| Makale serilerinden |
 |
| Makale serilerinden |
 |
Ekolojik sosyalizm (Eko-sosyalizm, yeşil sosyalizm, sosyalist ekoloji, ekolojik materyalizm veya devrimci ekoloji olarak da bilinir.) Sosyalizmin yönlerini yeşil politika, ekoloji ve alternatif küreselleşme veya küreselleşme karşıtlığı ile birleştiren bir ideolojidir. Eko-sosyalistler genel olarak kapitalist sistemin genişlemesinin, baskıcı devletler ve ulusötesi yapıların gözetimi altında küreselleşme ve emperyalizm yoluyla sosyal dışlanma, yoksulluk, savaş ve çevresel bozulmanın nedeni olduğuna inanmaktadır.
Eko-sosyalizm, kapitalist ekonomik sistemin sürdürülebilirliğin ekolojik ve sosyal gereklilikleriyle temelde uyumsuz olduğunu ileri sürer. Dolayısıyla, bu analize göre, sürdürülebilir kalkınmanın gerektirdiği gibi, ekolojik sınırlar içinde kalarak insan ihtiyaçlarının karşılanmasına ekonomik öncelik vermek, kapitalizmin yapısal işleyişiyle çelişmektedir. Bu mantıkla, ekolojik krizlere yönelik piyasa temelli çözümler (çevre ekonomisi ve yeşil ekonomi gibi), kapitalizmin yapısal başarısızlıklarıyla yüzleşmeyen teknik ince ayarlar olarak reddedilmektedir. Eko-sosyalistler, günümüzün ekolojik krizine tek yeterli çözüm ve dolayısıyla sürdürülebilirliğe giden tek yol olarak, insan toplumunu insan dışı ekolojiyle uyumlu hale getirmek ve insan ihtiyaçlarını karşılamak üzere tasarlanmış eşitlikçi bir ekonomik/politik/sosyal yapı olan eko-sosyalizmin kapitalizmin yerini almasını savunmaktadır.
Eko-sosyalistler kapitalizmin tasfiyesini, üretim araçlarının özgür üreticiler tarafından ortak mülkiyetine odaklanılmasını ve müştereklerin yeniden tesis edilmesini savunurlar.
 | Siyaset ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |
Ayrıca bakınız
Kaynakça
- ^ Huan 2010, s. 4.
- ^ a b Kovel, J.; Löwy, M. (2001). An ecosocialist manifesto. Paris. 11 Ocak 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Huan 2010.
- ^ Magdoff & Foster 2011, s. 30.
- ^ Magdoff & Foster 2011, s. 96.
- ^ Magdoff & Foster 2011, s. 97.
- ^ Kovel 2007, ss. 173–87.
- ^ Kovel 2007, s. 163.