Taht; hükümdarların oturduğu, büyük ve gösterişli koltuk. Geniş manasıyla devletin başını ve yönetim merkezini simgeler. Monarkların yanı sıra, özellikle Hristiyanlıkta en yüksek kademelerdeki din adamları tarafından da kullanılır. Türkçeye Farsça تخت (taht) sözcüğünden geçmiştir.
Tarihçe
Yunan mitolojisinde tanrıların tahtlarda oturdukları görülür. Tarihte özellikle Doğu medeniyetlerinde tahtların ihtişamı sembolize ettiği görülür. Halen ayakta olan en eski taht, Knossos duvarlarına bitişik olarak MÖ 1800'lü yıllarda inşa edilen, Girit Uygarlığı'ndan kalma bir tahttır. Bilinen en gösterişli taht, mücevherlerle bezeli ve gümüş basamaklarla çıkılan bir platform üzerinde bulunan ve Delhi hükümdarlarına ait olan Taht-ı Tavus'dur.
Galeri
-
Napolyon'un tahtı -
Kral Chulalongkorn tahtında otururken
Kaynakça
- ^ a b c d "Taht." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica Inc.
- ^ "taht." 14 Şubat 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Google Translate. Erişim: 27 Kasım 2011.
- ^ "taht." 20 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Güncel Türkçe Sözlük. Türk Dil Kurumu. Erişim: 27 Kasım 2011.