253 Mathilde
253 Mathilde'nin 1997 yılında NEAR Shoemaker tarafından çekilen görüntüsü
Keşif
KeşfedenJ. Palisa
Keşif yeriViyana Gözlemevi
Keşif tarihi12 Kasım 1885
Belirtmeler
(253) Mathilde
Telaffuz/məˈtɪldə/
Adın kaynağı
Mathilde Loewy
A885 VA, 1915 TN
1949 OL1
Asteroit Kuşağı
Yörünge özellikleri
Dönem 31 Temmuz 2016 (JD 2457600.5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı130.38 yıl (47622 g)
Günöte335.003.411 AU (5,01157970×1010 Gm)
Günberi19.467.702 AU (2,9123268×109 Gm)
2.648.402.147 AU (3,961953219×1011 Gm)
Dış merkezlik0.26492652
4.31 yr (1574.3 d)
17.98 km/s
170.584348°
0° 13dk 43,248s / gün
Yörünge eğikliği6.7427122°
179.58936°
157.39642°
Dünya MOID0.939.032 AU (140.477.200 Gm)
Jüpiter MOID206.073 AU (30.828.100 Gm)
TJüpiter3.331
Fiziksel özellikler
Boyutlar52.8 km
Kütle(1,033±0,044)×1017 kg
Ortalama yoğunluk
1.3 g/cm3
0.09892 m/s2
22.9 m/s
4.177 sa (174,0 gün)
17.406 ± 0.010 d
(17 d 9 h 45 dk)
0,0436±0,004
Sıcaklık≈ 174 K
Cb
10.3
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

253 Mathilde , 12 Kasım 1885'te Avusturyalı gökbilimci Johann Palisa tarafından Viyana Gözlemevi'nde keşfedilen, yaklaşık 50 kilometre çapındaki ara asteroit kuşağında bulunan bir asteroittir . Güneş'in etrafında dönmesi dört yıldan fazla süren nispeten eliptik bir yörüngeye sahiptir. Bu yuvarlanan asteroitin alışılmadık derecede yavaş bir dönüş hızı vardır ve ekseni etrafında 360°'lik bir dönüşünü tamamlaması 17,4 gün sürer. İlkel bir C tipi asteroittir ; bu da yüzeyinde yüksek oranda karbon bulunduğu anlamına gelir; bu da üzerine düşen ışığın yalnızca %4'ünü yansıtan koyu bir yüzey sağlar.

Mathilde, Haziran 1997'de 433 Eros asteroitine giderken NEAR Shoemaker uzay aracı tarafından ziyaret edildi. Kısa uçuş sırasında, uzay aracı asteroitin bir yarım küresini görüntüleyerek, yüzeyinde çukurlar açmış birçok büyük krater ortaya çıkardı. Keşfedilen ilk karbonlu asteroitti ve 2010'da 21 Lutetia ziyaret edilene kadar, bir uzay aracı tarafından ziyaret edilen en büyük asteroitti .

Kaynakça

  1. ^ a b c d e Unless otherwise noted, parameters are per: Yeomans, Donald K. (29 Ağustos 2003). "253 Mathilde". JPL Small-Body Database Browser. NASA. 31 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2016. 
  2. ^ For semi-major axis a, orbital period T and eccentricity e, the average orbital speed is given by:
    v o = 2 π a T [ 1 − e 2 4 − 3 e 4 64 − … ] = 18.31   km/s [ 1 − 0.0177 − 0.00008 − ⋯ ] ≈ 17.98   km/s {\displaystyle {\begin{aligned}v_{o}&={\frac {2\pi a}{T}}\left[1-{\frac {e^{2}}{4}}-{\frac {3e^{4}}{64}}-\dots \right]\\&=18.31\ {\mbox{km/s}}\left[1-0.0177-0.00008-\cdots \right]\\&\approx 17.98\ {\mbox{km/s}}\\\end{aligned}}\!\,}
    For the circumference of an ellipse, see: H. St̀eocker; J. Harris (1998). Handbook of Mathematics and Computational ScienceÜcretsiz kayıt gerekli. Springer. ss. 386. ISBN 0-387-94746-9. 
  3. ^ Stefano Mottola; ve diğerleri. (1995). "The slow rotation of 253 Mathilde". Planetary and Space Science. 43 (12). ss. 1609-1613. Bibcode:1995P&SS...43.1609M. doi:10.1016/0032-0633(95)00127-1. 
  4. ^ For asteroid albedo α, semimajor axis a, solar luminosity L 0 {\displaystyle L_{0}} , Stefan–Boltzmann constant σ and the asteroid's infrared emissivity ε (≈ 0.9), the approximate mean temperature T is given by:
    T = ( ( 1 − α ) L 0 ϵ σ 16 π a 2 ) 1 4 = ( ( 1 − 0.0436 ) ( 3.827 × 10 26   W ) 0.9 ( 5.670 × 10 − 8   W/m 2 K 4 ) 16 ⋅ 3.142 ( 3.959 × 10 11   m ) 2 ) 1 4 = 173.7   K {\displaystyle {\begin{aligned}T&=\left({\frac {(1-\alpha )L_{0}}{\epsilon \sigma 16\pi a^{2}}}\right)^{\frac {1}{4}}\\&=\left({\frac {(1-0.0436)(3.827\times 10^{26}\ {\mbox{W}})}{0.9(5.670\times 10^{-8}\ {\mbox{W/m}}^{2}{\mbox{K}}^{4})16\cdot 3.142(3.959\times 10^{11}\ {\mbox{m}})^{2}}}\right)^{\frac {1}{4}}\\&=173.7\ {\mbox{K}}\end{aligned}}}
    See: Torrence V. Johnson; Paul R. Weissman; Lucy-Ann A. McFadden (2007). Encyclopedia of the Solar System. Elsevier. ss. 294. ISBN 978-0-12-088589-3. 
Kuyruklu yıldızlarDiğer