1942 yılında Shimer College öğrencileri yemek yaparak öğrenirken

Deneyimsel öğrenme (ExL), öğrenmenin deneyim yoluyla gerçekleştiği bir süreçtir ve daha dar anlamda "yaparak öğrenme üzerine düşünme" şeklinde tanımlanır. Uygulamalı öğrenme bu sürecin bir biçimi olabilir, ancak her zaman öğrenicilerin ürünü üzerine düşünmelerini içermez. Deneyimsel öğrenme, öğrenenin daha pasif bir konumda kaldığı ezberci öğrenme ve didaktik yöntemlerden ayrılır.

Bu öğrenme biçimi etkin öğrenme, aksiyon öğrenmesi, macera öğrenimi, hizmet temelli öğrenme ve yerleşik öğrenme gibi yaklaşımlarla ilişkili olsa da, bireyin deneyim yoluyla öğrenme sürecine yaptığı kişisel katkıya odaklanması açısından farklılaşır. Deneyimsel öğrenme genellikle "deneyimsel eğitim" kavramıyla eşanlamlı olarak kullanılsa da, deneyimsel eğitim daha geniş bir eğitim felsefesini ifade ederken, deneyimsel öğrenme bireysel öğrenme sürecine odaklanır.

"Deneyim yoluyla öğrenme" fikri tarihsel olarak çok eskidir. M.Ö. 350 civarında Aristoteles, Nikomakhos'a Etik adlı eserinde "Yapmadan önce öğrenmemiz gereken şeyleri yaparak öğreniriz" demiştir. Ancak deneyimsel öğrenme günümüzde belirgin bir eğitim yaklaşımı olarak 1970'lerde David A. Kolb tarafından şekillendirilmiştir. Kolb, bu kuramı geliştirirken John Dewey, Kurt Lewin ve Jean Piaget gibi düşünürlerin çalışmalarından etkilenmiştir.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ Felicia, Patrick (2011). Handbook of Research on Improving Learning and Motivation. IGI Global. s. 1003. ISBN 978-1609604967. 
  2. ^ The Out of Eden Walk: An Experiential Learning Journey from the Virtual to the Real, Edutopia, 3 Ocak 2014 3 Ağustos 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Erişim tarihi: 16 Mart 2016
  3. ^ Action Learning – How does it work in practice? MIT Sloan Management. Erişim tarihi: 16 Mart 2016 8 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  4. ^ The Power of Experiential Learning, 4-H Cooperative Curriculum System. Erişim tarihi: 16 Mart 2016 6 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  5. ^ Beard, Colin (2010). The Experiential Learning Toolkit: Blending Practice with Concepts. Kogan Page Publishers. s. 20. ISBN 9780749459345. 12 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2025. 
  6. ^ Itin, C. M. (1999). Reasserting the Philosophy of Experiential Education as a Vehicle for Change in the 21st Century. The Journal of Physical Education 22(2), s. 91–98.
  7. ^ Breunig, Mary C. (2009). "Teaching Dewey's Experience and Education Experientially". Stremba, Bob; Bisson, Christian A. (Ed.). Teaching Adventure Education Theory: Best Practices. Human Kinetics. s. 122. ISBN 9780736071260. 
  8. ^ Nikomakhos’a Etik, Kitap 2, D. P. Chase çevirisi (1911).
  9. ^ Dixon, Nancy M.; Adams, Doris E.; Cullins, Richard (1997). "Learning Style". Assessment, Development, and Measurement. American Society for Training and Development. s. 41. ISBN 9781562860493.