| Adlandırmalar | |
|---|---|
Tercih edilen IUPAC adı 1,2-Dikloropropan | |
Diğer adlar Propilen diklorür | |
| Tanımlayıcılar | |
3D model (JSmol) |
|
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| ChemSpider | |
| ECHA InfoCard | 100.001.048 |
| EC Numarası |
|
| KEGG | |
PubChem CID |
|
| RTECS numarası |
|
| UNII | |
| UN numarası | 1279 |
CompTox Bilgi Panosu (EPA) |
|
| |
| |
| Özellikler | |
| Kimyasal formül | C3H6Cl2 |
| Molekül kütlesi | 112,99 g mol−1 |
| Görünüm | Renksiz sıvı |
| Koku | kloroform benzeri |
| Yoğunluk | 1,156 g/cm3 |
| Erime noktası | [dönüştürme: geçersiz sayı] |
| Kaynama noktası | 95 ila 96 °C (203 ila 205 °F; 368 ila 369 K) |
| Çözünürlük (su içinde) | 0.26 g/100 mL (20 °C) |
| Buhar basıncı | 40 mmHg (20°C) |
| Tehlikeler | |
| GHS etiketleme sistemi: | |
| Piktogramlar | |
| İşaret sözcüğü | Danger |
| Tehlike ifadeleri | H225, H302, H332, H350 |
| Önlem ifadeleri | P201, P202, P210, P233, P240, P241, P242, P243, P261, P264, P270, P271, P280, P281, P301+P312, P303+P361+P353, P304+P312, P304+P340, P308+P313, P312, P330, P370+P378, P403+P235, P405, P501 |
| NFPA 704 (yangın karosu) |
|
| Parlama noktası | 16 °C (61 °F; 289 K) |
| 557 °C (1.035 °F; 830 K) | |
| Patlama sınırları | 3.4%-14.5% |
| Öldürücü doz veya konsantrasyon (LD, LC): | |
LD50 (medyan doz) |
860 mg/kg (fare, oral) 1947 mg/kg (sıçan, oral) 2000 mg/kg (kobay, oral) |
LC50 (medyan konsantrasyon) |
2000 ppm (sıçan, 4 hr) 720 ppm (fare, 10 hr) 2980 ppm (sıçan, 8 hr) |
| NIOSH ABD maruz kalma limitleri: | |
| PEL (izin verilen) | TWA 75 ppm (350 mg/m3) |
| REL (tavsiye edilen) | Ca |
| IDLH (anında tehlike) | Ca [400 ppm] |
| Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). | |
| Bilgi kutusu kaynakları |
1,2-Dikloropropan, organoklorür olarak sınıflandırılan organik bir bileşiktir. Tatlı bir kokuya sahip, renksiz, yanıcı bir sıvıdır. Büyük ölçekte üretilen epiklorohidrin üretiminin bir yan ürünü olarak elde edilir.
Kullanımları
1,2-Dikloropropan, perkloroetilen ve diğer klorlu bileşiklerin üretiminde bir ara maddedir. Bir zamanlar toprak fumigantı, kimyasal ara madde ve endüstriyel çözücü olarak kullanılıyordu ve boya sökücülerde, verniklerde ve mobilya cila sökücülerinde bulunuyordu, ancak bu kullanımların bazıları durduruldu.
Kanserojenlik
Japon matbaa firması çalışanları arasında safra kanalı kanseri vakalarının görülmesinin ardından, Japonya Sağlık, Çalışma ve Sosyal Refah Bakanlığı tarafından Mart 2013'te yapılan bir soruşturma, bu vakaların muhtemelen 1,2-dikloropropan içeren temizlik maddelerinin kullanımından kaynaklandığı sonucuna varmıştır. Dolayısıyla, 1,2-dikloropropanın kanserojen olabileceğine dair makul kanıtlar mevcuttur.
Kaynakça
- ↑ 1,2-Dichloropropane at Sigma-Aldrich
- 1 2 3 4 5 NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards. "#0534". Ulusal İş Güvenliği ve Sağlığı Enstitüsü (NIOSH).
- 1 2 "Propylene dichloride". Immediately Dangerous to Life or Health Concentrations (IDLH). Ulusal İş Güvenliği ve Sağlığı Enstitüsü (NIOSH). Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
- 1 2 Manfred Rossberg, Wilhelm Lendle, Gerhard Pfleiderer, Adolf Tögel, Eberhard-Ludwig Dreher, Ernst Langer, Heinz Rassaerts, Peter Kleinschmidt, Heinz Strack, Richard Cook, Uwe Beck, Karl-August Lipper, Theodore R. Torkelson, Eckhard Löser, Klaus K. Beutel, Trevor Mann "Chlorinated Hydrocarbons" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2006, Wiley-VCH, Weinheim. DOI:10.1002/14356007.a06_233.pub2.
- ↑ "ToxFAQs for 1,2-Dichloropropane". 14 Ekim 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Haziran 2010.
- ↑ "Report by the Japanese Ministry of Health, Labour and Welfare". 17 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2026.
- ↑ Article in the Yomiuri Shimbun

