Nigâr Hanım

Eserleri ve mirası

Şiirlerini Efsûs I (1877), Efsûs II (1891), Nîram (1896), Aks-i Seda (1900) ve Elhan-i Vatan (1916) adlı kitaplarda toplamıştır. Düzyazı alanında Safahat-i Kalb (1901) adlı, gönül hikâyesini mektuplar halinde sunan bir eser kaleme almıştır. Ölümünden sonra yayımlanan eserleri arasında Tesir-i Aşk (1978) adlı oyun ve Hayatımın Hikâyesi (1959) adlı anı kitabı yer almaktadır. Şiir ve yazıları Hanımlara Mahsus Gazete, Mehâsin, Demet, Kadın ve Hanımlar Âlemi gibi süreli yayınlarda neşredilmiştir. Bir süre Emine Semiye'nin başyazarlığını yaptığı Selanik'te yayımlanan Mütalaa mecmuasında da yazılar kaleme almıştır. Dönemin düşünürleri Süleyman Nazif, Fuad Köprülü ve Leyla Hanım, onun düz yazılarının şiirlerine kıyasla daha beğenildiğini belirtmişlerdir.

Dönemi ve bağlam

Nigâr Hanım, dönemin en fazla yabancı dil bilen kadın şairi olarak öne çıkmaktadır. Kaynaklara göre Fransızca, Rumca ve Almancayı ileri düzeyde; İtalyanca, Ermenice, Arapça, Farsça ve Macarcayı ise okuyup anlayacak kadar olmak üzere toplam sekiz dil bilmektedir. Yaşam tarzı ve fikir hayatı doğu gelenekleriyle örtüşürken, kültür yaşamı ve değerleri benimseme açısından batılı bir çizgi sergilemiştir. Özel hayatındaki mutsuzluğun ıstırabını yansıtan şiirlerinde ince bir lirizm görülür. Bir dönem eserlerinde 'üryan kalp' mahlasını kullanmış, daha sonra bu mahlastan vazgeçerek kendi ismini kullanmıştır.

Haritada ve ilgili kayıtlar

• Türk Dünyası Haritası’nda göster
• Osmanlı Devleti (yaklaşık 1299 – 1922)

Benzer / İlgili Türk büyükleri

Aynı alan, dönem, devlet ve bölgeye göre ilgili kayıtlar.