Alcimus

Alcimus (Grekçe: Ἄλκιμος Alkimos, "yiğit" veya İbranice: אליקום Elyaqum, "Tanrı yükselecek"), aynı zamanda Jakeimos, Jacimus veya Joachim (Ἰάκειμος) olarak da bilinir, MÖ 162-159 yılları arasında üç yıl boyunca İsrail'in Baş Rahibiydi. Seleukos İmparatorluğu'nun (Yunan Suriyesi) iktidarını destekleyen ve o dönemde devam eden Makkabi İsyanı'na karşı çıkan ılımlı bir Helenistti.

Alcimus hakkında bilinenler, 1. Makabiler'de (1. Makabiler 7:4–50, 1. Makabiler 9:1–57); 2. Makabiler'de (2. Makabiler 14); ve Josephus'un Yahudilerin Eski Eserleri 12. Kitap, 9-11. Bölümler'de bulunan kayıtlardan gelir. Bu kaynakların hepsi Alcimus'a düşmandır; onun grubunun bakış açısına ait hiçbir kaynak günümüze ulaşmamıştır. Alcimus, Yunan uygulamalarının daha coşkulu bir şekilde benimsenmesini ve Yahudi hukukuna daha az uyulmasını savunan Helenistik Yahudiliğin Helenleştirici grubunun bir lideri olarak tanımlanmaktadır.

Başrahiplik makamı, hor görülen Başrahip Menelaus'un Naip Lysias tarafından idam edilmesinin ardından MÖ 163'te yakın zamanda boşaldı. Menelaus'un başrahip soyundan gelip gelmediği belli değil, ancak büyük olasılıkla değildi ve bu da zamanının sıkıntılarını kısmen açıklıyor. Alcimus, Musa'nın kardeşi olan Tevrat'ta bahsi geçen Harun'un soyundan geliyordu ve muhtemelen kendisi de başrahip soyundan geliyordu. Başrahiplik makamı için hırslı olan Alcimus, genç kral V. Antiohos Eupator ve Lysias'ı deviren yeni Seleukos kralı I. Demetrios'tan randevu almak için Antakya'ya gitti. Alcimus, Helenleştirme yanlısı taraftaydı ve bu nedenle Makabiler tarafından şiddetle karşı çıkılıyordu. Alcimus, baş rahip olarak atanmasını MÖ 163-162 yılları arasında bir tarihte aldı: 2. Makabiler, MÖ 163'te, V. Antiohos'un hükümdarlığı döneminde, 1. Makabiler ise ancak MÖ 162'de Antakya'ya yapılan seyahatten sonra olduğunu öne sürüyor. Alcimus'un MÖ 163'te Lysias tarafından bir tür geçici anlaşmayla Başrahip olarak atanması ve MÖ 162'de I. Demetrios tarafından onaylanması da mümkündür.

Demetrius, Alcimus'u Kudüs'te başrahip yapmak için Bakhides komutasında bir ordu gönderdi. Alcimus'un Harun soyundan gelmesi nedeniyle Kudüs'teki Yahudiler tarafından kabul görmesi, kısa sürede zulümleriyle nefrete dönüştü. Alcimus, görünüşe göre Hasidiler'in üyesi olan 60 Yahudi'nin tutuklanıp infaz edilmesini emretti. Bakhides ve ordusu Antakya'ya döndüğünde, Yehuda Makkabi komutasındaki isyancı güçler, Yunan dostu Yahudilere saldırdıkları kırsal kesimde aktif olarak kaldılar. Alcimus, isyancılarla savaşmak için daha fazla asker istemek üzere I. Demetrios'a döndü. Demetrios, Nikanor komutasında başka bir ordu gönderdi. Nikanor ilk başta Yehuda ile bir barış anlaşması yapmaya çalıştı; 2. Makabiler 14.26, Alcimus'un I. Demetrios'a şikayette bulunarak anlaşmayı sabote ettiğini bildirir. Nikanor daha sonra Yehuda'yı tutuklamaya çalıştı ve sonunda Makabilerle savaşmak için kırsal kesime gitti; ancak yenildi ve öldürüldü. Yine Bakhides komutasındaki üçüncü bir ordu gönderildi ve Yehuda, Elasa Muharebesi'nde yenilerek öldürüldü. Alcimus'un başrahip olarak konumu güçlendirildi ve Seleukos yönetimini sürdürmek için Kudüs ve Yahudiye'nin diğer şehirlerinde güçlü garnizonlar bırakıldı. Alcimus, zaferinin tadını uzun süre çıkaramadı çünkü kısa süre sonra öldü. Makabiler Kitapları'nın yazarları, son eyleminin Yahudileri Yahudi olmayanlardan ayıran tapınağın duvarının yıkılmasını emretmek olduğunu söyler. Ölümü, İbrani takviminde Sivan ayı olan MÖ 159 yılının Mayıs ayında kaydedilmiştir.

• Scolnic, Benjamin (2004). Alcimus, Enemy of the Maccabees. University Press America, Inc. ISBN 0-7618-3044-8. 

• Mack, E. (1915). Alcimus. International Standard Bible Encyclopedia. Eds. Orr, James, M.A., D.D. Retrieved December 9, 2005.
•  Bu madde artık kamu malı olan bir yayından metin içermektedir: Alexander Büchler (1901–1906). "Alcimus (called also Jakim)". Singer, Isidore (Ed.). Yahudi Ansiklopedisi. New York: Funk & Wagnalls Company.