Kendini kopyalama, bir nesne veya sistemin kendi kopyasını oluşturabileceği herhangi bir süreçtir. Biyolojik hücreler, uygun koşullar altında, hücre bölünmesi ile çoğalırlar. Hücre bölünmesi sırasında DNA kopyalanır ve kopyalanma sırasında iletilir. Biyolojik virüsler ancak enfekte ettikileri hücrelerin üreme mekanizmalarını yöneterek üreyebilirler. Bilgisayar virüsleri de kopyalanmak için bilgisayarlarda var olan yazılım ve donanımları kullanırlar. Mem ise insan zihni ve kültürünü kendi kopyalanma mekanizması olarak kullanırlar.
Tarihçe
Kendini kopyalama fikri, matematikçi John von Neumann tarafından 1940'lı ve 1950'li yıllarda sistematik olarak ele alınmıştır. Von Neumann, ''evrensel inşa edici'' (universal constructor) adını verdiği teorik bir makinenin, yeterli kaynak bulunduğu sürece kendi kopyasını oluşturabileceğini göstermiştir. Bu çalışma, hem sibernetik hem de hesaplama teorisi açısından temel bir dönüm noktası olarak kabul edilir.
1950'lerin sonlarında John Conway tarafından geliştirilen Yaşam Oyunu (Game of Life), soyut ortamlarda kendini kopyalayan örüntülerin ortaya çıkışını göstermiş ve teorinin dijital benzetimlerdeki önemini artırmıştır.
Kaynakça
- ^ dna.gen.tr. "Dna kendini nasıl kopyalar, kısaca açıklayabilir misin?". DNA Özellikleri. 21 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2024.
|
Bu madde bir taslaktır. Bu maddeyi geliştirerek veya özelleştirilmiş taslak şablonlarından birini koyarak Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |