İlk basılan basilikon örneklerinden biri. Ön yüzünde tahtta oturan İsa, arka yüzünde ise aralarında bir labarum tutan II. Andronikos ile IX. Mihail'in ayakta duran tasvirleri yer almaktadır. Üzerindeki yazıtta "Θεέ βοήθει αὐτοκράτορες Ῥωμαίων" ("Tanrı, Romalıların imparatorlarına yardım et") ifadesi okunmaktadır.

Basilikon (Bizans Yunancası: βασιλικόν [νόμισμα], "imparatorluk [sikkesi]"), yaygın olarak doukaton (δουκάτον) adıyla da bilinen, 14. yüzyılın ilk yarısında dolaşımda olan bir Bizans gümüş sikkesiydi. Bu sikkenin tedavüle girmesi, Bizans İmparatorluğu'nda gümüş sikkelerin yeniden geniş çapta kullanılmaya başlanmasını sağladı ve yüzyılın ortalarına doğru altın sikkelerin tamamen terk edileceğinin habercisi oldu.

Tarihçe

Francesco Dandolo döneminde, yaklaşık 1328 yılında basılmış gümüş Venedik grossosu. İkonografisinin basilikon ile benzerliği açıkça görülmektedir.

Basilikon, 1304 yılından kısa bir süre önce İmparator II. Andronikos (h. 1282-1328) tarafından, başlıca Katalan Bölüğü'nün paralı askerlerine ödeme yapmak amacıyla, Venedik gümüş dukası (ducato) veya grosso örnek alınarak tedavüle çıkarıldı. Sikke, ikonografisi bakımından Venedik örneğini yakından takip ediyordu. Ön yüzünde tahtta oturan İsa tasvir edilirken, arka yüzünde Venedik Doçu ile Evanjelist Markos'un yerini II. Andronikos ile oğlu ve ortak imparator IX. Mihail'in ayakta duran tasvirleri alıyordu. Benzerlik, yeni sikkenin adıyla da pekiştirildi: "doçun sikkesi" anlamına gelen ''ducato'', "basileusun sikkesi" anlamındaki ''basilikon'' adını aldı. Bununla birlikte çağdaş Yunanca kaynaklar her iki sikkeyi de genellikle doukaton olarak adlandırmaktadır.

Basilikon, %92 saflıkta gümüşten basılıyor, diğer birçok Bizans sikkesinin aksine çukur değil düz biçimde üretiliyor, 2,2 gram ağırlığında bulunuyor ve resmî olarak bir altın iperpiron karşılığında on iki basilikon ya da iki keration değerinde işlem görüyordu. Bu oran, hexagram ve miliaresion dönemlerinden beri Bizans gümüş sikkeleri için kullanılan geleneksel kurdu. Bununla birlikte fiilî kur genellikle daha düşüktü ve gümüşün piyasa değerine bağlı olarak değişiyordu; çağdaş kaynaklarda bir iperpiron karşılığında 12,5, 13 veya 15 basilikon verildiği belirtilmektedir. Ayrıca yarım basilikonların da basıldığı bilinmektedir.

1330'lar ve 1340'larda, Avrupa ile Akdeniz'i etkileyen gümüş kıtlığı nedeniyle basilikonun ağırlığı önemli ölçüde azaltıldı ve 1340'ların sonlarına doğru 1,25 grama kadar düştü. 1350'lerde basımı durduruldu ve yaklaşık 1367 yılında yerini daha ağır olan stavraton aldı.

Kaynakça

Özel
  1. ^ Hendy 1985, s. 531.
  2. ^ a b c Grierson 1999, s. 16.
  3. ^ Hendy 1985, s. 531-532.
  4. ^ a b c Kazhdan 1991, s. 266.
  5. ^ Grierson 1999, s. 16,45.
  6. ^ Hendy 1985, s. 531-533.
  7. ^ Hendy 1985, s. 533-534.
  8. ^ Kazhdan 1991, s. 266-267.
  9. ^ a b Kazhdan 1991, s. 267.
Genel
  • Hendy, Michael F. (1985). Studies in the Byzantine Monetary Economy c. 300-1450. Cambridge University Press. ISBN 0-521-24715-2. 
  • Grierson, Philip (1999). Byzantine Coinage. Dumbarton Oaks. ISBN 978-0-88402-274-9. 
  • Kazhdan, Alexander (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.