Kingman Resifi
Coğrafya
BölgeKuzey Pasifik Okyanusu
Koordinatlar6°23′00″K 162°25′00″B / 6.38333°K 162.41667°B / 6.38333; -162.41667
Siyasi
Adadaki ülke(ler)
Demografi
Nüfus&-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000

Kingman Resifi, Büyük Okyanus'un kuzey kesiminde yer alan ve Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan bir resiftir. ABD adayı Amerika Birleşik Devletleri'nin küçük dış adaları olarak konumlandırmaktadır.

Coğrafya

NOAA'nın Kingman Resifi denizcilik haritası

Kuzey Line Adaları'nın en kuzeyinde yer alan resif, bir sonraki en yakın adanın (Palmyra Atolü) 36 deniz mili (67 km) kuzeybatısında yer almaktadır. Resif, Honolulu'nun ise 930 deniz mili (1.720 km) güneyinde bulunmaktadır.

Resif, doğu kısmında, kuzeydoğudaki kara parçasına yakın derinlikte 53 kulaç (318 ft; 97 m) kadar bir lagünü çevrelemektedir. Resifin dış kenarı içindeki toplam 20 nmi2 (70 km2) alanlara sahip. Doğu kenarında 2 ve 1 akre (0,8 ve 0,4 ha), mercan molozlarından ve dev istiridye kabuklarından oluşan 2 mil (3 km) uzunluğunda iki küçük kuru kara şeridi (kum burnu) vardır. Ayrıca lagünün kuzeydoğu tarafında kısa bir kum çıkıntısı ve güney tarafında bunun iki katı uzunluğunda ama daha ince bir kum çıkıntısı bulunmaktadır.

Resifin en yüksek noktası deniz seviyesinden 5 fit (1,5 m) daha az olup, çoğu zaman ıslak veya su altında kalmaktadır. Bu durumda denizcilik açısından tehlike arz etmektedir. Doğal kaynakları yoktur ve ekonomik faaliyetler bulunmamaktadır.

Tarihçe

Kingman Resifi, 14 Haziran 1798'de Betsey gemisinin Amerikalı kaptanı Edmund Fanning tarafından keşfedildi. İlk olarak 29 Kasım 1853'te Shooting Star gemisinin kaptanı WE Kingman (adaya adını veren kişi) tarafından tanımlandı. 1859'da Amerika Birleşik Devletleri Guano Şirketi tarafından "Dangers Rock" adı altında, diğer birkaç ada ile birlikte sahiplenildi. Bu sahiplenme, 1856 tarihli ABD Guano Adaları Yasası kapsamında yapılsa da Kingman Resifi'nde guano bulunduğuna veya hiç çıkarıldığına dair hiçbir kanıt yok. Britanya buharlı gemisi Tarta, Haziran 1874'te resife çarptı ve daha sonra resif HMS Penguin (1876) tarafından 1897'de incelendi. Bu incelemede Kingman Resifi'nin, diğer isimlerin yanı sıra Caldew Resifi ve Maria Sığlığı olarak daha önce haritalandırılmış olan aynı yer olduğunu tespit etti.

10 Mayıs 1922'de Lorrin A. Thurston, atole Amerikan bayrağını diken ve ilhak bildirisini okuyan ilk kişi oldu. Palmyra Kopra Şirketi, I. Dünya Savaşı'ndan sonra kopra talebinin azalması ve Palmyra Atolü'nde uygun bir demirleme yerinin bulunmaması nedeniyle Kingman'ı bir balıkçılık üssü olarak kullanmayı amaçlıyordu. Thurston, adanın kıyısında dururken aşağıdaki bildiriyi okuyarak Kingman'ı resmen Amerika Birleşik Devletleri adına sahiplendi:

Herkese duyurulur ki: 10 Mayıs 1922 tarihinde, Palmyra Adası Kopra Şirketi Ltd.'nin aşağıda imzası bulunan temsilcisi, Palmyra Doth adlı motorlu gemiden karaya çıkarak, 162 derece 18' batı boylamı ve 6 derece 23' kuzey boylamında bulunan Kingman Resifi adlı bu adanın resmî mülkiyetini Amerika Birleşik Devletleri adına devralmış ve söz konusu şirket adına bu adanın sahipliğini talep etmiştir.

Bu iddiayı belgelemek için Kingman'ın üzerine bildirinin bir kopyası, bir ABD bayrağı ve Honolulu Advertiser gazetesinden kupürler bırakıldı.

29 Aralık 1934'te ABD Donanması, Kingman Resifi'nin yetki alanını devraldı. 1935 yılında resif, ABD Hava Ticaret Bürosu'nu temsil eden William T. Miller tarafından ziyaret edildi.

1935 yılında Pan American Airways, Pasifik'e olan rotalarını genişletmek ve "Clipper" hava rotalarına Avustralya ve Yeni Zelanda'yı da dâhil etmek istedi. Söz konusu rotalarda Amerikan Samoası'ndaki Pago Pago'da bir aktarma noktası bulunacaktı. Ancak ek bir aktarma noktası daha aranıyordu. 1.600 mil (2.600 km) uzaklıkta bulunan Kingman Resifi lagününün bu amaç için uygun bir yer olduğuna karar verilmişti. Samoa'nın kuzeyindeki bölge, ABD'den Yeni Zelanda'ya giden uçaklar için geceleme durakları için uygun olurdu. Yakıt, konaklama ve yemek sağlamak üzere Kingman Resifi'nde North Wind adlı bir ikmal gemisi konuşlandırılmıştı. 23 Mart 1937'de, Hawaii'den Amerikan Samoa'ya giden ve Kaptan Ed Musick tarafından pilotluğu yapılan S42B Pan American Clipper II, Samoan Clipper adıyla, Kingman Resifi lagününe inen ilk uçak oldu.

Sonraki birkaç ay boyunca Pan Am, bu iki nokta arasında seyahat ederken uçan botları (Sikorsky S-42 B) için lagünü birkaç kez ara istasyon olarak başarıyla kullandı. Ancak, 11 Ocak 1938 tarihinde gerçekleştirilen bir Clipper uçuşu trajik bir şekilde sona erdi. Pago Pago'dan Yeni Zelanda'ya doğru erken saatlerde kalkıştan kısa bir süre sonra uçak patladı. Sağ dış motorda yağ kaçağı oluşmuştu ve uçak yakıt boşaltırken alev aldı; kurtulan olmadı. Bu trajedinin sonucu olarak Pan Am, Kingman Resifi ve Pago Pago üzerinden Yeni Zelanda'ya olan uçuşlarını sonlandırdı. Temmuz 1940'ta bunun yerine Kanton Adası ve Yeni Kaledonya'yı ara durak olarak kullanan yeni bir rota oluşturdu.

14 Şubat 1941'de Başkan Franklin D. Roosevelt, Orta Pasifik topraklarında deniz savunma alanları oluşturmak için 8682 sayılı Başkanlık Kararnamesini yayınladı. Bu kararname, atolü çevreleyen üç mil genişliğindeki deniz sınırları ile en yüksek su seviyesi çizgileri arasındaki karasularını kapsayan "Kingman Resifi Deniz Savunma Alanı"nı oluşturdu. Ayrıca, deniz savunma alanı üzerindeki hava sahasına erişimi kısıtlamak için "Kingman Deniz Hava Sahası Rezervi" de kuruldu. Deniz Kuvvetleri Bakanı tarafından yetkil verilmedikçe, Kingman Resifi'ndeki deniz savunma alanlarına yalnızca ABD hükûmetine ait gemi ve uçakların girmesine izin veriliyordu.

2012 yılında, Palmyra Copra Co., Ltd.'nin sahiplerinin torunlarına ait olan Kingman Reef Atoll Development LLC, ulusal yaban hayatı sığınağı olarak belirlenmesi nedeniyle ABD hükûmetine dava açtı. Davacı, balıkçılık haklarının, ekoturizmin ve diğer ekonomik faaliyetlerin kaybı nedeniyle $54,5 milyon tazminat talep etti. Ancak bu talep 2014 yılında federal mahkeme tarafından bu tür bir talebin en geç 1950'de zaman aşımına uğradı gerekçesiyle reddedildi.

2016 yılında, Amerikan Radyo Röle Birliği'nin ARRL Ödül Komitesi, Kingman Resifi'ni DXCC listesinden çıkardı ve resif artık Palmyra Adası / Jarvis Adası DXCC Varlığı'nın bir parçası olarak kabul ediliyor.

Siyasi statü

Kingman Resifi, ABD İçişleri Bakanlığı tarafından Washington, DC'den yönetilen, ABD'nin tüzel kişiliği olmayan bir bölgesi statüsündedir. Atol halka açık olmayıp, kapalı konumdadır. İstatistiksel amaçlar için Kingman Resifi, ABD Küçük Dış Adaları'nın bir parçası olarak gruplandırılmıştır. Ocak 2009'da Kingman Resifi, deniz milli anıtı olarak belirlenmiştir.

20. yüzyıldan önceki Danger Rock, Caldew Resifi, Maria Shoal ve Crane Shoal gibi isimler, yüksek gelgit sırasında tamamen sular altında kalan bu mercan adasına atıfta bulunmaktadır. Thomas Hale Streets, 1870'lerdeki durumunu şu şekilde tanımlamıştır:

... henüz bir adanın belirgin özelliklerini pek de kazanmamıştır. Yüksek gelgitte tamamen su altındadır ve alçak gelgitte yüzeyin üzerinde yalnızca birkaç mercan başı görünmektedir. Bununla birlikte, zaman içinde şüphesiz [kuzey Line Adaları]'na eklenecektir.

Kingman Resifi, ABD Nüfus Sayım Bürosu tarafından ilçe eşdeğeri olarak kabul edilmektedir. Sadece 0,01 mil kare (0,03 kilometrekare) alanıyla Kingman Resifi, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kara alanı bakımından en küçük ilçe veya ilçe eşdeğeri konumundadır.

Ekoloji

Kingman Resifi'nde kuru bir kara parçası ve üzerinde bir hindistan cevizi fidanı (Ekim 2003)

Kingman Resifi, çok çeşitli deniz yaşamını desteklemektedir. Sığ sularda bol miktarda dev midyeler bulunur ve resifte yaklaşık 38 cins ve 130 tür taş mercan vardır. Bu durum ana Hawaii Adaları'ndaki mercanların tür çeşitliliğinin üç katından fazladır. Resifin ekosistemi ve ardından gelen besin zinciri, öncelikle yırtıcı hayvanlara dayalı olma özelliğiyle bilinir. Kingman Resifi'nde en üst yırtıcı biyokütlesinin %74'ünü (329 g·m −2) ve Palmyra Atolü'nde %57'sini (97 g·m −2) köpekbalıkları oluşturmaktadır. Tabuaeran ve Kiritimati'de düşük köpekbalığı sayıları gözlemlenmiştir.

Resifteki toplam balık biyokütlesinin %85'i tepe yırtıcılardan oluşmaktadır ve bu durum yerel organizmalar arasında, özellikle köpekbalıkları, levrekler ve diğer etçiller arasında, yiyecek ve besin maddeleri için yüksek düzeyde rekabet yaratmaktadır. Resife yakın konumdaki Palmyra Atolü'nü sık sık ziyaret eden tehdit altındaki yeşil deniz kaplumbağaları, düşük gelgitte beslenmek ve mercan moloz çıkıntılarında güneşlenmek için Kingman Resifi'ne giderler.

Ancak deniz seviyesinin üzerinde, resif genellikle makroorganizmalardan yoksundur. Çoğunlukla ölü ve kurumuş mercan iskeletlerinden oluşan ve besin kaynağı olarak yalnızca kalsit sağlayan bu küçük ve dar kuru kara parçaları, sadece birkaç tür için kısa süreler boyunca yaşanabilir durumdadır. Su üzerinde büyümeye başlayan çoğu bitki örtüsü -özellikle hindistan cevizi ağaçları- şiddetli gelgitler ve bitki yaşamını sürdürmek için gerekli kaynakların eksikliği nedeniyle hızla yok olmaktadır.

Galeri

  • Dalgıç, Kingman Resifi'ndeki mercanları keşfediyor
    Dalgıç, Kingman Resifi'ndeki mercanları keşfediyor
  • Bölgede bir sığ resif
    Bölgede bir sığ resif
  • Resifin kenarı, 30 ila 40 derecelik bir eğimle derinliklere doğru iner
    Resifin kenarı, 30 ila 40 derecelik bir eğimle derinliklere doğru iner
  • Kingman Resifi'nde terk edilmiş bir gemi enkazı
    Kingman Resifi'nde terk edilmiş bir gemi enkazı

Kaynakça

  1. ^ a b NOAA, Kingman Reef nautical chart 
  2. ^ a b "Kingman Reef National Wildlife Refuge". U.S. Fish & Wildlife Service. 28 Mart 2016. 25 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2017. 
  3. ^ Bryan, E.H. Jr. (1941): American Polynesia and the Hawaiian Chain (1st ed.).
  4. ^ a b c Rogers, E.S. (9 Ocak 1933). The Sovereignty of Guano Islands in the Pacific Ocean. Washington, D.C.: Department of State, Office of the Legal Advisor. ss. 43-45. 10 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Nisan 2026. 
  5. ^ "GAO/OGC-98-5 – U.S. Insular Areas: Application of the U.S. Constitution". U.S. Government Printing Office. 7 Kasım 1997. 27 Eylül 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2013. 
  6. ^ Pacific Islands Pilot. H.O. No. 166. 2 (Eastern Groups). Washington, D.C.: U.S. Navy Hydrographic Office. 1926. ss. 557-558. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2023 – Google Books vasıtasıyla. 
  7. ^ "Kingman Reef". doi.gov. Office of Insular Affairs, Department of the Interior. 12 Haziran 2015. 15 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2017. 
  8. ^ "P.-A. Airways Clipper Spans Central Pacific, North to South". Pacific Islands Monthly. VII (9). 23 Nisan 1937. ss. 5-6. 28 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Eylül 2021 – Trove vasıtasıyla. 
  9. ^ "Pan Am Clipper Flying Boats". clipperflyingboats.com. HM Magazine. 3 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2017. 
  10. ^ "Air Disaster: P.A.A. Flying-Boat and Crew Lost Near Samoa". Pacific Islands Monthly. VIII (6). 24 Ocak 1938. ss. 7-8, 11. 25 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Eylül 2021 – Trove vasıtasıyla. 
  11. ^ "DXCC Deletion of Kingman Reef". DX World. DX-World.net. 28 Mart 2016. 24 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021. 
  12. ^ Streets, Thomas H. (1877): "Some Account of the Natural History of the Fanning Group of Islands" 31 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
  13. ^ Stuart A. Sandin; ve diğerleri. (27 Şubat 2008). "Baselines and Degradation of Coral Reefs in the Northern Line Islands". PLOS ONE. 3 (2) PLoS ONE. 3 (2). doi:10.1371/journal.pone.0001548. PMC 2244711 Özgürce erişilebilir. PMID 18301734.  Tarih değerini gözden geçirin: |erişimtarihi= (yardım); |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
  14. ^ DeMartini, Edward E.; Friedlander, Alan M.; Sandin, Stuart A.; Sala, Enric (18 Ağustos 2008). "Differences in fish-assemblage structure between fished and unfished atolls in the northern Line Islands, central Pacific". Marine Ecology Progress Series (İngilizce). 365: 199-215. doi:10.3354/meps07501. ISSN 0171-8630.