Namık Kemal

Hayatı

Mehmed Nâmık Kemal, 21 Aralık 1840 tarihinde Tekirdağ'da dünyaya geldi. Annesi Arnavut asıllı Fatma Zehra Hanım, babası ise Yenişehirli Mustafa Âsım Bey'dir. Çocukluk yıllarını dedesi Abdülatif Paşa'nın yanında geçiren şair, dedesinin görev yerleri nedeniyle Tekirdağ, Afyon, Kars ve Sofya gibi farklı şehirlerde yaşadı. Kars'ta Vaizzade Seyid Mehmet Hamid Efendi'den divan edebiyatı dersleri aldı; Sofya'da ise Binbaşı Eşref Bey'in tavsiyesiyle 'Namık' adını alarak Namık Kemal olarak anılmaya başladı. Sofya'da Nesime Hanım ile evlenen Namık Kemal'in bu evlilikten Feride, Ulviye ve Ali Ekrem adında üç çocuğu oldu.

1857'de İstanbul'a dönerek Bab-ı Ali Tercüme Odası'nda memurluğa başladı. İbrahim Şinasi ile tanışması üzerine Batı edebiyatına yöneldi ve Fransızca öğrenmeye başladı. 1865'te Tasvir-i Efkar gazetesini yönetti ve Yeni Osmanlılar Cemiyeti'nin kurucuları arasında yer aldı. 1870'te yurda dönen Namık Kemal, İbret gazetesindeki yazıları ve Vatan yahut Silistre oyununun sahnelenmesi sonrası çıkan olaylar nedeniyle Mağusa'ya sürgüne gönderildi.

Mağusa'daki 38 aylık sürgün döneminde Gülnihal, Zavallı Çocuk ve Celaleddin Harzemşah gibi önemli eserlerini kaleme aldı. Sürgün dönüşünde İstanbul'da karşılanan şair, II. Abdülhamit döneminde anayasa komisyonunda görev aldı ancak bir beyit nedeniyle yargılandı. Girit ve Midilli'de ikamete mecbur edilen Namık Kemal, Midilli mutasarrıflığı sırasında eğitim ve asayiş alanında çalışmalar yaptı. Daha sonra Rodos ve Sakız Adası mutasarrıflığı görevlerinde bulunan yazar, 2 Aralık 1888'de Sakız Adası'nda vefat etti. Vasiyeti üzerine naaşı Gelibolu'ya nakledilerek Bolayır'da Şehzade Gazi Süleyman Paşa'nın türbesinin yanına defnedildi.