Leo Spitzer (Almanca telaffuz: [ˈʃpɪtsɐ]; 7 Şubat 1887, Viyana, Avusturya-Macaristan – 16 Eylül 1960, Forte dei Marmi, İtalya) Avusturyalı bir Romans ve Hispanik uzmanı, etkili ve üretken bir edebiyat eleştirmeniydi. Üslubuna verdiği önemle tanınırdı.

Spitzer, Wilhelm Meyer-Lübke'nin doktora öğrencisiydi ve 1910'da doktorasını aldı. 1925'te Marburg Üniversitesi'nde, 1930'da Köln Üniversitesi'nde profesördü. 1933'te Yahudi geçmişi nedeniyle kovuldu ve Nazi Almanyası'ndan ayrıldı, İstanbul'a taşındı. Oradan 1936'da Johns Hopkins Üniversitesi'ne gitti (1934'te David S. Blondheim'ın ölümüyle boş kalan Romans filoloji kürsüsünü devam ettirdi), hayatının geri kalanını burada geçirdi.

René Wellek ve Austin Warren'e göre:

Leo Spitzer, Henri Barbusse'nin yazılarında kan ve yara gibi motiflerin tekrarını araştırarak [dilsel özelliklerin ve içerik unsurlarının paralelliğini] erkenden uygulamıştır [...] Daha sonra Spitzer, tekrarlayan üslup özellikleri ile yazarın psikolojisi arasındaki bağlantıyı kurmaya çalıştı, ör. Péguy'un tekrarlayan stilini Bergsonculuk ve Jules Romains'in stilini Ünanimizm ile ilişkilendirdi.

Seçme çalışmaları

Kaynakça

  1. ^ Wellek and Warren, Theory of Literature, 3rd edition (Penguin, 1963), pp.182-83.