Traudl Junge
Traudl Junge
DoğumGertraud Humps
Münih, Bavyera, Almanya
Ölüm10 Şubat 2002 (81 yaşında)
Münih, Bavyera, Almanya
UğraşSekreter, metin editörü, bilim muhabiri
EvlilikHans Hermann Junge
(e. 1943; ö. 1944)
Çocuk(lar)yok

Traudl Junge (16 Mart 1920 - 10 Şubat 2002), Aralık 1942'den Nisan 1945'e kadar Adolf Hitler'in son özel sekreteri olarak çalışan Alman bir editördü. Hitler'in vasiyetini yazdıktan sonra, ölümüne kadar Berlin'deki Führerbunker'de kaldı.

Haziran 1945'te tutuklanmasının ve hapse atılmasının ardından, hem Sovyet hem de ABD ordusu tarafından sorguya çekildi. Daha sonra, savaş sonrası Batı Almanya'da sekreter olarak çalıştı. Yaşlılığında, savaş sırasında Nazi vahşetlerinden habersiz olduğunu iddia ederek anılarını yayınlamaya karar verdi, ancak bu konudaki raporları araştırma fırsatlarını kaçırdığı için kendini suçladı. Son Saate Kadar adlı kitabına dayanan öyküsü, özellikle Hitler'in son on gününü konu alan 2004 Alman filmi Der Untergang dâhil olmak üzere çeşitli dramatizasyonlarda yer aldı.

Gençliği

Traudl Humps, ailesinin ilk çocuğuydu. Babası Max Humps (1893'te Aşağı Bavyera'da doğdu), bir bira ustası ve yedek teğmendi; annesi Hildegard Humps (evlilik öncesi soyadı Zottmann), kendisinden üç yaş küçüktü ve bir generalin kızıydı. Küçük kız kardeşi Inge Kaye (evlilik öncesi soyadı Humps, 1923–2008) idi. Ailece Schwabing'de yaşıyordu ve Protestandılar.

Traudl'ın doğumundan kısa bir süre sonra babası Max Humps işsiz kaldı. Kısa süre sonra aşırı sağcı bir siyasi örgüt olan Freikorps Oberland'a katıldı. Müttefikler 1921'de Weimar Cumhuriyeti'ni Freikorps'u dağıtmaya zorladığında, bazı üyeler Bund Oberland'ı (Yukarı Topraklar Birliği) kurdular. 1923'te Münih'teki Birahane Darbesi'ne katıldılar; Max Humps da aralarındaydı, ancak tutuklanmadı. Düzenli bir iş bulamadı ve ailesi sefalet içinde yaşadı. 1925'te Humps, Türkiye'nin İzmir şehrine gitti ve orada bira ustası olarak iş buldu; ailesini Almanya'da bıraktı. Humps Türkiye'de ün kazanmış ve ailesini de getirmek istemiş olsa da, karısı başka bir ülkeye taşınmak istemediği için ilişkiyi sonlandırdı, boşanma davası açtı (boşanma 1932'ye kadar sonuçlanmadı).) ve iki çocuğuyla birlikte ebeveynleri General Maximilian Zottmann (1852–1942) ve Agathe Zottmann (1860–1928) ile yaşamaya başladı. Traudl'ın büyükannesiyle çok yakın bir ilişkisi vardı ve büyükannesinin ölümü onu derinden etkiledi. Büyükbabası titiz, disiplinli ve düzenliydi ancak aynı zamanda cimriydi ve kızı ve çocukları yoksulluk içinde yaşamaya devam etti.

1926'dan itibaren Traudl Humps, başlangıçta Münih'teki Sophienstrasse'deki karma eğitim veren okula gitti. 1930'dan itibaren kızlar için olan Luisenlyzeum'a devam etti. Akademik performansı ortalama düzeydeydi; hareketli bir öğrenciydi. Junge, okul günlerine geri dönüp baktığında, kendisini eğitime hevesli biri olarak değil ama uyuma ihtiyaç duyan ve arkadaşlarıyla sosyal temasa bağımlı biri olarak tanımlamıştır.

1933'te Nazilerin iktidarı ele geçirmesinin ardından babası Max Humps, Türkiye'den Almanya'ya döndü ve Nazi Partisi yönetiminde bir iş buldu. Babası kızıyla yeniden iletişim kurmaya çalışsa da, kızı yanıt vermedi.

1933 yılında genç Traudl dansa olan tutkusunu keşfetti. Kız kardeşler birlikte dansçı olarak kariyer yapmayı hayal etmeye başladılar. Ancak ailenin ekonomik gerçekleri buna engel oldu. 1936'da okulu erken bırakarak ortaöğretimini tamamladı. İsteksizce de olsa, sekreterlik işi bulma umuduyla bir yıl işletme okuluna gitti. Bunu takiben çeşitli ofis memurluğu, terzilik dergisinin baş editör yardımcılığı ve bir şirkette sekreterlik gibi görevlerde bulundu.

Hitler'in özel sekreteri

1942'de Traudl Humps Berlin'e taşındı ve Alman Tiyatrosu'nda "Inge Zohmann" adıyla dansçı olarak sahne alan kız kardeşinin yardımıyla, Albert Bormann'ın da desteğiyle Adolf Hitler'in Reich Şansölyeliğinde bir iş buldu. Başlangıçta diktatörün postalarını tasnif etti. Daha sonra, sekreterler için bir yarışma düzenlendi. Hâlâ dansçı olma hayali kuruyordu ve sekreter olarak kalıcı bir pozisyonla ilgilenmiyordu. "Führer", uzun süreli izne çıkan deneyimli sekreteri Gerda Christian'ın yerine bir özel sekreter ararken, Humps sakinliğini korudu ve dikte sırasında en az hatayı yaptı. Böylece, diğer genç kadın meslektaşlarından oluşan küçük bir grupla birlikte trenle Hitler'in o sırada kaldığı Wolfsschanze adlı Führer Karargâhına gönderildi ve Aralık 1942'de uygunluk testini geçtikten sonra özel sekreter olarak işe alındı. Özel sekreterlerinin en küçüğüydü. Traudl Junge o zamanlar için şunları söylemiştir: "Ben o zamanlar 22 yaşındaydım ve siyaset hakkında hiçbir şey bilmiyordum, bu beni ilgilendirmiyordu. Kabul ediyorum, Adolf Hitler hayranıydım. O, hoş bir patron ve babacan bir arkadaştı. İçimdeki tüm uyarı seslerini kasten görmezden geldim ve neredeyse acı sona kadar onun yanında geçirdiğim zamanın tadını çıkardım." Junge on yıllar sonra "yaşamış en büyük suçluyu sevdiği" için büyük bir suçluluk duyduğunu söyledi."

Humps, Berlin'de, Berchtesgaden'deki Berghof'da ve Doğu Prusya'daki Wolfsschanze'de yaşadı ve çalıştı. Johanna Wolf, Christa Schroeder (Şröder) ve Gerda Christian (Kristian)'la ile birlikte Führer sekreterleri dörtlüsünü oluşturuyordu. Savaş yıllarında, Hitler'in orduya olan nefretinin yoğunlaşmasıyla, sadece sekreterleriyle yemek yedi ve onlara özel hayatına, düşüncelerine ve geçmişine dair samimi bilgiler verip sohbetler etti. Humps ve diğerleri, Hitler'in günlük rutinine uyum sağlamak zorundaydılar: geç kalkmak, öğle yemeği yemek, dinlenmek, kahve içmek, tekrar dinlenmek, geç vakit akşam yemeği, film seyretmek, bitmek bilmeyen gece geç saatlere kadar süren çay seansları ve geç yatmak (yaklaşık sabah 5:00). 19 Haziran 1943'te Traudl Humps, Hitler'in özel uşağı, Holstein'deki Preetz kasabasından bir Waffen-SS subayı olan Hans Hermann Junge ile Münih'te evlendi. 13 Ağustos 1944'te kocası Normandiya'da öldürüldü.

Führerbunker ve kaçışı

1945 yılının başlarında Traudl Junge, Führer'in özel yaverinin diğer üyeleriyle birlikte Reich Şansölyeliği'nin altındaki Führerbunker'e taşındı ve Hitler'in son haftalarına bizzat tanık oldu. 20-21 Nisan 1945 gecesi Hitler, kalan kadınları, sekreterler de dâhil olmak üzere, sığınaktan çıkıp Berchtesgaden'deki Berghof'a gitmelerini istedi. Ancak sadece Johanna Wolf ve Christa Schroeder gitmeyi kabul etti; Traudl Junge, Gerda Christian, Hitler'in diyetisyeni Constanze Manziarly, Martin Bormann'ın sekreteri Else Krüger ve Eva Braun sığınakta kalmayı tercih ettiler. 28 Nisan 1945 akşamı Hitler'in Eva Braun ile evlilik töreninde hazır bulundu ve hemen ardından Hitler, siyasî ve özel vasiyetlerini ona yazdırdı. Junge daha sonra, 30 Nisan’da saat 15:30'da, Goebbels’in çocuklarıyla oynarken şöyle yazdı: “Aniden… bir silah sesi duyuldu, o kadar yüksek ve o kadar yakındı ki hepimiz sessizliğe büründük. Ses tüm odalarda yankılandı. 'Tam isabet,' diye bağırdı Helmut [Goebbels], ne kadar haklı olduğunun farkında bile değildi. Führer artık öldü." Eva Braun zehir almış, Hitler de zehirin yanında tabancayla intihar etmişti.

1 Mayıs'ta Junge, Waffen-SS generali Wilhelm Mohnke liderliğindeki bir grupla birlikte Führerbunker'den ayrıldı. Grupta ayrıca Hitler'in kişisel pilotu Hans Baur, Hitler'in Reichssicherheitsdienst (RSD) korumalarının başı Johann Rattenhuber, sekreterler Gerda Christian ve Else Krüger, Hitler'in diyetisyeni Constanze Manziarly ve doktor Ernst-Günther Schenck de bulunuyordu. Junge, Christian ve Krüger Berlin'den Elbe Nehri'ne ulaşmayı başardılar. Grubun geri kalanı, 2 Mayıs'ta Schönhauser Allee yakınlarındaki bir mahzende saklanırken Sovyet Kızıl Ordu birlikleri tarafından bulundu. Sovyet birlikleri, savaşın son haftalarında sığınakta neler olduğunu ortaya çıkarmak için Führerbunker'de bulunanları sorgulamak üzere SMERSH'e teslim etti.

Junge sonraki günlerde Berlin'i terk etti ve karayoluyla İngiliz bölgesine doğru kaçtı. Bu süre zarfında savaşın resmî olarak sona erdiğine dair haber ona ulaşmamıştı. Diğer mültecilerle birlikte Wittenberge'ye ulaştı, ancak Elbe Nehri'ni geçip Amerikan bölgesine ulaşamadı. Traudl Junge Haziran başında, uzun bir yürüyüşün ardından tekrar Berlin'e ulaştı. Bu arada, Dönitz hükûmeti Mürwik'te tutuklanmıştı. Berlin'de, Gerda Alt takma adıyla bir arkadaşıyla birlikte yaşadı. Bu süre zarfında, kendisine Arkadi adını veren bir Ermeni adam tarafından korundu. 9 Haziran 1945'te Sovyetler tarafından tutuklandı. Müttefikler tarafından -kısmen genç yaşı nedeniyle- takipçi olarak sınıflandırıldı ve bu nedenle cezasız kaldı. Sovyetler, savaşın son haftalarında sığınakta neler olduğunu ortaya çıkarmak ve sorɡulamak için Führerbunker'de bulunanları SMERSH'e teslim etti. Hapishanede, Sovyet gardiyanlarından Alman ordusunun Sovyetler Birliği'ndeki aile üyelerine neler yaptığına dair yürek burkan hikayeler dinledi ve doğudaki savaş hakkında bildiğini sandığı şeylerin çoğunun sadece Nazi propaganda bakanlığının Alman halkına anlattığı şeyler olduğunu ve Sovyetlerin Almanlara uyguladığı muamelenin Almanların Sovyetler Birliği'nde yaptıklarına bir yanıt olduğunu anladı.

Savaştan sonraki yaşamı ve ölümü

Junge, çeşitli cezaevlerinde tutuldu ve sık sık Hitler'in maiyetindeki rolü ve Hitler'in intiharını çevreleyen olaylar hakkında sorguya çekildi. Aralık 1945'te cezaevinden tahliye edildi ancak Berlin'in Sovyet sektöründe kaldı. 1945 Yılbaşı günü, Difteri hastalığı yüzünden İngiliz sektöründeki bir hastaneye kabul edildi ve iki ay boyunca orada kaldı. Oradayken, annesi, Junge'nin Berlin'den İngiliz sektöründeki Bavyera'ya taşınması için gerekli izin evraklarını elde etmeyi başardı. 2 Şubat 1946 tarihinde, Sovyet işgal bölgesindeki (sonradan Doğu Almanya olacaktır) Berlin'den, İngiliz bölgesine ve oradan da Amerikan Bölgesi'ndeki Güney Bavyera'ya gitti. Junge, 1946'nın ilk yarısında kısa bir süre için Amerikalılar tarafından tutuldu ve sığınaktaki geçirdiği zaman hakkında sorguya çekildi. Daha sonra serbest bırakılarak savaş sonrası Batı Almanya'da yaşaması için izin verildi.

1947'de bir iş ortağı, Junge'nin deneyimlerini kitap şeklinde yazmasını önerdi. Ancak metin, "okuyucuların bu tür hikayelerle ilgilenmeyeceği" gerekçesiyle yayınlanmadı.

Savaştan sonra Junge, Thames Television (ITV)'nin 1973 yapımı "The World at War" belgesel dizisinin 16. bölümü olan "Reich'ın İçinde" (1940-1944) ve 21. bölümü olan "Nemesis: Almanya (Şubat-Mayıs 1945)" bölümlerinde ve ayrıca "Hitler'in Sekreteri" (1974) ve "Adolf Hitler'in İki Ölümü" (1975) adlı iki özel belgeselde yer aldı. Ayrıca James P. O'Donnell ve Uwe Bahnsen'in 1975 tarihli "The Bunker" adlı kitabında da röportaj verdi. Sekreterlik işlerinde çalıştı ve uzun yıllar haftalık resimli dergi Quick'in yayın kurulunun baş sekreteri olarak görev yaptı. Junge, küçük kız kardeşinin yaşadığı Avustralya'da iki kez kısa süreliğine ikamet etti, ancak geçmişteki Nazi bağlantıları nedeniyle kalıcı oturma izni başvurusu reddedildi.

1989 yılında, Junge'nin savaş boyunca yaşadığı hayatı anlatan el yazması, Pierre Galante ve Eugene Silianoff'un "Voices from the Bunker" adlı kitabının bir parçası G. P. Putnam's Sons (New York) tarafından yayınlandı. Aynı yıl, BBC belgeseli "The Fatal Attraction of Adolf Hitler"de röportaj verdi ve Hitler hakkındaki izlenimlerini ve Führerbunker'deki son günlerini uzun uzun anlattı. 1991 yılında, Alman televizyon kanalı ZDF'nin "Hitler's Henchmen" belgesel dizisinde yer aldı. Bu belgesel, 1947'de yazdığı anı kitabı "Until the Final Hour", Hitler için çalıştığı dönemi anlatmaktadır. Bu kitap, 2000 yılında Junge'nin tanıştığı gazeteci ve yazar Melissa Müller tarafından düzenlenmiş ve 2002 yılında yayınlanmıştır. Ayrıca 2002 yapımı "Blind Spot: Hitler's Secretary" belgesel filminde de röportaj verdi. Yönetmen ve görüntü yönetmeni Othmar Schmiderer ile birlikte, Junge'nin Hitler'in sekreteri olarak geçirdiği hayatına dair anılarını röportaj şeklinde kaydettikleri Im toten Winkel – Hitlers Sekretärin (Kör Noktada – Hitler'in Sekreteri) adlı belgesel film 2002 yılında gösterime girdi ve 2002 Berlin Uluslararası Film Festivali'nde İzleyici Ödülü'nü kazandı.

Traudl Junge, 81 yaşında akciğer kanserinden öldü. Ölümünden kısa bir süre önce, "Şimdi hikayemi bıraktığım için, hayatımı bırakabileceğim" dediği bildirildi. Nordfriedhof München'e (Münih Kuzey Mezarlığı) gömüldü. Traudl ölmeden sadece birkaç saat önce, Kör Noktada – Hitler'in Sekreteri adlı belgesel filmi gösterime girmişti.

Ölümünen iki yıl sonra Junge'nin Hitler ile olan deneyimlerinin bir kısmı Akademi Ödülü adayı filmi olan Der Untergang'da tasvir edildi. Röportajlarından alıntılar filmin başında ve sonunda görülebilmektedir. Filmin sonunda, Junge'nin şu ifadelerine yer verilmiştir:

Elbette, Nürnberg davalarıyla bağlantılı olarak duyduğum dehşetler; 6 milyon Yahudinin kaderi, onların ve farklı ırk ve inançlardan birçok insanın öldürülmesi beni derinden sarstı ama o zamanlar bu olaylarla kendi geçmişim arasında bir bağlantı göremiyordum. Sadece bu olaylardan kişisel olarak suçlu olmadığım ve bu olayların boyutunun farkında olmadığım için mutluydum. Ancak bir gün, Münih'teki Franz-Joseph Caddesi'nde, Sophie Scholl'un anısına duvarda asılı bir plaketin önünden geçtim. Onun benimle aynı yıl doğduğunu ve Hitler'in hizmetine girdiğim yıl idam edildiğini gördüm ve o anda, çok genç olmamın bir mazeret olmadığını gerçekten anladım. Belki de bazı şeyleri öğrenmeye çalışabilirdim.

Alıntılar

Traudl Junge tarafından aşağıdaki alıntılar Im toten Winkel – Hitlers Sekretärin (Kör Noktada – Hitler'in Sekreteri) belɡeselinden Downfall filminde kullanılmıştır:

“Bu çocuğa, bu çocuksu gence kızmak zorunda olduğumu hissediyorum; ya da bu canavarın (Hitler) dehşetini zamanında fark etmediği için onu affedemiyorum. Kendini neyin içine soktuğunu göremedi. Ve her şeyden önemlisi, düşüncesizce evet dedim. Ben tutkulu bir Nasyonal Sosyalist değildim. Berlin'e geldiğimde şöyle diyebilirdim: Hayır, katılmak istemiyorum ve Führer'in karargahına gönderilmek istemiyorum. Ama demedim, merakım çok büyüktü. Ve bir şekilde gerçekten de öyle değildim, kaderin beni aramadığım bir yere sürükleyeceğini düşünmemiştim. Ve yine de: Bunun için kendimi affetmekte zorlanıyorum.”

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ "Traudl Junge". The Telegraph (İngilizce). 14 Şubat 2002. 4 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2025. 
  2. ^ a b c Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. 1. Auflage. List-Verlag Taschenbuch, 2003, S. 17.
  3. ^ Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. 1. Auflage. List-Verlag Taschenbuch, 2003, S. 18.
  4. ^ Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. 1. Auflage. List-Verlag Taschenbuch, 2003, S. 19.
  5. ^ Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. 1. Auflage. List-Verlag Taschenbuch, 2003, S. 22.
  6. ^ Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. 1. Auflage. List-Verlag Taschenbuch, 2003, S. 17–19.
  7. ^ Grabstein der Familie Zottmann, darunter von beiden Großeltern und Hans Zottmann.
  8. ^ Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. 1. Auflage. List-Verlag Taschenbuch, 2003, S. 19 f.
  9. ^ Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. 1. Auflage. List-Verlag Taschenbuch, 2003, S. 19.
  10. ^ Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. 1. Auflage. List-Verlag Taschenbuch, 2003, S. 20.
  11. ^ a b Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. 1. Auflage. List-Verlag Taschenbuch, 2003, S. 21.
  12. ^ Hooper, John (14 Şubat 2002). "Obituary:Traudl Junge". The Guardian. 26 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2017. 
  13. ^ "Hitler's final witness". BBC. 4 Şubat 2002. 5 Nisan 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2017. 
  14. ^ Joachimsthaler 1999, ss. 131, 169, 170.
  15. ^ Armin Dieter Lehmann, Tim Carroll: In Hitler’s Bunker: A Boy Soldier’s Eyewitness Account of the Fuhrer’s Last Days. Globe Pequot, Guilford 2005, ISBN 978-1-59228-578-5.
  16. ^ Hamilton 1984, s. 155.
  17. ^ Galante & Silianoff 1989, ss. 39, 124–125.
  18. ^ a b Beevor 2002, ss. 382, 383, 388, 389.
  19. ^ Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. München 2002, S. 213 f., 234 ff.
  20. ^ Traudl Junge, Melissa Müller: Bis zur letzten Stunde – Hitlers Sekretärin erzählt ihr Leben. München 2002, S. 238–242.
  21. ^ Junge, pp. 219–222
  22. ^ Junge, pp. 223–230
  23. ^ "Hitler's secretary lived in Australia". The Age. 6 Ağustos 2005. 15 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2007. 
  24. ^ Junge, Gertraud (2002). Until the Final Hour: Hitler's Last Secretary (İngilizce). Arcade Publishing. ISBN 978-1-55970-756-5. Editor [:] Melissa Müller 
  25. ^ Hooper, obituary
  26. ^ Heide Soltau: 11. Februar 2002 – Hitler-Sekretärin Traudl Junge stirbt in München. 24 Haziran 2026 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. WDR ZeitZeichen, 11. Februar 2022; mit Melissa Müller. (Podcast), ab 14:10 min.
  27. ^ Downfall.
  28. ^ Der Untergang, Constantin Film, 2004. 0:23–1.13 min.