Turandot

Turandot

Özgün isim	Turandot
Özgün dil	İtalyanca
Müzik	Giacomo Puccini
Libretto	Giuseppe Adami ve Renato Simoni
Gala	26 Nisan 1926
İlk gösterim yeri	La Scala, Milano
Oyuncular	Prenses Turandot: soprano İmparator Altoum: babası, tenor Timur: sabık Tataristan Kralı, bas Adı bilinmeyen Prens (Kalaf): oğlu', tenor Liu: bir köle kız, soprano Ping: Baş vezir, bariton Pang: Baş kahya, tenor Pong: İmparator saray mutfağında baş aşçı, tenor Bir Çin yüksek memuru Mandarin: bariton İran Prensi: tenor Cellat (Pu-Tin-Pao) İmparator sarayı muhafızları, cellat yardımcıları, çocuklar, rahipler, mandarinler, ileri gelenler, sekiz akıllı adam, Turandot'un hizmetkarları, askerler, bayraktarlar, müzikciler, eski taliplerin ruhları, kalabalık halk

Turandot, Giacomo Puccini tarafından bestelenmiş üç perdelik bir operadır. Operanın librettosu Giuseppe Adami ve Renato Simoni tarafından hazırlanmıştır. Puccini bu eserin konusu hakkında ilk ilhamı Friedrich Schiller'in "Turandot-Çin Prensesi" adlı eserini okumasından sonra almıştır; fakat operanın esas teması ve konu ayrıntıları 18. yüzyıl Venedikli tiyatro yazarı Carlo Gozzi'nin oyunundan alınmıştır.

Puccini öldüğü zaman Turandot'un bestelenmesi bitmemişti ve Puccini sonuç için birçok eskiz ve fikirlerini açıklayan notlar bırakmıştı. Bunları elinden geldiği kadar az kullanarak Franco Alfano bu operayı bitirmiştir. Turandot operasının prömiyeri 26 Nisan 1926'da Milano'da Teatro alla Scala'da yapılmıştır. Orkestra şefliğini Arturo Toscanini yapmış ve müzik olarak sadece Puccini'nin besteleyebildiği kadar kısmı çaldırmış, Alfano'nun eklerini çaldırmadan esere son buldurmuştur.

Turandot bir Farsi sözcüktür ve Türkçeye çevirisi "Turan'ın kızı" anlamına gelen Turan dokhtar kelimelerinin kısaltılmış söyleyişidir; yani Orta Asya'da Turan'ın Çinli veya Türk(?) Prensesi anlamına gelir. Turandot'un hikâyesinin aslı Arap-Farsi hikâyeler koleksiyonu olan Binbir Gece Masalları'dır. Farsça yazan Azeri şair Nizami'den esinlenilmiş olan Hezar o-yek shab adlı eser ve bunun "François Petis de la Croix" tarafından Fransızcaya çevirisinden alınmıştır. Diğer bir Binbir Gece Masalı versiyonunda bir başka Çin Prensesi bulunup bundaki karakter Puccini Turandot'undan çok değişiktir.

Puccini Schiller'in "Turandot-Çin Prensesi" eserinden ilk ilhamını almakla beraber, Turandot operasının ana temelini Venedikli Carlo Gozzi tarafından yazılmış ve 22 Ocak 1762'de San Samule Tiyatrosunda sahnelenen 5 sahnelik bir trajik tiyatro oyundan almıştır. Operanın ana teması 1001 Gece Masalları'ndan alınmış olup, diğer çok başka şair ve yazar tarafından da (örneğin Karl Gustav Vollmoeller, 'Çin Masalı' ve Wolfgang Hildesheimer 'Prenses Turandotun öyküsü' v.b.) işlenmiştir.

Puccini, Turandot operası üzerinde çalışmalarına ilk defa Mart 1922'de libretto yazarları Giuseppe Adami ve Renato Simoni ile bir toplantı yaptıktan sonra başladı ve son ikili için besteyi Mart 1924'te geliştirip bitirdi. Bu ikilinin metni için Adami'nin hazırladığı dördüncü alternatif metni seçmişti. Fakat 10 Ekim'de gırtlak kanseri olduğu teşhis edildi ve tedavi için 24 Kasım'da Brüksel'e gitti. Yeni ve deneysel olan radyoterapi tedavisi yapıldı. Kanserin ne kadar ilerlediğinden karısının ve kendisinin haberi yoktu. 29 Kasım 1924'te hastalığından ve tedavinin komplikasyonlarından dolayı öldü.

Puccini Turandot'un bitişi için 23 levha halinde 36 sayfalık eksiz ve notlar geride bırakmış ve "Riccardo Zandoni"nin eseri tamamlamasını istediğini belirtmişti. Fakat Puccini'nin oğlu Tonio bunu kabul etmedi ve sonunda bu eskiz halindeki sonuçları tamamlamak için Franco Alfano seçildi. Alfano hazırladığı ilk uyarlamada bazı pasajları kendi besteleri ile doldurmuştu ve hatta zaten hazır olan librettoya ekler ve ondan kesintiler de yapmıştı. Buna genel editör "Ricardi" ve orkestra şefi "Toscanini" şiddetle itiraz ettiler ve Alfano, Puccini'nin eskizlerine daha yakın bir yeni uyarlama hazırladı. Ricardi'nin isteği Alfano'nun hazırladığı uyarlamanın kalitesi değil, ortaya çıkan eserin sonunun Puccini'nin konseptine uygun olup olmadığı idi. Alfano'nun ikinci uyarlaması uygun gelmişti. Toscanini uyarlama eserin sonunu biraz daha kesti. İşte bu hazırlanıp ortaya çıkan kısaltılmış uyarlama birçok opera evi Turandot operası yapımlarında kullanılan eserdir.

Eserin sonunun ne olacağına dair tartışma hala çok ciddi olarak devam etmektedir. Çok kişi Alfano'nun birinci uyarlamasını tercih etiğini bildirmiştir. 1976-1988 döneminde Amerikan bestecisi Janet Maguaire Pucinni eskizlerini kullanarak yeni bir uyarlama ve beste ekleri yapmıştır; ama bu daha icra edilmemiştir. 2001'de İtalyan "Luciano Berio" müziğe ekler yaparak yeni bir uyarlama hazırlamıştır ama buna reaksiyon karışık olmuştur.

25 Nisan 1926 Pazar günü Milano La Scala Opera evinde Puccini'nin ölümünden 1 yıl 5 ay sonra prömiyeri yapıldı. Orkestra Şefi Arturo Toscanini III. Perde'de Liu poesia şarkısının ortasında orkestrayı durdurdu; şef değneğini podyuma koydu ve seyirciye dönerek "Burada opera bitti, çünkü tam burada maestro öldü." deyip eserin icrasının bittiğini söyledi ve perde yavaşça kapanıp oyun orada bitirildi.

Rol	Ses tipi	Prömiyer'de rol alanlar, 25 Nisan 1926 (Orkestra şefi: Arturo Toscanini)
Prenses Turandot	soprano	Rosa Raisa
İmparator Altoum, babası	tenor	Francesco Dominici
Timur, sabık Tataristan Kralı	bas	Carlo Walter
*Ismi bilinmeyen Prens (Calaf), oğlu	tenor	Miguel Fleta
Liù, bir köle kız	soprano	Maria Zamboni
Ping, Baş vezir	bariton	Giacomo Rimini
Pang, Baş kahya	tenor	Emilio Venturini
Pong, İmparator saray mutfağında baş aşçı	tenor	Giuseppe Nessi
Bir Çin yüksek memuru Mandarin	bariton	Aristide Baracchi
İran Prensi	tenor	Orijinal programda isimlendirilmemiştir.
Cellat (Pu-Tin-Pao)	Sessiz rol	Orijinal programda isimlendirilmemiştir.
İmparator sarayı muhafızları, cellat yardımcıları, çocuklar, rahipler, mandarinler, ileri gelenler, sekiz akıllı adam, Turandot'un hizmetkarları, askerler, bayraktarlar, müzikciler, eski taliplerin ruhları, kalabalık halk

Pekin Sarayı, Çin

Zaman: Efsanevi bir dönem

İmparatorluk sarayı önünde

Bir yüksek devlet memuru mandarin ülkenin kanununu halka ilan eder (Popolo di Pekino!) - Turandot ile evlenmeye talip olan herhangi bir erkek onun soracağı üç bilmeceye cevap vermesi gerekmektedir. Eğer bu cevaplar hatalı ise kafası uçurulacaktır. İran Prensi hatalı cevap vermiştir ve o akşam ay çıktığı zaman kafası kesilip idam edilecektir. Kalabalık halk sarayın kapısına doğru dalga gibi gelmekte ve imparatorluk muhafızları onları hiç acımasız geriye itmektedir. Bir yaşlı kör adam yere düşer. Kölesi olan kız, Liu, ona yardım etmeleri için çığlıklarla bağırmaya başlar. Genç bir adam kızın çığlıklarını duymuştur. Yere düşen adamın çok zamandır kaybetmiş olduğu babası, sabık Tataristan kralı Timur olduğunun farkına varır. Timur oğluna, eskiden sahip olduğu bir sürü hizmetkarın yanından ayrıldığını ve sadece tek bir Liu'nun kendine sadık kaldığını anlatır. Prens bu sadakatin nedenini Liu'ya sorduğunda, çok uzun zaman önce Tataristan sarayında ona gülümseyen tek bir kişinin Timur olduğunu neden olarak açıklar. (Kalabalık, Liu, Tataristan Prensi, Timur: Indetro, cani!)

Ay ortaya çıkmıştır ve kalabalığın idam edilecek prensin canını istemeleri bağırışları da kesilir. İdama hüküm giymiş İran Prensi kafası kesilmek üzere kalabalığın önüne çıkarılır. Genç Prens o kadar yakışıklıdır ki halkın ve Tataristan Prensi'nin merhamet hisleri uyanır ve Turandot'tan onun hayatını bağışlamasını isterler. (Kalabalık, Tataristan Prensi: O, giovenetto). Turandot ortaya çıkar ve halk isteklerine kayıtsız bir bir tavırla bir işaret verip idamın uygulanmasını emreder. Daha önce Turandot'u hiç görmemiş olan Tataristan Prensi hemen ona âşık olmuştur. Sevinçle Turandot'un ismini üç defa bağırarak söyler; İran Prensi'de son bağırışına iştirak eder. İran Prensi'nin kafası kesildiği zaman halk korku ile ağlayıp bağırmaya koyulur.

Tataristan Prensi Turandot'un güzelliğinden divaneye dönmüştür. Meydandaki büyük gonga giderek onu üç defa çalıp böylelikle Turandot'la evlenmeye talip olduğunu sembolik olarak ilan etmeye hazırdır. Tam bu sırada saray adamları Ping, Pong ve Pang ortaya çıkarlar ve sahte bir ilgi gösterme edasıyla, ona bu sevdadan vazgeçip kellesini Turandot'un elinden kurtarıp (Fermo, che fai?) ülkesine geri dönmesini tavsiye ederler. Timur da oğlundan bu sevdadan vazgeçmesini söyler. Prense gizli gizli âşık olan Liu ise bu bilmecelere cevap vermek girişiminden kaçınması için Prens'e yalvarmaya başlar (Signore, ascolta! - "Efendim, dinle bizi!"). Liu'nun yalvarmaları Prensi çok hislendirir. Prens eğer bilmecelere hatalı cevap verirse ve idam edilirse, Liu'ye babasının sürgündeki hayatını daha katlanabilir yapmasını ve bu nedenle babasını hiç terk etmemesini söyler (Non piangere, Liù - "Liu hiç ağlama"). Üç saray adamı, Timur ve Liu tekrar Prens'i yapmak istediğinden caydırmaya çalışırlar (Ah! Per l'ultima volta! - "Ah, son bir defa daha"); fakat Prens onları dinlemez. Prens Turandot'un ismini üç defa haykırarak tekrarlar ve her bir haykırma sonunda Liu, Timur ve yüksek devlet memurları buna "Ölüm" diye bağırarak karşılarlar ve kalabalık halk da yeisle "Ah!" çeker. Prens sarayın önünde asılı bulunan gonga koşarak bunu üç defa çalar ve böylece Turandot'a talip olduğunu resmen ilan etmiş olur. Turandot sarayın penceresine çıkıp bu meydan okumayı kabul eder. Ping, Pang ve Pong Prensin bu aptalca hareketine gülmeye başlarlar.

1. Sahne: İmparatorluk sarayında bir pavyon. Gündoğumu öncesi

Ping, Pang ve Pong her gün çok sayıda saray evrakını incelemek ve bitip tükenmeyen dinsel ve saray törenlerine nezaret edip baş köşede bulunmaktan oluşan bu en yüksek devlet idareciliği işlerinden şikayet etmektedirler. Tataristan Prensi'nin yanıtlarını verdikten sonra ya bir nikâh veya bir cenaze töreni yapılması için hazırlıklara başlarlar (Ping, Pang, Pong: Ola, Pang!) Ping birden Honan'da bulunan kırsal malikanesini ve yanındaki etrafı bamboo bitkileriyle çevrili sakin bir gölcüğü hatırlar. Pong'un aklına Tsiang yakınlarında olan ormanı ve koruları gelir. Pang ise Kiu yakınlarında bahçelerini düşünmektedir. Üçünün de saray hayatından dışında çok güzel hatıraları vardır. (Ping, Pang, Pong: Ho una casa nell'Honan) Saray hayatından da Turandot'un kanlı sonuçlar yaratan icraatından dolayı hoşlanmamaya başlamışlardır. Devamlı olarak Turandot'a yanlış cevap veren asil gençleri idama götürmek ve onların hayatlarının kısa kesilmesi sanki bitmeyecekmiş gibi görünmektedirler. Birden saraydan boru sesleri duyulur ve bu yüksek devlet idarecileri İmparator'un geliş merasimine katılmak zorundadırlar.

2.Sahne: Sarayda büyük avlu. Güneş doğuşu

Turandot'un babası olan İmparator Altum saraydaki büyük tahtında oturmaktadır. Prens'e, Turandot'un koymuş olduğu üç bilmeceye doğru cevap verme uğraşına katılmadan vazgeçip Pekin'den ayrılmasını öğütler; ama Prens bundan vazgeçmeyi reddeder. (Altum ve Prens: Un giuramento atroce)

Turandot girer. Geçen bin yıl içinde kendinin cedlerinden olan Prenses Lo-u-Ling'un tek hükümdar olarak "yaşayışı asude ve mesut olarak ülkesini, hiç erkek hükümdarlar gibi zor kullanmadan" çok iyi idare etmekteyken bir dış ülkeden istilacı bir prens tarafından harbe zorlanıp yenik düşürülüp öldürüldüğünü anlatır. Turandot şimdi o Lo-u-Ling'in ruhuna sahip olduğunu söyler ve onun öcünü almak için hiçbir erkeğin kendi üzerinde bir güç kullanmasına hiçbir zaman izin vermeyeceğine and içtiğini açıklar. Bu nedenle Turandot da bu uğraşa katılmaması gerektiğini Prens'e ikaz eder. Fakat Prens tekrar caymaktan sakınır.

Turandot bunun üzerine ilk bilmecesini sorar (Turandot: Straniero, ascolta!). "Her akşam doğan ve her sabah şafakla ölen nedir?" Prens hiç beklemeden doğru yanıt verir: "Umut". Buna biraz şaşırıp biraz kızan Turandot ikinci bilmecesini sorar: (Turandot: Guizza al pari di fiamma). "Ne çok sıcak ve kor kırmızı bir alev gibi titreyip durur?". Bu sefer Prens cevap vermeden önce bir an düşünür ve doğru cevabı verir: "Kan". Turandot sarsılmıştır. Ahali Prens'e büyük tezahürat yapmaya başlarlar ve bu da Turandot'un sinirlerini ayağa kaldırır. Üçüncü bilmecesini sorar "Ne buz gibi soğuktur ama ateş gibi yanar?" (Turandot: Gelo che ti da foco). Prens cevap veremeden düşünceye dalar ve Turandot onu alaya alır. Fakat birden Prens cevabı bildiğini açıklar ve "Turandot" olarak yanıt verir. Prens üç bilmeceye de doğru cevap vermiştir.

Ahali bu uğraştan galip çıkan Prensi alkışlamaya koyulur. Turandot kendini babası imparatorun ayağı altına atarak; ona yalvarıp kendini Prens'le evlendirip ona teslim etmemesini ister. Fakat İmparator verdiği sözün kutsal olduğunu ve bilmecelerine doğru yanıtlar aldığı için artık Prens'le evlenmesinin Turandot için bir kutsal ödev olduğunu bildirir. (Turandot, Altum, Prens: Figlio del cielo). Turandot kızgınlığından ağlamaya koyulur. Fakat Prens onun ağlamayı bırakmasını ister; Prenses'e bir yeni teklifi vardır. "Benim ismimi bilmiyorsun. Gün doğumundan önce benim ismimin ne olduğunu doğru söylersen, ben gündoğumu zamanı idam edilip hayatımı kaybetmeye razı olurum." (Prens: Tre enigmi m'hai proposto). Turandot bunu kabul eder. İmparator gün doğumu geldiğinde Prensi kendi damadı olarak görmeyi arzu ettiğini itiraf eder.

1. Sahne : Saray bahçesi. Akşam

Uzaktan tellalların bağırarak Turandot'un emirlerini şehir halkına ilan ettikleri duyulur. (Cosi comanda Turandot - "Turandot şunu emrediyor") Bu emire göre Pekin halkından hiç kimse o gece uykuya yatmayacaktır; bu emre uymayanlar bulunursa şafak söktükten ve Prensesin Prens'in ismini verdikten sonra ceza olarak idam edileceklerdir. Prens gündoğumunu beklemektedir ve bu uğraşta da başarılı olacağını bekleyerek şu aryayı söyler (Nessun dorma- "Kimse uyumayacak! Prenses sen bile uyumayacaksın!")

Ping, Pong ve Pang gelirler ve Prense servet ve çok cariye teklif edip Turandot'la evlenmeden vazgeçmesini isterler (Ping, Pang ve Pong: Tu che guardi le stelle) Fakat Prens bu teklifi reddeder.

Bir grup asker Timur ve Liu'u sürükleyip getirirler; bunlar Prens'le konuşurlarken görülmüşlerdir ve onun ismini bildikleri çok muhtemeldir. Turandot gelir ve Timur ve Liu'ya Prens'in ismini kendine vermelerini emreder. Prens onları tanımadığını ve böylece onların kendi ismini bilemeyeceğini söyler. Bir köle kız olan Liu sadece kendinin Prens'in ismini bildiğini ama bunu kimseye asla ifşa etmeyeceğini itiraf eder. Ping tekrar Liu'dan Prens'in ismini söylemesini ister. Ama Liu söylemeyince ona işkence yapılıp yanıt alınması emrini verir. Liu bundan sonra da yanıt vermeyince Turandot bu kızın bu kadar kararlı olmasından etkilenmiştir. Liu'ya nasıl olup da kalbinde bu kadar Prens'e inanç gücü olduğunu sorar ve Liu'nu cevabı "Prenses, Sevgi!" olur. Turandot bu sefer Ping'e Liu'yu zorlayıp isimi almasını emreder ve Liu daha zor işkencelere sokulur. Sonraki sorgulamada Liu Turandot'a karşılık verir (Tu che di gel sei cinta - "Sen etrafı buz ile çevrili kişi") ve onun da sevgiyi öğreneceğini söyler. Bu sözlerden sonra Liu bir muhafız askerine atılıp onun hançerini alıp, kendi kalbine saplar. Prens'e doğru kendini sürüklerken ölür. Halk Prens'in ismi vermesini bağırarak isterler.

Timur'un gözleri kördür ve olanları görmeyip anlayamamaktadır. Ama Liu'nun kendini öldürdüğü söylendiği zaman ağlayıp dövünmeye koyulur. Bunun bir tanrıların aleyhinde onların nefretini uyandırıcı hareketler olduğunu haykırır. Halk korkudan ve utançlarından susmuştur. Liu'nun naaşı kaldırılıp götürülürken yeis içinde Timur ve halk onu takip eder. Sahnede sadece Turandot ve Prens kalmıştır. Prens Prensese "ölüm prensesi" diye serzenişte bulunur. (Prens, Turandot: Principessa di morte) Sonra Turandot'un direnişine rağmen onu kolları arasına alır ve dudaklarından öper.

Burada Puccini'nin eseri yarım kalmıştır. Bundan sonraki müzik Franco Alafno tarafından hazırlanmıştır ve alternatif de bulunmaktadır. Ama konu için libretto hazırdır.)

Prens Turandot'tan kendini sevmesini ister. Turandot önce bundan çok tiksinmektedir. Ama Prens'in kendine sarılıp öpmesinden sonra fikrini değiştirmeye başlar. Prens'den başka bir şey yapıp söylemeden ismini de vermeden oradan ayrılmasını ister. Fakat, Prens ismini açıklar: "Timur oğlu Kalaf". Böylece Prens hayatını Turandot'un eline bırakmıştır; eğer Turandot isterse Prensi idam ettirebilir. (Turandot, Kalaf: Del primo pianto).

2.Sahne: Saray içinde bir avlu. Güneş doğuşu

Turandot ve Calaf İmparator'un tahtına yaklaşırlar. (Diecimila anni al nostro Imperatore! - "On bin yıldır bizim imparatorumuz"). Turandot Prens'in ismini bildiğini açıklar: "İsmi... aşkdır." Kalabalık halk onları alkışa tutup iki sevgiliyi yürekten onaylarlar ('O sole! Vita! Eternita - "Güneş; hayat; sonsuzluk").

Turandot orkestrasyon notalarına bakılırsa su çalgıları kapsayan büyük bir orkestra ile seslendirilmesi istenmektedir.

Yıl	Roller (Turandot, Kalaf, Liu, Timur)	Orkestra şefi, Opera Evi ve Orkestra	Marka
1938	Gina Cigna, Francesco Merli, Magda Olivero, Luciano Neroni	Franco Ghione, RAI Koro ve orkestrasi, Turin	Audio CD: Naxos Kat: 8.110193-94
1955	Inge Borkh, Mario del Monaco, Renata Tebaldi, Nicola Zaccaria	Alberto Erede, Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia	Audio CD: Decca Kat: 452 964-2
1957	Maria Callas, Eugenio Fernandi, Elisabeth Schwarzkopf, Nicola Zaccaria	Tullio Serafin, Milano La Scala orckestra ve korosu	Audio CD: EMI Classics
1959	Birgit Nilsson, Jussi Björling, Renata Tebaldi, Giorgio Tozzi	Erich Leinsdorf, Rome Opera koro and Orkestrasi	Audio CD: RCA Victor Kat: 09026626872
1965	Birgit Nilsson, Franco Corelli, Renata Scotto, Bonaldo Giaiotti	Francesco Molinari-Pradelli, Teatro dell'Opera di Roma orkestra ve korosu	Audio CD: EMI Classics Kat: 077776932729
1972	Joan Sutherland, Luciano Pavarotti, Montserrat Caballé, Nicolai Ghiaurov	Zubin Mehta, [[London Filarmonik Orkestrasi	Audio CD: Decca Cat: 4582022
1977	Montserrat Caballé, Mirella Freni, José Carreras, Paul Plishka	Alain Lombard, Rhine Opera Korosu, Strasbourg Filarmonik Orkestrasi	Audio CD: EMI Classics]] Kat: 5652932
1981	Katia Ricciarelli, Plácido Domingo, Barbara Hendricks, Ruggero Raimondi	Herbert von Karajan, Viyana Devlet Opera Korosu, Vienna Philharmoniker	Audio CD: Deutsche Grammophon Kat: 423 855-2
1988	Eva Marton, Plácido Domingo, Leona Mitchell, Paul Plishka	James Levine, Metropolitan Opera orkestrasi ve korosu	DVD: Deutsche Grammophon kat: 00440 073 0589
1998	Giovanna Casolla, Sergej Larin, Barbara Frittoli, Carlo Colombara	Zubin Mehta, Teatro del Maggio Musicale Fiorentino Fondazione	DVD: RCA kat: 787798 928658

Not: "Kat:" Ses kayıtcı firma tarafından kullanılan katalog numarası.

• Elisa Alberti, Wandlungen einer Frauenfigur: Vergleichende Untersuchungen zu den Turandot-Bearbeitungen von Gozzi, Schiller, Puccini, Brecht, Frankfurt/Bern/New York (Peter Lang) 2012.
• William Ashbrook/Harold S. Powers, Puccini's «Turandot». The End of the Great Tradition, Princeton (Princeton University Press), 1991 ISBN 0-691-09137-4.
• Allan Atlas, Newly discovered sketches for Puccini's «Turandot» at the Pierpont Morgan Library, in: Cambridge Opera Journal, 3/1991, pp. 173–193.
• Virgilio Bernardoni, La maschera e la favola nell'opera italiana del primo Novecento, Venezia (Fondazione Levi), 1986.
• Sylvano Bussotti/Jürgen Maehder, Turandot, Pisa (Giardini), 1983.
• Mosco Carner, Puccini. A Critical Biography, London (Duckworth) 1958 ; 2. edition: London (Duckworth) 1974 ; 3. edition: London (Duckworth) 1992.
• Andrew Davis, »Il Trittico«, »Turandot« and Puccini's Late Style, Bloomington/IN (Indiana University Press) 2010.
• Gabriele Dotto (ed.), Turandot: uno sguardo nell'Archivio Storico Ricordi, Milano (Bertelsmann/Archivio Storico Ricordi), 2015.
• Linda B. Fairtile, Duetto a tre. Franco Alfano's completion of «Turandot», in: Cambridge Opera Journal 16/2004, pp. 163–185.
• Giovacchino Forzano, Turandot, Milan (Società Editrice Salsese), 1926.
• Michele Girardi, Turandot: Il futuro interrotto del melodramma italiano, in: Rivista italiana di musicologia 17/1982, pp. 155–181.
• Michele Girardi, Giacomo Puccini. L'arte internazionale di un musicista italiano, Venezia (Marsilio) 1995 ; english translation: Chicago (Chicago Univ. Press) 2000.
• Michele Girardi, Giacomo Puccini tra fin de siècle e modernità, Milano (Il Sagiatore) 2025, ISBN 978-8842834502.
• Natalia Grilli, Galileo Chini: le scene per «Turandot», in: Quaderni pucciniani, 2/1985, pp. 183–187.
• Peter Korfmacher, Exotismus in Giacomo Puccinis Turandot, Köln (Dohr) 1993.
• Kii-Ming Lo, Ping, Pong, Pang. Die Gestalten der Commedia dell'arte in Busonis und Puccinis Turandot-Opern, in: Peter Csobádi, Ulrich Müller et al. (edd.), Die lustige Person auf der Bühne, Anif/Salzburg (Müller-Speiser) 1994, pp. 311–323.
• Kii-Ming Lo, Turandot auf der Opernbühne, Frankfurt/Bern/New York (Peter Lang), 1996 ISBN 3-631-42578-3.
• Kii-Ming Lo, Giacomo Puccini's Turandot in Two Acts. The Draft of the First Version of the Libretto, in: Gabriella Biagi Ravenni/Carolyn Gianturco (edd.), Giacomo Puccini. L'uomo, il musicista, il panorama europeo, Lucca (LIM) 1998, pp. 239–258.
• Kii-Ming Lo/Jürgen Maehder, Puccini's Turandot – Tong hua, xi ju, ge ju, Taipei (Gao Tan Publishing Co.), 1998, ISBN 957-98196-1-0.
• Kii-Ming Lo/Jürgen Maehder, Turandot de tui bian [The Transformations of "Turandot"], Taipei (Gao Tan Publishing Co.), 2004 ISBN 986-7542-50-9.
• Jürgen Maehder, Puccini's Turandot – A Fragment, in: Nicholas John (ed.), Turandot, London (John Calder)/New York (Riverrun) 1984, pp. 35–53.
• Jürgen Maehder, Studien zum Fragmentcharakter von Giacomo Puccinis Turandot, in: Analecta Musicologica 22/1985, pp. 297–379 ; traduzione italiana: Studi sul carattere di frammento della Turandot di Giacomo Puccini, in: Quaderni Pucciniani 2/1985, Milano (Istituto di Studi Pucciniani), 1986, pp. 79–163.
• Jürgen Maehder (ed.), Esotismo e colore locale nell'opera di Puccini. Atti del Io Convegno Internazionale sull'opera di Puccini a Torre del Lago 1983, Pisa (Giardini) 1985.
• Jürgen Maehder, Giacomo Puccinis Schaffensprozeß im Spiegel seiner Skizzen für Libretto und Komposition, in: Hermann Danuser/Günter Katzenberger (edd.), Vom Einfall zum Kunstwerk ? Der Kompositionsprozeß in der Musik des 20. Jahrhunderts, Publikationen der Hochschule für Musik und Theater Hannover, vol. 4, Laaber (Laaber) 1993, pp. 35–64; traduzione italiana: Il processo creativo negli abbozzi per il libretto e la composizione, in: Virgilio Bernardoni (ed.), Puccini, Bologne (Il Mulino) 1996, pp. 287–328.
• Jürgen Maehder, Turandot and the Theatrical Aesthetics of the Twentieth Century , in: William Weaver/Simonetta Puccini (edd.), The Puccini Companion, New York/London (Norton), 1994, pp. 265–278.
• Jürgen Maehder, Turandot e Sakùntala ? La codificazione dell'orchestrazione negli appunti di Puccini e le partiture di Alfano, in: Gabriella Biagi Ravenni / Carolyn Gianturco (edd.), Giacomo Puccini. L'uomo, il musicista, il panorama europeo, Lucca (LIM), 1998, pp. 281–315.
• Jürgen Maehder, Giacomo Puccinis Turandot und ihre Wandlungen ? Die Ergänzungsversuche des III. Turandot-Aktes, in : Thomas Bremer / Titus Heydenreich (edd.), Zibaldone. Zeitschrift für italienische Kultur der Gegenwart, vol. 35, Tübingen (Stauffenburg), 2003, pp. 50–77.
• Jürgen Maehder, Franco Alfano e il linguaggio orchestrale »floreale« nella musica italiana all'inizio del Novecento, in: Pier Paolo De Martino / Daniela Margoni Tortora (edd.), Musica e musicisti a Napoli nel primo Novecento, Napoli (Istituto Italiano per gli Studi Filosofici) 2012, pp. 299-333.
• Fritz Meier, Turandot in Persien, in: Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft, 95/1941, pp. 1–27.
• Wolfgang Osthoff, Turandots Auftritt. Gozzi, Schiller, Maffei und Giacomo Puccini, in: Bernd Guthmüller / Wolfgang Osthoff (edd.), Carlo Gozzi. Letteratura e musica, Roma (Bulzoni), 1997, pp. 255–281.
• Roger Parker, Remaking the Song. Operatic Visions and Revisions from Handel to Berio, Berkeley/Los Angeles (University of California Press) 2006, pp. 90-120.
• Alessandro Pestalozza, I costumi di Caramba per la prima di Turandot alla Scala, in: Quaderni pucciniani, 2/1985, pp. 173–181.
• Harold S. Powers, Dal padre alla principessa: riorientamento tonale nel Finale primo della Turandot, in: Gabriella Biagi Ravenni / Carolyn Gianturco (edd.), Giacomo Puccini. L'uomo, il musicista, il panorama europeo, Lucca (LIM), 1998, pp. 259–280.
• Harold S. Powers, Le quattro tinte della Turandot, in: Virgilio Bernardoni (ed.), Puccini, Bologna (Il Mulino), 1996, pp. 245–286.
• Harold S. Powers, One halfstep at a time: tonal transposition and 'split association' in Italian opera, in: Cambridge Opera Journal 7/1995, pp. 153–164.
• Peter Revers, Analytische Betrachtungen zu Puccinis Turandot, in: Österreichische Musikzeitschrift 34/1979, pp. 342–351.
• Peter Ross, »CORO (volgendo il dorso al pubblico)«. Osservazioni sul primato della musica nella drammaturgia di »Turandot«, in: Studi Pucciniani 5/2018, Firenze (Olschki) 2018, pp. 115-125.
• Michael Saffle, Exotic Harmony in La Fanciulla del West and Turandot, in: Jürgen Maehder (ed.), Esotismo e colore locale nell'opera di Puccini, Pisa (Giardini), 1985, pp. 119–130.
• Dieter Schickling, Giacomo Puccini. Catalogue of the Works, Kassel (Bärenreiter) 2003.
• Arman Schwarz, Mechanism and Tradition in Puccini's Turandot, in: The Opera Quarterly 25/2009, pp. 28–50.
• Arman Schwarz, Puccini's Soundscapes: Realism and Modernity in Italian Opera, Firenze (Olschki) 2016.
• W. Anthony Sheppard, Puccini and the Music Boxes, in: Journal of the Royal Musical Association 140/2015, pp. 41-92.
• Lynn Snook, In Search of the Riddle Princess Turandot, in: Jürgen Maehder (ed.), Esotismo e colore locale nell'opera di Puccini, Pisa (Giardini), 1985, pp. 131–142.
• Ivanka Stoïanova, Remarques sur l'actualité de »Turandot«, in: Jürgen Maehder (ed.), Esotismo e colore locale nell'opera di Puccini, Pisa (Giardini), 1985, pp. 199–210.
• Marco Uvietta, »È l'ora della prova': un finale Puccini-Berio per Turandot, in: Studi musicali 31/2002, pp. 395–479 ; English translation: »È l'ora della prova«: Berio's finale for Puccini's »Turandot«, in: Cambridge Opera Journal 16/2004, pp. 187–238.
• Wolfgang Volpers, Giacomo Puccinis Turandot; Publikationen der Hochschule für Musik und Theater Hannover, vol. 5, Laaber (Laaber), 1994.
• Alexandra Wilson, Modernism and the Machine Woman in Puccini's »Turandot«, in: Music & Letters 86/2005, pp. 432-451.

• Opera
• Giacomo Puccini