini "tamamlamak üzere" olduğunu açıkladı. Forbes, Nisan 2026'da yayımladığı haberde, Witkoff'un Trump yönetimindeki bir yıl içinde servetini %15 artırdığını bildirdi.

Nisan 2020'de, Donald Trump'ın ilk başkanlık döneminde Witkoff, Trump tarafından Amerika Birleşik Devletleri'nde COVID-19 salgınının ekonomik etkileriyle mücadele amacıyla kurulan Büyük Amerikan Ekonomik Canlanma Sanayi Grubu'nda üye olarak sınırlı bir rol üstlendi.

Temmuz 2024'te Witkoff, Cumhuriyetçi Parti Ulusal Kongresi'nin dördüncü gününde bir konuşma yaptı.

15 Eylül 2024'te Witkoff, Florida eyaletinin West Palm Beach kentindeki Trump International Golf Club'da Trump ile golf oynarken, Ryan Wesley Routh Trump'a suikast girişiminde bulundu. Bir gizli servis görevlisi saldırgana ateş açtı; saldırgan araçla kaçtıktan sonra yakalandı.

9 Kasım 2024'te Witkoff, eski ABD Senatörü Kelly Loeffler ile birlikte Trump'ın ikinci başkanlık dönemi için oluşturulan Başkanlık Yemin Töreni Komitesi'nin eş başkanlığına seçildi.

12 Kasım 2024'te ABD başkanı seçilen Donald Trump, Witkoff'u Orta Doğu Özel Temsilcisi olarak görevlendirdiğini açıkladı. Witkoff'un daha önce herhangi bir diplomatik deneyimi bulunmuyordu.

Trump'ın ikinci başkanlık döneminde Orta Doğu Özel Temsilcisi olarak atanan Witkoff, Trump resmen göreve başlamadan önce, Aralık 2024'te, Ocak ve Ekim 2025'te İsrail ile Hamas arasında sağlanan ateşkes ve rehine takası anlaşmalarına yol açan müzakerelerin ilerlemesine katkıda bulundu.

Görev süresi boyunca Orta Doğu dışındaki konular da dâhil olmak üzere önemli jeopolitik müzakerelerde rol aldı ve 3 Temmuz 2025'te Barış Misyonları Özel Temsilcisi olarak atandı.

Witkoff, Joe Biden yönetiminin başmüzakerecisi Brett McGurk ile Katar Başbakanı Şeyh Muhammed bin Abdurrahman es-Sani ile birlikte, Ocak 2025'te İsrail ile Hamas arasında ateşkes ve rehine takası anlaşmasının müzakere edilmesinde önemli rol oynadı. Altı haftalık ateşkes kapsamında, 7 Ekim saldırılarında Hamas tarafından alınan 33 İsrailli rehinenin yaklaşık 1.000 Filistinli mahkûmla takas edilmesi ve savaşın sona erdirilmesine yönelik sonraki aşamaların uygulanması öngörüldü.

Witkoff'un müzakere yöntemi geleneksel diplomatik yaklaşımlardan farklıydı. Katar'dan telefonla görüşmelere katılan McGurk ile birlikte İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu üzerinde anlaşmanın sonuçlandırılması için baskı kurarak Trump'ın anlaşmanın tamamlanmasını istediğini vurguladı ve yaklaşık bir yıldır süren müzakerelerin son haftalarda sonuçlanmasını sağladı. The New York Times, bunu "Amerikan vatandaşlarının kaderi ve yıkıcı bir savaşın geleceğinin söz konusu olduğu böylesine kritik bir anda, farklı partilere mensup mevcut ve seçilmiş başkanların ekipleri arasında ender görülen bir iş birliği örneği" olarak nitelendirdi.

29 Ocak 2025'te Witkoff İsrail'e giderek, İsrail ile Hamas arasındaki ateşkesi bizzat denetlemek amacıyla bir ABD'li yetkili olarak nadir görülen bir şekilde Gazze Şeridi'ne giriş yaptı.

2 Mart 2025'te İsrail hükûmeti Gazze Şeridi'ne mal ve yardım girişini durdurdu. Başbakan Netanyahu'nun ofisi, bu kararın Witkoff'un daha önce sunduğu bir öneriye dayandığını ileri sürdü. Yeni planda, 2025 Gazze ateşkesinin ilk aşamasında rehinelerin yarısının serbest bırakılmasının ardından İsrail'in Gazze'deki mevzilerinden çekilmesine ilişkin herhangi bir hüküm yer almıyordu. 3 Mart 2025 itibarıyla Washington, "Witkoff Planı"nın varlığını doğrulamamıştı.

İsrail, ateşkesin ikinci aşamasına geçmek yerine, "Witkoff Planı" olarak adlandırılan yeni bir öneri sundu. Buna göre Hamas'ın İsrailli rehineleri serbest bırakması karşılığında ateşkes 50 gün uzatılacak, İsrail ise savaşı yeniden başlatma seçeneğini elinde tutacaktı. Hamas, Ocak 2025'te üzerinde uzlaşılan şartlardan farklı olan bu öneriyi reddetti.

23 Mart 2025'te Witkoff, Gazze'de çatışmaların yeniden başlamasından Hamas'ı sorumlu tutarak, Hamas'ın silahsızlanmayı kabul etme ve silahsızlanma ile nihai ateşkesin görüşülebileceği 40 veya 50 günlük bir ateşkes sağlayacak geçiş önerisini kabul etme fırsatına sahip olduğunu söyledi.

Nisan 2025'te Witkoff, ABD öncülüğünde İran ile yürütülecek nükleer müzakereler öncesinde Paris'te iki İsrailli yetkiliyle önceden duyurulmayan bir görüşme gerçekleştirdi. Görüşmede Trump yönetiminin diplomatik çözüm arayışını temsil etti.

ABD ile İran arasındaki üst düzey görüşmelerin ilk turu, 12 Nisan 2025'te Umman'da Witkoff ile İran Dışişleri Bakanı Abbas Erakçi başkanlığında gerçekleştirildi. Haziran 2025'te İsrail'in İran'a yönelik saldırılarının ardından ABD ile İran arasındaki nükleer müzakereler süresiz olarak askıya alındı.

Witkoff, İran'daki 2025-2026 protestolarını görüşmek üzere sürgündeki İran Veliaht Prensi Rıza Pehlevi ile üst düzey gizli bir görüşme yaptı. Bu, protestoların tırmanmasından bu yana Trump yönetimi ile İran muhalefeti arasında kurulan ilk temas oldu.

Ocak 2026'nın ortalarında, İran Dışişleri Bakanı Abbas Erakçi'nin Witkoff'a gönderdiği kişisel bir mesajda İran'ın rejim karşıtı 800 göstericinin planlanan idamını iptal ettiğini bildirdiği öne sürüldü. Bu mesajın, Başkan Trump'ı İran'a yönelik derhâl askerî saldırı emri vermekten vazgeçirmede önemli rol oynadığı iddia edildi.

2026 yılının başlarında ABD ile İran arasında Witkoff ve Başkanlık Danışmanı Jared Kushner öncülüğünde kritik müzakereler yürütüldü. Bu görüşmeler, 28 Şubat 2026'da ABD ile İsrail'in İran'a yönelik ortak saldırısıyla sona erdi. The Guardian'a göre bir Körfez diplomatı, Witkoff ile Kushner'i "İsrail'in varlıkları" gibi davranmakla nitelendirerek, Trump'ı 2026 İran Savaşı'na yönlendirmekle ve nükleer müzakereler sırasında "alışılmadık ve yıkıcı bir diplomasi" yürütmekle suçladı.

2024 yılında Witkoff, Joe Biden yönetimini, İsrail'e belirli bomba sevkiyatlarını durdurma kararı nedeniyle eleştirdi. Bununla birlikte, Hamas üyelerinin "tasvir edildikleri kadar ideolojik açıdan aşırı olmadıklarını" ifade etti ve Katar'ın Gazze'deki çatışmayı sona erdirmeye yönelik müzakere girişimlerini övdü.

Mart 2025'te Witkoff, İsrail'in Gazze'de, Hamas'a karşı, 7 Ekim saldırıları sebebiyle başlatmış olduğu savaşın, Mısır ve Suudi Arabistan gibi Orta Doğu ülkelerinde istikrarsızlığa yol açabileceği yönündeki endişelerini dile getirdi. Yine aynı dönemde, Witkoff, İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu'nun Gazze'ye yönelik saldırıları yeniden başlatarak, İsrailli rehinelerin serbest bırakılmasından ziyade Hamas'ın yok edilmesine öncelik verdiğini söyledi.

Özel temsilci sıfatıyla, Nisan–Mayıs 2025 döneminde İran ile gerçekleştirilen görüşmelerde baş müzakereci olarak görev yaptı. İran ile yürütülen müzakereler hakkında bilgi sahibi diplomatlar, Witkoff'un önemli bir görüşmenin içeriğini yanlış aktararak müzakerelerde Amerika'nın elini zayıflattığını belirtti. Witkoff, bir anlaşmanın parçası olarak İran'ın uranyum zenginleştirme programından vazgeçmesi gerektiğini ifade etti.

Mart 2025'te Witkoff, Suriye'nin yeni lideri Ahmed eş-Şara'nın, El Kaide ile olan geçmiş ilişkisinden bu yana değişmiş olabileceğini öne sürdü.

Mısır'da genç işsizlik oranının %45 olduğunu ve ülkenin iflas etmiş durumda bulunduğunu ileri sürdü.[98] Ayrıca, "Bir ülke bu şekilde varlığını sürdüremez. Büyük ölçüde iflas etmiş durumdalar. Çok fazla yardıma ihtiyaçları var." ifadelerini kullandı.

2018 yılında Witkoff, Rusya'ya Kırım'ı işgali nedeniyle yaptırım uygulanmasına karşı çıktı.

Witkoff, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'i övmüş ve Moskova hükûmetinin Rusya-Ukrayna Savaşı'na ilişkin iddialarını destekler nitelikte açıklamalarda bulunmuştur. Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinin "zorunlu olarak" Rusya tarafından başlatılmadığını, çatışmanın ortaya çıkmasında Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'nün önemli ölçüde rol oynadığını ve Doğu Ukrayna'daki insanların büyük çoğunluğunun Rus yönetimi altında yaşamak istediğini ileri sürdü.

Witkoff, Putin'in Avrupa'yı işgal etmeyeceğinden ve ilhak edilen Güneydoğu Ukrayna dışında Ukrayna'nın geri kalanıyla ilgilenmediğinden emin olduğunu ifade etti.

• Gazze Savaşı
• 2026 İran Savaşı
• Gazze barış planı

1. ^ "Trump appoints real estate investor, golf partner as Middle East peace envoy". POLITICO (İngilizce). 12 Kasım 2024. 13 Kasım 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
2. ^ Crowley, Michael (13 Mart 2025). "To Engage Putin, Trump Turns to an Untested Emissary". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 13 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
3. ^ "Witkoff Discusses Ukraine Plans With Key Putin Aide: Transcript". Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
4. ^ "'Witkoff needs a psychiatrist': Europeans fume at Trump's plan to profit from frozen Russian assets". POLITICO (İngilizce). 21 Kasım 2025. 29 Haziran 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
5. ^ Kamin, Debra (26 Eylül 2025). "Investigating Steve Witkoff's Sprawling Financial Empire". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 9 Kasım 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
6. ^ ^{a b c} Kamin, Debra; Hope, Bradley (26 Eylül 2025). "Where Mideast Envoy Pitched Peace, His Son Pitched Investors". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 10 Kasım 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
7. ^ ^{a b} Tognini, Giacomo. "Peace Envoy Steve Witkoff's Fortune Gets Bump From Trump And Musk". Forbes (İngilizce). 10 Haziran 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
8. ^ ^{a b c d} Leonard, Devin (6 Aralık 1999). "Steve Witkoff's Nine Lives: Tough Guys Don't Fold-They Crawl Back From the Abyss". Observer (İngilizce). 2 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
9. ^ Kassel, Matthew (21 Kasım 2024). "Real estate mogul Witkoff is Trump's unorthodox choice to serve as his Middle East envoy". Jewish Insider (İngilizce). 18 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
10. ^ ^{a b} "Lauren and Susan Rappoport to Wed". The New York Times (İngilizce). 4 Ocak 1987. ISSN 0362-4331. 25 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
11. ^ ^{a b c} Chaffin, Joshua; Acosta, Deborah (18 Kasım 2024). "How a Real Estate Mogul Became Trump's Middle East Point Man". Wall Street Journal (İngilizce). ISSN 0099-9660. 23 Nisan 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
12. ^ Kornbluh, Jacob (15 Aralık 2024). "Newborn grandson of Trump's Mideast envoy named after Trump". The Forward (İngilizce). 12 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
13. ^ Schleifer, Theodore (4 Aralık 2024). "Trump Donors Who Give at Least $1 Million or Raise $2 Million Get Inaugural Access". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 21 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
14. ^ Kim, June; Yourish, Karen; Lee, Jasmine C. (12 Kasım 2024). "Here Are Trump's Picks for His Cabinet and White House". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 21 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
15. ^ Oser, Alan S. (15 Eylül 1996). "New Hands Take Reins at Big Manhattan Properties". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 29 Haziran 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
16. ^ "Steve Witkoff May Be the King of Condo Financing". Commercial Observer (İngilizce). 1 Mayıs 2013. 16 Şubat 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
17. ^ Dunlap, David W. (27 Ağustos 1997). "Reserve Bank to Make Building Fit Its Name". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 21 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
18. ^ "Stellar Management founder Larry Gluck dead at 71". www.crainsnewyork.com (İngilizce). 1 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
19. ^ Piore, Adam. "The modest mogul". The Real Deal (İngilizce). 4 Şubat 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
20. ^ Vizard, Mary McAleer (18 Ekim 1998). "In the Region / Westchester; Office Vacancy Rate Is Continuing to Inch Up". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 21 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
21. ^ Chaban, Matt A. V. (6 Nisan 2015). "A Dental Hub With Central Park Views May Go on the Market". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 21 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
22. ^ Higgins, Michelle (19 Haziran 2015). "TriBeCa Tower Inspired by a Glass Vase". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 21 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
23. ^ "Empire State Building Gets $2 Billion Offer". Bloomberg.com (İngilizce). 15 Ekim 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
24. ^ "A Purposeful Life" (PDF). 21 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
25. ^ "Las Vegas Strip resort formerly known as Fontainebleau may finally see completion". Gaming America (İngilizce). 11 Şubat 2026. 11 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
26. ^ O'Connor, Devin (23 Aralık 2022). "Fontainebleau Las Vegas Secures $2.2B in Financing to Complete Casino". Casino.org (İngilizce). 11 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
27. ^ "NYC Luxury Condo project wants to leave its troubled past behind". 29 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
28. ^ "Witkoff Group and Monroe Capital Close On Record-Breaking Loan For Shore Club Private Collection". PROFILEmiami South Florida Real Estate and Lifestyle (İngilizce). 21 Temmuz 2023. 1 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
29. ^ "Witkoff sells lot on Posh strech of Miami Beach at 200% markup". 2 Aralık 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
30. ^ Kallergis, Katherine (10 Şubat 2025). "Witkoff to revive Blavatnik and Scher's long planned Ocean Terrace project in Miami Beach". The Real Deal (İngilizce). 1 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
31. ^ Lipton, Eric (25 Kasım 2024). "Trump's Middle East Envoy Has Prior Ties to Oil-Rich Nations There". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 7 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
32. ^ McManus, Doyle (30 Mayıs 2025). "Trump and special envoy Witkoff stand to reap rewards from official business". The Guardian (İngilizce). ISSN 0261-3077. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
33. ^ "Every Member Of Trump's 'Great American Economic Revival' Industry Groups". Yahoo Finance (İngilizce). 26 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
34. ^ Hensley, J. J. "Real estate baron Steven Witkoff uses RNC speech to humanize Trump, recall son who OD'd". USA TODAY (İngilizce). 23 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
35. ^ Richer, Alanna Durkin; Long, Colleen; Tucker, Eric; Miller, Zeke; Matat, Stephany (15 Eylül 2024). "Trump was the subject of an apparent assassination attempt at his Florida golf club, the FBI says". AP News (İngilizce). 16 Eylül 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
36. ^ Kanno-Youngs, Zolan (11 Kasım 2024). "The Trump Insiders Who Have Outsize Influence as He Chooses His Cabinet". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 5 Ekim 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
37. ^ Madhani, Aamer (5 Aralık 2024). "Trump dispatched his incoming envoy to the Mideast for high-level talks on reaching Gaza ceasefire". AP News (İngilizce). 6 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
38. ^ "Israel, Hamas reach ceasefire deal designed to end 15-month Gaza war". 15 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
39. ^ July 3, ASIL Staff |; 2025. "Trump Establishes White House Office for Special Peace Missions". ASIL (İngilizce). 1 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
40. ^ Kingsley, Patrick (15 Ocak 2025). "Gaza Cease-Fire Deal Brings Joy, but Is Shadowed With Uncertainty". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 21 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
41. ^ Kingsley, Patrick; Rasgon, Adam; Shear, Michael D. (17 Ocak 2025). "The Sheikh, the Mogul and the Diplomat: The Trio Who Sealed the Gaza Truce". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 1 Mayıs 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
42. ^ Graham-Harrison, Emma; Roth, Andrew (18 Ocak 2025). "The inside story of how an unlikely alliance of Trump and Biden led to historic Gaza ceasefire deal". The Guardian (İngilizce). ISSN 0261-3077. 18 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
43. ^ York, Josie Ensor, New. "Who gets credit for Gaza ceasefire, Biden or Trump? There's a third option" (İngilizce). 21 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
44. ^ Sanger, David E.; Shear, Michael D. (15 Ocak 2025). "How the Cease-Fire Push Brought Together Biden and Trump's Teams". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 9 Şubat 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
45. ^ Lieber, Dov; Said, Summer (29 Ocak 2025). "Trump Middle East Envoy Witkoff Makes Rare Trip by U.S. Official to Gaza". Wall Street Journal (İngilizce). ISSN 0099-9660. 30 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
46. ^ Borger, Julian (2 Mart 2025). "Israel cuts off humanitarian supplies to Gaza as it seeks to change ceasefire deal". The Guardian (İngilizce). ISSN 0261-3077. 2 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
47. ^ K; a; t; L; o; n; s; d; o (3 Mart 2025). "Israel stops aid delivery to Gaza until Hamas accepts U.S. ceasefire extension". NPR (İngilizce). 3 Aralık 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
48. ^ "Israel resumes strikes in Gaza after 2-month ceasefire, reportedly killing hundreds and promising increased force against Hamas - CBS News". www.cbsnews.com (İngilizce). 18 Mart 2025. 22 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
49. ^ "'This is on Hamas,' US special envoy Witkoff says of new Gaza fighting". Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
50. ^ Magid, Jacob; Staff, ToI (23 Mart 2025). "Witkoff says Hamas may have 'duped' him into thinking it was interested in deal". The Times of Israel (İngilizce). ISSN 0040-7909. 1 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
51. ^ "Trump envoy quietly met Israeli officials ahead of Iran nuclear talks". 1 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
52. ^ Wintour, Patrick; editor, Patrick Wintour Diplomatic (12 Nisan 2025). "Iran and US agree to continue nuclear talks after first indirect round". The Guardian (İngilizce). ISSN 0261-3077. 12 Nisan 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
53. ^ Crisp, Elizabeth (13 Haziran 2025). "Iran pulls out of nuclear talks with the US". The Hill (İngilizce). 2 Şubat 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
54. ^ Ravid, Barak (13 Ocak 2026). "Scoop: Trump's envoy secretly met Iran's exiled crown prince". Axios (İngilizce). 15 Ocak 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
55. ^ Staff, ToI (18 Ocak 2026). "Iranian foreign minister's reassurance said to have tipped Trump away from strike". The Times of Israel (İngilizce). ISSN 0040-7909. 1 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
56. ^ Wintour, Patrick; Borger, Julian (17 Mart 2026). "UK security adviser 'attended' US-Iran talks and judged deal was within reach". The Guardian (İngilizce). ISSN 0261-3077. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
57. ^ Wintour, Patrick; editor, Patrick Wintour Diplomatic (18 Mart 2026). "How ignorance, misunderstanding and obfuscation ended Iran nuclear talks". The Guardian (İngilizce). ISSN 0261-3077. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
58. ^ "Trump's Middle East Picks Signal Staunch Pro-Israel Policy". 10 Kasım 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026. 
59. ^ ^{a b c} Magid, Jacob (22 Mart 2025). "Witkoff: Hamas isn't ideologically intractable, Gaza conflict can end through dialogue". The Times of Israel (İngilizce). ISSN 0040-7909. 2 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026. 
60. ^ Wintour, Patrick; editor, Patrick Wintour Diplomatic (12 Nisan 2025). "Iran and US agree to continue nuclear talks after first indirect round". The Guardian (İngilizce). ISSN 0261-3077. 12 Nisan 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026. 
61. ^ Danborn, Joe (4 Mart 2026). "Exclusive: Diplomats claim Witkoff undermined Iran talks". MS NOW (İngilizce). 2 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026. 
62. ^ Gordon, Michael R.; Norman, Laurence; Faucon, Benoit (15 Nisan 2025). "Witkoff in Apparent Reversal Says Iran Must Halt Nuclear Enrichment". Wall Street Journal (İngilizce). ISSN 0099-9660. 9 Ocak 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026. 
63. ^ Independent, Egypt (24 Mart 2025). "Video: Egypt slams US special envoy over calling the country 'largely broke'". Egypt Independent (İngilizce). 2 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026. 
64. ^ "To Engage Putin, Trump Turns to an Untested Emissary". 13 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2026. 
65. ^ "Steve Witkoff says Putin not a "bad guy", stumbles on Ukraine geography". Newsweek (İngilizce). 23 Mart 2025. 23 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026. 
66. ^ Edwards, Christian (22 Mart 2025). "Trump's foreign envoy touts Kremlin talking points, in interview that will alarm Europe | CNN". CNN (İngilizce). 23 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026. 
67. ^ "Steve Witkoff on Russia and Ukraine | Russia Matters". www.russiamatters.org. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
68. ^ "Trump envoy Witkoff sparks outcry after backing Kremlin talking points on Ukraine". 1 Şubat 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026.