Bilgi Merkezi / Rehber
Fatih Sultan Mehmed (II. Mehmed)
II. Mehmed, bilinen adıyla Fâtih Sultan Mehmed ya da kısaca Fâtih (30 Mart 1432, Edirne - 3 Mayıs 1481, Gebze), Osmanlı İmparatorluğu'nun yedinci padişahıdır.
Son gözden geçirme: 22.10.2026
- Doğum
- 1432
- Vefat
- 1481
- Alan
- Hükümdarlar
- Dönem
- 14.–17. yüzyıl
- Kabri / türbesi
- Fatih Sultan Mehmet Türbesi
- İlgili Türk devletleri
- Osmanlı Devleti, Akkoyunlular
Hayatı
II. Mehmed, 30 Mart 1432 tarihinde Edirne'de dünyaya geldi. Babası altıncı Osmanlı padişahı II. Murad, annesi ise Hüma Hatun'dur. Küçük yaşlardan itibaren eğitimine büyük önem verilen Şehzade Mehmed; felsefe, hadis, tefsir, fıkıh, kelâm, tarih, geometri ve matematik alanlarında dersler aldı. Molla Gürânî gibi otoriter din âlimlerinin yanı sıra İtalyan hümanistlerden de eğitim gören Mehmed, Arapça, Farsça, Latince, Yunanca ve İtalyanca dillerini öğrendi.
1444 yılında babası II. Murad'ın tahtı devretmesiyle 12 yaşında ilk kez padişah oldu. Ancak Avrupa devletlerinin saldırıları ve yeniçeri isyanları nedeniyle 1446'da tahttan indirilerek Manisa'ya gönderildi. 1451 yılında babasının vefatı üzerine 19 yaşında yeniden tahta çıktı.
1481 yılının ilkbaharında Anadolu'ya yeni bir sefere çıkan II. Mehmed, yolculuğun başında hastalandı. 3 Mayıs 1481 tarihinde, 49 yaşındayken Gebze yakınlarındaki ordugâhında hayatını kaybetti. Cenazesi, oğulları Bayezid ile Cem arasındaki taht mücadelesi sırasında çıkan isyan nedeniyle 19 gün sonra Fatih Camii'ne defnedildi.
Tarihî önemi ve başarıları
II. Mehmed, 29 Mayıs 1453 tarihinde 21 yaşındayken İstanbul'u fethederek yaklaşık bin yıllık Doğu Roma İmparatorluğu'na son verdi. Bu fetih, birçok tarihçi tarafından Orta Çağ'ın sonu ve Yeni Çağ'ın başlangıcı olarak kabul edilen tarihî bir dönüm noktasıdır. Fetihten sonra 'Fâtih' ünvanıyla anılmaya başlanan padişah, kendisini Roma İmparatorluğu'nun mirasını sürdüren hükümdar olarak konumlandırdı ve 'Kayser-i Rûm' ünvanını kullandı.
İstanbul'un fethinin ardından Bizans'ın siyasi kalıntılarını da egemenliği altına aldı. 1460'ta Mora Despotluğu'nu, 1461'de ise Trabzon İmparatorluğu'nu ele geçirdi. 1473 yılında Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan'ı Otlukbeli Muharebesi'nde mağlup etti. Anadolu ve Güneydoğu Avrupa'daki fetihlerini sürdürerek Karaman, Sırbistan, Eflak, Midilli, Bosna, Arnavutluk ve Kırım gibi bölgeleri Osmanlı İmparatorluğu'na kattı.
Eserleri ve mirası
Saltanatı boyunca birçok siyasi ve sosyal reform yapan II. Mehmed, çıkardığı kanunları 'Fâtih Kanunnâmesi' adıyla bilinen düzenlemelerde bir araya getirdi. Bu düzenlemelerle Osmanlı hukuk sisteminin gelişimine katkıda bulundu. Sanatı ve bilimi teşvik eden padişah, saltanatının sonlarında uyguladığı 'yeniden inşa' programı sayesinde Konstantinopolis'i gelişen bir imparatorluk başkentine dönüştürdü.
Haritada ve ilgili kayıtlar
- Türk Dünyası Haritası’nda göster
- Osmanlı Devleti (yaklaşık 1299 – 1922)
- Akkoyunlular (1378 – 1503)
- İstanbul'un Fethi (1453)
- Otlukbeli Muharebesi (1473)
- Fatih Sultan Mehmet Han Hamamı, Priştina
- Fatih Camii
Benzer / İlgili Türk büyükleri
Aynı alan, dönem, devlet ve bölgeye göre ilgili kayıtlar.
Bu sayfa, Vikipedi'deki «II. Mehmed» maddesinden yararlanılarak yapay zekâ destekli editörlük ile özgün cümlelerle yeniden yazılmıştır; Vikipedi metinleri CC BY-SA 4.0 lisanslıdır. Kesin bilgi için resmî ve akademik kaynaklara başvurun; bir hata görürseniz bize bildirin.
Kaynaklar
- Vikipedi: II. Mehmed (sürüm 38315844, CC BY-SA 4.0; yapay zekâ editör desteğiyle özetlenmiş ve uyarlanmıştır, değişiklik yapılmıştır) ↗
- Madde yazarları ve sürüm geçmişi (Vikipedi) ↗
- Lisans: Creative Commons Atıf-AynıLisansla Paylaş 4.0 (CC BY-SA 4.0) ↗
- Vikiveri: Q34503 (CC0) — tarihler ve konum ↗
Bu sayfa genel bilgilendirme amaçlıdır; resmî ve bağlayıcı metin için kaynaklara bakın. Hukuki, mali veya tıbbi tavsiye değildir.