Titania (uydu)

Titania
	Voyager 2 tarafından Ocak 1986'da elde edilen Titania'nın renklendirilmiş gri tonlamalı görüntüsü
Keşif
Keşfeden	William Herschel
Keşif tarihi	11 Ocak 1787
Belirtmeler
Belirtme	Uranüs III
Sıfatlar	Titanyen
Yörünge özellikleri
Yarı büyük eksen	435.910 km
Dış merkezlik	0,0011
Yörünge periyodu	8,706234 gün
Ortalama yörünge hızı	3,64 km/s
Yörünge eğikliği	0,340° (Uranüs'ün ekvatoruna göre)
Doğal uydusu	Uranüs
Fiziksel özellikler
Ortalama yarıçap	788,4±0,6 km (0,1235 Dünya)
Yüzey alanı	7.820.000 km2
Hacim	2.054.000.000 km3
Kütle	(3,4550±0,0509)×1021 kg
Ortalama yoğunluk	1,683 g/cm3 (hesaplanan)
Yüzey kütle çekimi	37.096 m/s2
Kurtulma hızı	24.178 km/s
Sinodal dönme süresi	muhtemelen eş zamanlı
Albedo	0,35 (geometrik); 0,17 (Bond);
Görünür kadir	13,9
Mutlak kadir (H)	1,02
Atmosfer
Yüzey basıncı	<1–2 mPa (10–20 nbar)
Bileşimleri	Karbondioksit (?); Azot (?); Metan (?);
	Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Titania, Uranüs'ün en büyük, Güneş Sistemi'nin ise sekizinci en büyük uydusudur. 1787 yılında William Herschel tarafından keşfedilmiştir. Adı William Shakespeare'in Bir Yaz Gecesi Rüyası adlı oyunundaki peri kraliçesi Titania'dan gelir. Ortalama 1.578 kilometre çapındaki Titania, beş büyük uydu arasında Uranüs'e en uzak ikinci uydudur. Gezegeninden yaklaşık 436.000 kilometre uzaklıktaki yörüngesindeki dönüşünü 8,7 Dünya gününde tamamlamaktadır.

Fiziksel özellikleri ve kimyasal bileşimi

Yaklaşık olarak eşit oranlarda kayaç ve su buzundan oluşan Titania'nın, kayaç bir çekirdek ile buzlu bir mantoya ayrıştığı düşünülmektedir. Yüzeyi kraterler, kanyonlar, devasa faylar ve dik yamaçlarla kaplıdır. 2001 ile 2005 yılları arasında kızılötesi spektroskopi ile yapılan gözlemlerde yüzeyinde donmuş karbondioksit tespit edilmiş, bu da uydunun son derece seyrek ve mevsimsel bir karbondioksit atmosferine sahip olabileceğini düşündürmüştür. Zayıf kütleçekimi sebebiyle azot veya metan gibi gazları tutması pek mümkün değildir. Yüzey sıcaklığı yaklaşık 60 ile 89 Kelvin arasında değişmektedir.

Notlar

^ Diğer parametreler temel alınarak hesaplanmıştır.
^ Yarıçap r üzerinden hesaplanan yüzey alanı: 4πr².
^ Yarıçap r üzerinden hesaplanan hacim v: 4πr³/3.
^ Kütle m, kütleçekim sabiti G ve yarıçap r üzerinden hesaplanan yüzey kütleçekimi: Gm/r².
^ Kütle m, kütleçekim sabiti G ve yarıçap r üzerinden hesaplanan kurtulma hızı: $\sqrt 2Gm/r$ .

Kaynakça

^ Herschel, W. S. (1787). "An Account of the Discovery of Two Satellites Revolving Round the Georgian Planet". Philosophical Transactions of the Royal Society of London. 77: 125-129. doi:10.1098/rstl.1787.0016 . JSTOR 106717.
^ ^a ^b ^c ^d "Planetary Satellite Mean Orbital Parameters". Jet Propulsion Laboratory, California Institute of Technology. 3 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2009.
^ ^a ^b Widemann, T.; Sicardy, B.; Dusser, R.; Martinez, C.; Beisker, W.; Bredner, E.; Dunham, D.; Maley, P.; Lellouch, E.; Arlot, J. -E.; Berthier, J.; Colas, F.; Hubbard, W. B.; Hill, R.; Lecacheux, J.; Lecampion, J. -F.; Pau, S.; Rapaport, M.; Roques, F.; Thuillot, W.; Hills, C. R.; Elliott, A. J.; Miles, R.; Platt, T.; Cremaschini, C.; Dubreuil, P.; Cavadore, C.; Demeautis, C.; Henriquet, P.; ve diğerleri. (Şubat 2009). "Titania's radius and an upper limit on its atmosphere from the September 8, 2001 stellar occultation" (PDF). Icarus. 199 (2): 458-476. Bibcode:2009Icar..199..458W. doi:10.1016/j.icarus.2008.09.011. 25 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi3 Haziran 2009.
^ French, Richard G.; Hedman, Matthew M.; Nicholson, Philip D.; Longaretti, Pierre-Yves; McGhee-French, Colleen A. (15 Mart 2024). "The Uranus system from occultation observations (1977–2006): Rings, pole direction, gravity field, and masses of Cressida, Cordelia, and Ophelia". Icarus. 411: 115957. arXiv:2401.04634 . Bibcode:2024Icar..41115957F. doi:10.1016/j.icarus.2024.115957. ISSN 0019-1035.
^ Smith, B. A.; Soderblom, L. A.; Beebe, A.; Bliss, D.; Boyce, J. M.; Brahic, A.; Briggs, G. A.; Brown, R. H.; Collins, S. A. (4 Temmuz 1986). "Voyager 2 in the Uranian System: Imaging Science Results". Science. 233 (4759): 43-64. Bibcode:1986Sci...233...43S. doi:10.1126/science.233.4759.43. PMID 17812889. 23 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi10 Eylül 2026.
^ Karkoschka, Erich (2001). "Comprehensive Photometry of the Rings and 16 Satellites of Uranus with the Hubble Space Telescope". Icarus. 151 (1): 51-68. Bibcode:2001Icar..151...51K. doi:10.1006/icar.2001.6596.
^ Newton, Bill; Teece, Philip (1995). The guide to amateur astronomy. Cambridge University Press. s. 109. ISBN 978-0-521-44492-7.
^ Wm. Robert Johnston (22 Ağustos 2025). "Physical data for solar system planets and satellites". 9 Eylül 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2026.
^ "Planetary Satellite Physical Parameters". Jet Propulsion Laboratory (Solar System Dynamics). 21 Haziran 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2009.

İnceleme

İlgili

Kurgu

[calculated-3] Diğer parametreler temel alınarak hesaplanmıştır.

[5] Yarıçap r üzerinden hesaplanan yüzey alanı: 4πr².

[6] Yarıçap r üzerinden hesaplanan hacim v: 4πr³/3.

[8] Kütle m, kütleçekim sabiti G ve yarıçap r üzerinden hesaplanan yüzey kütleçekimi: Gm/r².

[9] Kütle m, kütleçekim sabiti G ve yarıçap r üzerinden hesaplanan kurtulma hızı: $\sqrt 2Gm/r$ .

[Herschel_1787-1] Herschel, W. S. (1787). "An Account of the Discovery of Two Satellites Revolving Round the Georgian Planet". Philosophical Transactions of the Royal Society of London. 77: 125-129. doi:10.1098/rstl.1787.0016 . JSTOR 106717.

[orbit-2] "Planetary Satellite Mean Orbital Parameters". Jet Propulsion Laboratory, California Institute of Technology. 3 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2009.

[Widemann_Sicardy_et_al._2009-4] Widemann, T.; Sicardy, B.; Dusser, R.; Martinez, C.; Beisker, W.; Bredner, E.; Dunham, D.; Maley, P.; Lellouch, E.; Arlot, J. -E.; Berthier, J.; Colas, F.; Hubbard, W. B.; Hill, R.; Lecacheux, J.; Lecampion, J. -F.; Pau, S.; Rapaport, M.; Roques, F.; Thuillot, W.; Hills, C. R.; Elliott, A. J.; Miles, R.; Platt, T.; Cremaschini, C.; Dubreuil, P.; Cavadore, C.; Demeautis, C.; Henriquet, P.; ve diğerleri. (Şubat 2009). "Titania's radius and an upper limit on its atmosphere from the September 8, 2001 stellar occultation" (PDF). Icarus. 199 (2): 458-476. Bibcode:2009Icar..199..458W. doi:10.1016/j.icarus.2008.09.011. 25 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi3 Haziran 2009.

[French_et_al._2024-7] French, Richard G.; Hedman, Matthew M.; Nicholson, Philip D.; Longaretti, Pierre-Yves; McGhee-French, Colleen A. (15 Mart 2024). "The Uranus system from occultation observations (1977–2006): Rings, pole direction, gravity field, and masses of Cressida, Cordelia, and Ophelia". Icarus. 411: 115957. arXiv:2401.04634 . Bibcode:2024Icar..41115957F. doi:10.1016/j.icarus.2024.115957. ISSN 0019-1035.

[Smith_Soderblom_et_al._1986-10] Smith, B. A.; Soderblom, L. A.; Beebe, A.; Bliss, D.; Boyce, J. M.; Brahic, A.; Briggs, G. A.; Brown, R. H.; Collins, S. A. (4 Temmuz 1986). "Voyager 2 in the Uranian System: Imaging Science Results". Science. 233 (4759): 43-64. Bibcode:1986Sci...233...43S. doi:10.1126/science.233.4759.43. PMID 17812889. 23 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi10 Eylül 2026.

[Karkoschka,_Hubble_2001-11] Karkoschka, Erich (2001). "Comprehensive Photometry of the Rings and 16 Satellites of Uranus with the Hubble Space Telescope". Icarus. 151 (1): 51-68. Bibcode:2001Icar..151...51K. doi:10.1006/icar.2001.6596.

[Newton_Teece_1995-12] Newton, Bill; Teece, Philip (1995). The guide to amateur astronomy. Cambridge University Press. s. 109. ISBN 978-0-521-44492-7.

[13] Wm. Robert Johnston (22 Ağustos 2025). "Physical data for solar system planets and satellites". 9 Eylül 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2026.

[JPLSSD-14] "Planetary Satellite Physical Parameters". Jet Propulsion Laboratory (Solar System Dynamics). 21 Haziran 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2009.