Union Carbide Corporation (UCC), merkezi Seadrift, Teksas'ta bulunan bir Amerikan kimya şirketidir. 2001 yılından beri Dow Chemical Company'nin tamamen sahip olduğu bir yan kuruluşudur. Union Carbide, tüketicilere ulaşmadan önce müşteriler tarafından bir veya daha fazla ek işlemden geçirilen kimyasallar ve polimerler üretmektedir. Bazıları yüksek hacimli emtialar, diğerleri ise özel ürünlerdir. Hizmet verilen pazarlar arasında boya ve kaplamalar, ambalaj, tel ve kablo, ev ürünleri, kişisel bakım, ilaç, otomotiv, tekstil, tarım ve petrol ve gaz yer almaktadır. Şirket, Dow Jones Sanayi Endeksi'nin eski bir bileşenidir.

1917'de National Carbon Company ile birleşme sonucu Union Carbide and Carbon Corporation olarak kurulan şirketin araştırmacıları, etan ve propan gibi doğal gaz sıvılarından etilen üretmenin ekonomik bir yolunu geliştirerek modern petrokimya endüstrisinin doğmasına öncülük etti. Şirket, Eveready ve Energizer pilleri, Glad poşetleri ve ambalajları, Simoniz araba cilası ve Prestone antifriz gibi tüketici ürünleri işletmelerini elden çıkardı. Şirket, Dow tarafından satın alınmadan önce elektronik kimyasalları, poliüretan ara ürünleri, endüstriyel gazlar (Linde) ve karbon ürünleri de dahil olmak üzere diğer işletmelerini de elden çıkardı.

Bhopal felaketi

Union Carbide (%50,9) ve Hintli yatırımcıların (%49,1) ortak olduğu Union Carbide India Limited, Madhya Pradesh'in başkenti Bhopal'da bir pestisit fabrikası işletiyordu. Bu fabrika 1969'da açıldı. Ürettikleri pestisitler ve herbisitler, metil izosiyanat (MIC) kullanılarak üretilen bir insektisit olan karbarilden üretiliyordu.

Başlangıçta bu tesis MIC'yi dışarıdan getiriyordu ancak 1979'da şirket kendi bileşenlerini yerinde üretmeye karar verdi. Bhopal tesisinin içinde bir MIC üretim ünitesi kurdular. Bu tesis, çok yoğun nüfuslu bir mahallenin ve yoğun trafiğe sahip bir tren istasyonunun yanında bulunuyordu. Bu yoğun nüfuslu bölgenin yakınında yer alması, 1975 Bhopal Kalkınma Planı'nın doğrudan ihlaliydi. Bu kalkınma planı, MIC tesisi gibi tehlikeli endüstrilerin, daha yoğun nüfuslu bölgelerden daha uzakta ve rüzgar yönünde, şehrin farklı bir bölgesinde yer almasını öngörüyordu. Bhopal Kalkınma Planı'nın yazarlarından birine göre, "Union Carbide India Limited"in ilk izin başvurusu reddedilmişti, ancak şirket merkezî yönetim otoritelerinden onay almayı başardı.

3 Aralık 1984 gecesi yarısına doğru, tesisten kazara gaz salınımı meydana geldi ve 500.000'den fazla insan MIC ve diğer kimyasallara maruz kaldı. Madhya Pradesh hükûmeti, gaz salınımıyla bağlantılı toplam 16.000 ölüm olduğunu doğruladı. Tahmini 40.000 kişinin kalıcı olarak sakat veya ciddi hastalıklardan muzdarip kalmasına neden olan bu olay, dünyanın en kötü endüstriyel felaketi oldu.

Olayın ardından, Bhopal'deki mağdurları temsil eden kuruluşlar, Union Carbide aleyhine 10 milyar ABD doları tutarında tazminat davası açtı. Ayrıca, Hindistan Hükûmeti de şirket aleyhine 3,3 milyar dolarlık kendi tazminat davasını açtı. Union Carbide'ın yanıtı ise 300-350 milyon dolar aralığında bir teklif oldu. 1989'da şirket, nihai anlaşma olarak Hindistan hükûmetine 470 milyon dolar ödedi. Ayrıntılı olarak incelendiğinde, anlaşmanın Union Carbide'ın giderlerine toplam maliyeti hisse başına 43 sentti; bu miktar, anlaşma sonrası yıllık raporda açıklanan hisse başına kazançlarla karşılaştırılması nedeniyle bazıları tarafından eleştirildi.

Anlaşmanın ardından, Union Carbide'ın ana şirketi UCIL'deki tüm hissesini elden çıkardı.

Kaynakça

  1. ^ History of DJIA, globalfinancialdata.com( 26 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.).
  2. ^ Union Carbide Corporation, History (18 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.), accessed July 9, 2008.
  3. ^ S. Tamer Cavusgil; Gary Knight; John R. Riesenberger; Hussain G. Rammal; Elizabeth L. Rose (2014). International Business. Pearson Australia. s. 141. ISBN 978-1-4860-1138-4. 
  4. ^ Rajan, R. 1999. Bhopal: Vulnerability, Routinization, and the Chronic Disaster. In The Angry Earth Disaster in Anthropological Perspective. Smith and Hoffman, eds. New York: Routledge, pp. 257–277.
  5. ^ Rajan, Ravi. "Bhopal: Vulnerability, routinization, and the chronic disaster." The Angry Earth, 1999, pp. 271–291, DOI:10.4324/9780203821190-24.