Yaylı dörtlü veya yaylı çalgılar dörtlüsü, bir müzik türünü (besteyi) ya da bu eserleri icra eden dört kişilik topluluğu ifade eder. 18. yüzyılın ortalarından itibaren pek çok besteci yaylı dörtlü eserleri yazmıştır. Bu topluluk, iki kemancı, bir viyolacı ve bir çellistten oluşur.
Yaylı dörtlü, günümüzdeki biçimine Avusturyalı besteci Joseph Haydn tarafından kavuşturulmuştur; Haydn'ın 1750'lerdeki çalışmaları, topluluğu birbirine yakın derecede eşit dört çalgıcının oluşturduğu bir yapı olarak sağlamlaştırmıştır. O zamandan bu yana yaylı dörtlü, saygın bir biçim olarak kabul edilmiştir; benzer özelliklere sahip dört çalgı için beste yapmak, besteciye hem sınırlamalar getirir hem de onu sınar.
Klasik dönemde yaylı dörtlü besteciliği büyük bir gelişme göstermiştir; Mozart, Beethoven ve Schubert bu türde çok sayıda eser yazmıştır. Romantik dönem ve 20. yüzyılın başlarında da Mendelssohn, Schumann, Brahms, Dvořák, Janáček ve Debussy gibi birçok besteci yaylı dörtlü bestelemiştir. 19. yüzyılın ilerleyen dönemlerinde bu türde bir miktar durgunluk yaşansa da, 20. yüzyılda İkinci Viyana Okulu'nun yanı sıra Bartók, Şostakoviç, Babbitt ve Carter gibi bestecilerin saygın örnekler üretmesiyle yeniden canlanmıştır ve günümüzde hâlâ önemli ve incelikli bir müzik formu olmayı sürdürmektedir.